کشور را از پرتگاه نجات دهيد!

سيد مکارم
حوادث خونيني که در کشور رخ مي دهد، همه را نگران ساخته است. در حالي که دامنه يي گراف جان باختن نيروهاي امنيتي و سقوط برخي مناطق به دست هراس افگنان گسترش يافته است، ولي مقامات حکومت و مسؤولان نهادهاي امنيتي به فکر توجيه اين نالايقي هاي شان برآمده اند و همواره تلاش مي کنند تا خاک به چشم مردم بپاشند و خود شان را بيگناه معرفي بدارند.
از سوي ديگر، بنابر خرابي اوضاع امنيتي، چرخ هاي اقتصادي در کشور هم از کار باز مانده و مردم را تهديد مي کند.
بسياري از سرمايه گذاران به دليل نبود امنيت خانواده هاي شان و ماليات کمرشکن و فساد در ادارات حکومتي، همه دار و ندارشان را از کشور بيرون کرده و ترجيح داده اند تا در بيرون از افغانستان سرمايه گذاري کنند.
به همين گونه، مردم افغانستان با کسب تجربه از گذشته به انتخابات هم باور ندارند و فکر مي کنند حکومت در انتخابات پيشرو اگر برگزار شود، بازهم دست به تقلبات گسترده، سازمان يافته و مهندسي شده خواهد زد و براي چند سال ديگر همين تيم ناتوان بر سرنوشت شان حاکم خواهد بود.
برچسب بر کاپي شناسنامه ها که از سوي ارگ گرفته شده است، تقلب در انتخابات را از شک به يقين مبدل کرده است.
با وجود اين همه ناباوري ها و ناکامي هاي حکومت، رهبران حکومت در گردهمايي هاي غير ضروري که خود شان آن ها را سازماندهي مي کنند، اشتراک مي دارند، مقاله مي خوانند و لکچر مي دهند و براي آينده شان کمپاين مي کنند و چنان وانمود مي سازند که در کشور خيروخيرت است، در حالي که با نالايقي هاي خود شان و تعيين افراد بي تجربه و بدون انگيزه در رأس نهادهاي امنيتي، همه روزه به ده ها سرباز اين کشور جان هاي شيرين شان را از دست مي دهند و با حملات انتحاري از سوي هراس افگنان تعدادي از غير نظاميان هم کشته و زخمي مي شوند.
امريکايي ها چون اين حکومت را به مردم تحميل کرده، از بسياري ناکامي ها و ضعف رهبران آن چشم پوشي مي دارند و اين عالي جنابان چون حمايت امريکايي ها را دارند به اعتراض مردم و مشکل شان توجه نمي دارند.
فکر مي شود ادامة اين وضع براي هيچ کس قابل قبول نيست و همه خواهان يک تغيير اساسي در نظام اند و شرايط براي اين تغيير فراهم شده است.
ناتواني حکومت در مديريت بحران در کشور و نارضايتي مردم که از شرايط تغيير است فراهم شده و مردم ديگر به اين رهبران حکومت و سياست هاي شان باور ندارند و صداي اعتراض از هر گوشه و کنار بلند شده ، اما مشکل اين است که بديل و جاگزين اين حکومت چه باشد و راه حل چه است؟ همه در آن گيرمانده اند.
با توجه به اين ملاحظات، پيشنهاد مي شود که نهادهاي سياسي و اشخاص پرنفوذ و اهل خبره با راه اندازي يک مجلس بزرگ، مسايل امنيتي، سياسي و اقتصادي در کشور را به بحث بگيرند و راه بيرون رفت را جستجو کنند.
زيرا تنها با انتقاد از دولت و نظام، مشکل کشور حل نخواهد شد و ايجاب مي کند که با شناسايي مشکلات امنيتي، اقتصادي و سياسي، به سراغ راه حل ها هم برويم و برنامة فايق آمدن به معضلات کنوني، در سرخط اهداف ما قرار نيز بگيرد.
اگر به چگونگي اوضاع کنوني در کشور و مهار بحران توجه نشود، بعيد نيست که هراس افگنان بر مناطق بيشتر تسلط خواهند يافت و ميزان بي باوري به حکومت و عدم همکاري مردم بالا خواهد رفت و کشور وارد يک هرج و مرج و غير قابل کنترول خواهد شد.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید