طالبان کجا و صدر اسلام کجا!

 

در حالی که هموطنان ما  اولین روز های ماه مبارک رمضان را با روزه داری و اجرای عبادات به درگاه رب العزت سپری می کنند، جنگ همچنان د رگوشه و کنار کشور از سوی طالبان بر مردم ماتحمیل می گردد و هر روز از میان باشنده گان این سرزمین قربانی می گیرد.

این مصیبت از دیر گاهیست که در کشور ما جریان دارد و ادامۀ آن ویرانی های گسترده ای است که فاجعه بار در سراسر افغانستان اتفاق می افتد و ما و مردم ما را به خاک توده نداری و فقر نشانیده است.

در آغاز شروع ماه مبارک رمضان رییس جمهوری کشور و سرمنشی عمومی سازمان ملل متحد هریک جدا گانه از طالبان در خواست کردند تا به حرمت این ماه مکرم و معظم، آتش بس یک ماهه را بپذیرند تا در جریان این ماه برای اولین بار در طول این همه سال های دراز آتش بسی در این سرزمین مراعات شود و از جانبی مردم در سایه آرامش ولو موقتی، به  فرایض و وجایب دینی شان رسیده گی کنند.

اما سخنگوی طالبان دیروز در اعلامیه ای  گفته است  که طالبان این پیشنهادات رییس جمهوری افغانستان و سرمنشی سازمان ملل متحد را نپذیرفته و آن را رد کرده اند.

آنان همچنان  بر ادامه جنگ در این ماه تأکید کرده یاد آوری کرده اند که در صدر اسلام نیز جنگ های زیادی میان مسلمانان و کفار در این ماه صورت گرفته است و این گروه به تبعیت از آن به جنگ در این ماه ادامه می دهند.

طالبان اما نگفته اند که کدام یک از اعمال شان با شأن و وجاهت عملکرد های مسلمانان در صدر اسلام و در زمان پیامبر معظم اسلام مطابقت دارد که جنگ آنان بر آن منوال باشد؟

خون آشامی، قتل و کشتار مردم بیگناه، بمب گذاری در راه عام مردم و کشـار بیرحمانه زنان و کودکان و پیر مردان، تباهی دارایی های عامه، گرفتن عشر و خیرات و صدقات ناجایز از مردمان نادار و بیچاره، مزدوری بیگانه گان و به فرمان آنان دست زدن به ویرانی کشور مادری خویش و تباهی مردم، کدام یک از این ها در عرف و اخلاق یک مسلمان وجود دارد که آنان امروز همانند صدر اسلام به جنگ ادامه می دهند؟

همه این اعمال که طالبان در هر وقت وزمان انجام می دهند، گواهی می دهد که این گروه نه تنها که مسلمان نیستند، بلکه بویی از انسانیت و اسلامیت نیز نبرده اند.

از طالبان بپرسید که سازمان دهی انفجارات بزرگ آن هم در میان مردم بیگناه و در میان جاده های شهر،  به اعمال یک مسلمان می ماند؟  آیا یک مسلمان روا می دارد که صد ها کودک و مردم و زن در میان انفجار موتر های بمب گذاری شده تکه و پاره شوند؟

به این سوال تنها انسان های بیمار پاسخ مثبت می دهند و بس. اما از آن جا که این گروه در طول دو دهه اخیر در اجرای این گونه جنایات عادت کرده اند، از آن رو ادامه آن نیز از آن ها بعید به نظر نمی رسد.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید