حکومت بايد جانب عدالت را بگيرد!

قشلاقي

 

در حالي که اعتراضات مردمي در ولايت هاي شمال وارد پنجمين روز خود شده است، حکومت به در خواست هاي مردم معترض وقعي نمي گذارد و به اين ترتيب، ثابت مي کند که دمکراسي اي که در اين کشور رواج يافته است، آني نيست که مردم افغانستان هر روز براي آن قرباني مي دهند.

اعتراضات، در پي دستگيري يکي از فرماندهان محلي در ولايت فارياب توسط دولت آغاز گرديد و پس از آن به ولايت هاي ديگر سرايت کرد.

مردم افغانستان باور دارند که حکومت اگر مي خواهد پايه هايش در ميان مردم عميق تر گردد، به خواست هاي آنان گوش دهد، تأمين امنيت و تحکيم حاکميت قانون در کنار ديگر خواسته ها از عمده ترين آنان مي باشد.

براي تحکيم حاکميت قانون نيز حکومت بايد به داد مظلومان برسد و دست ظالمان را از سر مردم کوتاه کند و هر که را ظلم و تعدي بر مردم روا ميدارد، به چنگال قانون بسپارد تا به سزاي اعمال خويش برسد.

اما رويداد هاي شمال از جنس ديگري معلوم مي شود و اين را ثابت مي کند که حکومت در کفشش ريگ دارد و اين همه بيقراري آن ريشه در مسايل ديگري دارد که بيشترينه رنگ و بوي قومي به خود گرفته است و پهلو هاي سياسي نيز دارد.

اگر حکومت واقعن مي خواهدبساط تفنگداران غير مسئول  را از کشور برچيند، نظري به سراسر کشور بيفگند تا معلوم کند چقدر تفنگدار غير مسئول و زور گوي و قلدر و بدماش در اين کشور است که هر روز مردم از آن ها به تنگ شده اند ولي از  هراس و عدم توجه حکومت به اين مسأله، آه نمي کشند و هر روز چون سنگ زيرين آسياب تحمل مي کنند.

در همين ولايت بغلان تفنگداران گلبدين عرصه را بر مردم تنگ کرده اند و مردم بينوا و فقيرآن جا هر روز ناگزير اند باج و صدا نکشند.

در همين ولايت کابل و در نزديکي هاي ارگ رياست جمهوري کساني هستند که از مظالم شان مردم به ستوه آمده اند ولي از بي مسئوليتي نظام و حکومت و ترس تفنگداران، صدا بلند نمي کنند.

اما در شمال کشور حکومت به جان و زنده گي افراد تعرض مي کند و خون مي ريزد و نام آن را جنگ با افراد تفنگدار غير مسئول مي گذارد.

واقعيت امر اين است که در شرايطي که دشمن در نزديکي هاي شهر هاي کشور رسيده است و بيم سقوط آنان مي رود، از روي عمد دست به غايله آفريني مي زند و اينگونه نا عادلانه عمل مي  کند و به تصفيه قومي مي پردازد.

مردم از حکومت مي خواهند که بايد هر چه زود تر به خواست هاي معترضين در شمال کشور توجه شود. کم توجهي به توده هاي مردم، باعث دوري فاصله ميان مردم و نظام گرديده و حتي بد امني هاي بيشتري را در کشور سبب مي شود.

عدالت يکي از خواستهاي مردم در سراسر کشور است. بساط تفنگدار غير مسئول بايد از هر قوم و قبيله اي برچيده شود و اختصاص به يک قوم خاص نبايد بماند.

زيرا تأمين عدالت اجتماعي، سبب تقويت نظام و استحکام پايه هاي آن در ميان توده ها مي گردد.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید