دشواري‌هاي مهاجران و آواره‌گان و بي‌برنامه‌گي وزارت امور مهاجرين

 

 

 

هم‌زمان با روز جهاني پناه‌جويان، کميسارياي عالي پناهنده‌گان سازمان ملل گزارشي از وضعيت بد آواره‌گان در جهان ابراز نگراني کرده و هم‌چنان افغانستان را  دومين کشور در سطح جهان با بيشترين مهاجر عنوان کرده است.

افزايش جنگ‌ها در چند سال پسين، فقر و بي‌کاري و ادامه خشک سالي‌ها عامل اصلي مهاجرت در افغانستان خوانده شده و هم‌چنان گفته شده است که در يک سال پسين، بيشتر شهروندان افغانستان از خانه و منطقة خود به دليل شدت گرفتن جنگ‌ها به مناطق نسبتاً امن آواره شده اند.

از سوي ديگر اتحاديه اروپا در افغانستان گفته است که به دليل افزايش جنگ‌ها و فقر وبي‌کاري 40 درصد شهروندان افغانستان تلاش دارند تا کشورشان را ترک کنند.

اين درحاليست که سيدحسين عالمي بلخي وزير امور مهاجرين و عودت کننده‌گان روز سه‌شنبه، در نشست خبري در کابل گفت که افغانستان در حال حاضر، حدود شش ميليون مهاجر در بيرون از کشور دارد و اين وزارت، براي رسيده‌گي به مشکلات و دفاع از حقوق آنان تلاش مي‌کند.

در دوسال گذشته هزاران شهروند افغانستان به دليل شدت گرفتن جنگ‌ها و فقر و بي‌کاري اين کشور را ترک کردند، اما با گذشت هر روز وضعيت به حالت وخيم شدن روان است و عرصه زنده‌گي براي شهروندان افغانستان تنگ‌تر مي‌شود.

افزون بر اين که تعدادي از شهروندان افغانستان که بيشترشان را قشر جوان و درس خوانده تشکيل مي‌دهند کشور را ترک کردند، هزاران خانواده به دليل شدت گرفتن جنگ‌ها، خشک‌سالي و فقر و بيکاري خانه و منطقة خود را ترک کرده و به کلان‌شهرها و مناطق امن آواره شده اند.

هم اکنون جنگ در 22 ولايت افغانستان ميان نيروهاي دفاعي و امنيتي و گروه طالبان ادامه دارد و ادامه درگيري‌هاي متداوم سبب شده است که تعداد آواره‌گان هر روز بيشتر شوند، اما آن‌گونه که آگاهان امور مي‌گويند، دولت براي رسيده‌گي به مشکلات و دشواري‌هايي که آواره‌گان و بي‌جاشده‌گان با آن‌ها دست و پنجه نرم مي‌کنند، هيچ طرح و برنامه‌اي ندارد و کمک‌هاي هم که از سوي نهادهاي مدد رسان براي بي‌جا شده‌گان صورت مي‌گيرد در بسياري موارد توسط مسوولان محلي حيف و ميل مي‌شوند.

هزاران خانواده در کندز، هلمند، فراه، بدخشان، ارزگان و… و از ولسوالي‌ها و مناطق ناامن اين ولايت‌ها به مرکزهاي اين ولايت‌ها آواره شده اند، اما بر بنياد گزارش‌ها اين خانواده‌ها در حال حاضر حتا به خدمات ابتدايي‌هم دست‌رسي ندارند و در وضعيت بسيار دشوار زنده‌گي به سر مي‌برند.

اين درحاليست که  وزير امور مهاجرين گفته است، امسال حدود 332 هزار و 553 نفر شهروند مهاجر از کشورهاي مختلف به افغانستان برگشت کرده اند که از اين ميان بيش از 320 هزار آن از کشورهاي ايران و پاکستان بوده اند و حدود 955 نفر از کشورهاي اروپايي به کشور بازگشته اند که 246 نفر آنان به گونه اجباري اخراج شده و مابقي داوطلبانه بوده است.

ايران و پاکستان دو کشور همسايه افغانستان که بيشترين مهاجران افغانستاني در اين کشورها زنده‌گي دارند، اما از دو سال به اين‌سو اين کشورها بر مهاجران افغانستاني فشار زياد وارد کرده اند و روزانه ده‌ها خانواده از اين کشورها به گونة اجباري به افغانستان برگشت داده مي‌شوند که بيشترشان حتا نان خوردن ندارند، اما مسوولان اداره‌هاي امور مهاجران در ولايت‌هاي مرزي افغانسان، مانند هرات و ننگرهار مي‌گويند، آنان هيچ امکاناتي در دست ندارند تابه عودت کننده‌گاني که وارد افغانستان مي‌شوند کمک کنند.

هرچند وزير امور مهاجرين وعودت کننده‌گان، تاکيد مي‌کند که براي آواره‌گان دو برنامه روي دست دارند، نخست اين که آنان را در مناطق فعلي شان با مردم ديگر ادغام کنند و در برنامه بعدي، تلاش مي‌شود، تا زمينه برگشت آنان به مناطق اصلي‌شان فراهم شود. اما در وضعيت کنوني که جنگ، فقر و بي‌کاري و خشک‌سالي با گذشت هر روز فشار بيشتر بر مردم وارد مي‌کند، نخست منطقي به نظر نمي‌رسد که طرح برگشت دادن آواره‌گان به مناطق اصلي شان راه‌کار درست باشد و مي‌توان گفت که اين وزارت اصلاً براي رهايي مهاجراين و بي‌جا شده‌گان از دشواري‌هاي که روبرو هستند، به معناي واقعي طرح و برنامه ندارد.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید