سگ زرد برادر شغال است!

 

رخداد هاي خونين ديروز در شهر کابل و بعد ولايت قندهار، گوياي واقعيت تلخيست: «اين خون هاي سرخ و گرم از رگ و تن و قلب هايي مي ريزند که براي زنده گي کار مي کردند ولي دريغا که همه حيف مي شوند و دريغ»

چه کسي اين خون هاي گرانبها و انساني را که توسط تروريست ها به زمين مي ريزد و قلب صاحبان شان از کار مي افتد، ارج مي گذارند و آن را قدر مي کنند و عاملين اين جنايات را بازداشت و به پنجة قانون مي سپارند؟»

پاسخ به اين سوال روشن است: «هيچ کس»!

امروز دشمنان مردم، تروريست ها، طالب-داعشي ها، وطن فروشان، وحشي هاي بي فرهنگ و دشمنان انسانيت و اسلاميت، دست به جنايت هاي هولناکي درشهر کابل و ولايت قندهار زدند. در اين رويداد ها بيست و نه تن در شهر کابل و يازده تن در ولايت قندهار جان هاي عزيز شان را از دست دادند. در ميان شهداي ديروز، يازده دانش آموز در ولايت قندهار و 9 خبرنگار در شهر کابل در کنار ديگران شهيد شدند و خانواده هاي زيادي را به سوگ نشاندند.

همه ميدانيم که اين رخداد ها بار اول نيست  که در کشور ما رخ مي دهد و آخرين نيز نخواهد بود. اين کار را طالبان کرده اند يا داعشيان، فرقي نمي کند. زيرا «سگ زرد است برادر به شغال» و اين ها از يک جويبار کثيف، آب مي خورند.

اما چيزي که اينجا قابل درنگ و تأمل است اين خواهد بود که در همين شهر کابل در حضور داشت سازو برگ هاي عظيم استخباراتي که سي آي اي و امنيت ملي کشور دارند، چگونه ممکن است اين گونه رخداد ها به ده ها بار اتفاق افتد و نهاد هاي امنيتي، هيچگونه دست آوردي در اين راستا نداشته باشند.

هفتة گذشته بود که رخدادي در يک مرکز توزيع شناسنامه در غرب شهر کابل اتفاق افتاد ودر آن نزديک به هفتاد تن از هموطنان فقير و بيگناه ما شهيد شدند ولي، درسي از آن نصيب نهاد هاي امنيتي نگرديد.

رخداد هاي تازه يک بار ديگر گواهي مي دهد که نيرو هاي امنيتي، دفاعي و  کشفي ما گرفتار کم کاري و تعلل در وظايف شده اند و در راستاي تأمين امنيت مردم، ناکام هستند.

اين ناکامي ها به قيمت جان صد ها هموطن بيگناه ما نصيب حکومت گرديده است ولي کساني که در دم و دستگاه نهاد هاي امنيتي هستند، خمي به ابرو نياوردند.

در انگلستان همين ديروز وزير داخله انگليس به خاطر بد رفتاري هايي که با مهاجرين در آن کشور صورت گرفته است، وظيفه خود را ترک کرد و استعفا داد.

در افغانستان طي چند روز، بيش از صد تن تکه و پاره مي شوند وبيش از آن نيز زخمي مي گردند، مسؤولان نهاد هاي مسؤول، همچنان به کرسي هاي خويش آرميده اند و هيچگونه نگراني اي از اين بابت ندارند.

ما باور داريم که اگر در رأس نهاد هاي امنيتي، دفاعي و کشفي، چهره هاي اکادميک و بيدار و باتجربه گماشته شود، و برنامه هاي امنيتي اين نهاد ها مورد باز بيني قرار بگيرند و تعديل شود تا مطابق ايجابات کنوني شهر کابل باشد، در آن صورت شايد جلو وقوع حملات در آينده گرفته شود تا مردم ديگر شاهد شهادت جگر گوشه گان خود نباشند.

ما امروز به ياد مي آوريم که نماينده گاني که خود را از آن ملت و مردم مي دانند، چقدر با دادن رأي اعتماد به مسؤولان نهاد هاي امنيتي و کشفي و دفاعي، در حق مردم خويش جفا کرده اند.

افسوس بر آنهاباد!

اشتراک گذاری:

نظر بدهید