چرا ناتو در افغانستان امنیت نمی‌آورد؟

 

در  دومین نشست سالانه سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) که در بروکسل برگزار شد، این سازمان بار دگر به کمک مالی و نظامی خود بر افغانستان تأکید کرد.

منشی عمومی ناتو روز پنج شنبه (21 سرطان) در سخن‌رانی خود در این نشست گفت که کمک مالی با نیروهای افغانستانی تا سال 2014 میلادی ادامه خواهد یافت.

مقام های افغانستانی و ناتو گفته اند که نیروهای ویژه را دو چند و نیروهای هوایی را سه برابر خواهند ساخت.

این در حالی است که اوضاع امنیتی، سیاسی و اقتصادی کشور با گذشت هر روز بدتر می‌شود و هراس افگنان حملات شان را در افغانستان بیشتر کرده اند و تعداد تلفات نیروهای ملی به گونه ی سرسام آور افزایش یافته است.

با وجود که سران کشورهای ناتو همه ساله از کمک  مالی و نظامی در افغانستان سخن می زنند و برضد هراس افگنان ظاهرن موضع می گیرند و برنامه ریزی می‌کنند، اما با وجود این حمایت‌ها و تعهدها فعالیت‌های هراس افگنان از جمله طالبان و داعشیان در حال گسترش است و عملن تروریستان سرکوب و نابود نمی‌شوند.

این موضوع پرسشی را به وجود آورده است که چرا ناتو با این تجهیزات مدرن و سلاح پیشرفته و تسلط اش در زمین و فضای افغانستان، نتوانسته است یک گروه تروریستی چند هزار نفری به نام طالبان را زمین گیر و ماشین جنگی آنها را تخریب نماید.

در جریان نشست ناتو، طالبان در ولسوالی دشت ارچی کندز در شمال افغانستان، به نیروهای افغانستانی حمله کردند و 45 تن از آن‌ها را شهید و 25 تن شان را زخمی و تجهیزات آنان را به یغما بردند.

آیا ناتو که حرکت مورچه را از فضا در افغانستان زیر نظر دارد، سنگرها و مخفی گاه‌های طالبان را در افغانستان دیده نمی‌تواند و آیا تجمعات، گرد همایی‌ها و تحرکات طالبان که مارش گونه بر نیروهای افغانستانی حمله ور می‌شوند، از نظر بخش استخباراتی ناتو پنهان است و از آن‌ها اطلاع ندارد و نمی‌داند که طالبان برای اکمالات نظامی شان در شمال افغانستان، راه‌های طولانی را طی می‌کنند؟

برای ناتو جای بسیار شرم است که سال‌ها با صدها هزار نیرو در افغانستان حضور دارد، اما نمی‌تواند یک گروه جاهل تروریستی را شکست دهد!

از زمانی که پای ناتو به افغانستان کشانیده شد انتظار می‌رفت که امنیت با گذشت هر روز بهتر شود و اقتصاد و زنده‌گی باشنده‌گان آن رونق یابد، اما در عمل دیده می‌شود نه تنها که امنیت بهتر نشد، بل هزارها مشکل دیگر دامن‌گیر مردم این خطه شده و آینده شان را خطرهای جدی تهدید می‌کند.

با توجه به این گفته‌ها، دیگر مردم افغانستان به وعده‌ها و تعهد سازمان‌های بین‌المللی اعتماد نمی‌کنند، تا این که در وضع امنیتی و اقتصادی شان در عمل تغییر و تحول رونما نشود.

اگر حضور نیروهای بین‌المللی در افغانستان سبب تأمین امنیت نشود و پیمان امنیتی با امریکا نتواند جلو دخالت کشورهای حامی تروریستان را بگیرد، پس بهتر است که مردم افغانستان در مورد حضور این نیروها و پیمان‌ها بازبینی کنند و به نمایش‌نامه مضحک «مبارزه با تروریزم» نقطه پایان بگذارند و به این نتیجه برسند که مشکل شان را باید، خود شان حل کنند و راه‌های بیرون رفت را از اوضاع بحرانی کنونی جستجو نمایند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید