سقوط فراه درس عبرت برای مسؤولان حکومت!

 

در هفته ای که گذشت بخش هایی از شهر فراه مرکز آن ولایت به دست طالبان سقوط کرد و این گروه حملات وسیعی را بر چهار ولسوالی در غزنی نیز انجام داد.

حمله بر ولسوالی های غزنی به شدت عقب زده شد ولی در حالی که فراه یک ولایت بسیار مهم مرزی است، طالبان در پی تهاجم گسترده از دو استقامت توانستند تا نزدیکی های فرماندهی پولیس شهر برسند ولی در فرجام نتوانستند شهر را اشغال کنند و پا به فرار نهادند.

سقوط بخش هایی از فراه به دست طالبان نشانی از قوت دشمن در سازماندهی و مدیریت جنگ بود. این حملات در حالی صورت گرفت که دریافت های نهاد های  کشفی و اطلاعات مردم گواهی می دادند که طالبان آماده حمله به این شهر و تصرف آن هستند.

گفته می شود که این داده ها به مقامات مسؤول در کابل نیز خبر داده شده بود ولی به آن هیچ گونه توجهی نگردیده و حتا در اعزام قوت های کمکی نیز تعلل روا داشتند.

حادثه سقوط بخش های از شهر فراه به دست طالبان شباهت هایی با سقوط شهر کندز در شمال کشور داشت، تجربه ای که باید آن را کم بها نداد و نظامیان باید از آن عبرت می گرفتند.

شهر فراه در حالی مواجه به سقوط گردید که مافیای مواد مخدر، قاچاقبران و دسته هایی از نیرو های خارجی در این شهر در حمایت از طالبان هستند و گفته می شود که دست یکی از همسایه گان نیز در سازماندهی، تمویل و تجهیز طالبان در کار بوده است.

نوعیت حمله و کاروان های طویل طالبان در این حمله این را ثابت می کند که هزینه های زیادی در این راستا شده بود و خوشبختانه با پایمردی نیرو های دلیر امنیتی ودفاعی و همیاری نیروهای امریکایی شکست خورد و دشمن تلفات سنگینی را متحمل شد.

سقوط شهرفراه می تواند دارای تبعات گسترده ای برای نظام و نیرو های امنیتی و دفاعی باشد. این ولایت مرزی می تواند معبری برای تهاجم گسترده بعدی طالبان به شهر های هرات و نیمروز باشد. بند سلما یکی ازاهداف بیگانه گان است که باید ویران شود.

طالبان و شاید دسته های مزدوری که از سوی بیگانه گان خریداری شده اند، در پی هر گونه به خطر افتیدن فراه قادر اند دسته جات شان را به این استقامت بکشانند و نیات بیگانه گان را عملی سازند.

درس هایی که رخنه طالبان به شهر فراه به نیرو های امنیتی و مسؤولان می دهد ممکن است کوچک باشد ولی بسیار با اهمیت  می باشد. دشمن در این راستا اولین تجربه را انجام داد که تا حدی موفقانه بود ولی تکرار آن برای حکومت و نیرو های دفاعی و امنیتی ما بسیار سنگین و زیان بار می باشد؛ زیرا دشمن قوت و ضعف های موجود در حوالی شهر را خوبتر درک کرده است و باید این نکته رامد نظر داشت.

شهادت شماری از فرزندان رشید این سرزمین که در نیرو های دفاعی و امنیتی ما خدمت می کردند، تاوان عظیمی است که در نتیجه تعلل و سهل انگاری مسؤولان نظام بوجود آمده است و می تواند روحیه همسنگران شان را صدمه بزند.

نباید سهل انگاری های مسؤولان سبب شود تا خانواده های دیگری در سوگ و اندوه عزیزان شان بنشینند. سربازان و افسران دلیری که در نیرو های دفاعی و امنیتی مشغول تأمین امنیت و دفاع از سرزمین شان هستند، سرمایه های عظیم نظام و مردم هستند.

حکومت نباید با این گونه جنگ و گریز ها روحیه مردم و نیرو های دفاعی و امنیتی ما را خورد و زبون کند. تکرار همچو واقعات شاید بار دیگر بسیار زیان بار و برگشت ناپذیر باشد که در آن صورت دشمن از آن سود های فراوان خواهد برد.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید