گفت‌وگوي امريکا با طالبان يک گام نيک است

 

سرانجام بغض خشم آلود ايالات متحده امريکا از اوضاع نابسامان افغانستان که 17 سال است آن کشور را در جنگ پرهزينه گير داده بود، ترکيد و واشنگتن از گفت‌وگوهاي مستقيم با طالبان سخن‌گفت.

امريکا از تحولات جاري در افغانستان راضي نيست، زيرا در کنار اين که موجوديت نظامي و اقتصادي آن کشور در افغانستان نتوانست سرنوشت جنگ را تغيير دهد، روند ملت سازي نيز در اين آغشته به اشک و خون ناکام مانده است. سال‌ها پيش در افغانستان نهادي به نام شوراي عالي صلح ايجاد گرديد که اعضاي آن بي هيچ  دست آوردي در عرصه صلح، پول‌هاي هنگفت را هدر دادند.

عدم مؤثريت شوراي صلح ثابت ساخت که اين نهاد، انگشت ششم، عضو غير ضروري و اضافي است که تنها شماري مزد بگير در آن سرگرم روز گذراني هستند. دلايل مختلفي براي ناکامي اين نهاد عنوان شده است که از آن جمله عدم اعتماد طالبان و مردم به آن و نداشتن برنامه‌اي که بتواند با شرايط و اوضاع جاري در کشور هماهنگي داشته باشد، مهم ترين آن مي‌باشد.

در حالي که نشست بروکسل يک بار ديگر حمايت‌اش را از افغانستان تا پايان سال 2024 ميلادي اعلام کرد، اما شکست حکومت وحدت ملي، حمايت گران بين‌المللي از جمله امريکا را وا داشت تا تغييري در وضعيت جاري در افغانستان وارد کند. جنگي را که امريکا در افغانستان در 17 سال گذشته رهبري کرد، از پرهزينه ترين جنگ‌هايي است که آن کشور در دوره معاصر در جهان به پيش برده است، اما اين جنگ هرسال بيش تر از سال گذشته، گسترده تر و پر هزينه‌تر مي‌گردد. از جانبي هم حکومت افغانستان نيز تا حال نتوانسته است گام‌هاي اساسي را در راستاي تأمين صلح با طالبان بردارد و اين کار در کنار دوري مردم از دولت و بي‌باوري آنان نسبت به آينده، امريکا را واداشت تا سرانجام در اين راه خود گام پيش گذارد. در تازه ترين اقدام وزارت خارجه امريکا گزارش کرده است که رييس جمهوري آن کشور به ديپلمات هايش دستور داده است، تا کارزار گفت‌وگو و مذاکره با طالبان را آغاز کنند. اين مسأله يکي از اهداف و خواسته‌هاي طالبان براي آغاز گفت‌وگوهاي صلح در افغانستان بود، زيرا آن‌ها بارها گفته بودند که با حکومت افغانستان گفت‌وگو نمي‌کنند. باور ما بر اين است که اين اقدام امريکا يک گام به جلو است. جنگي که در آن طالبان يک طرف آن است، نمي‌تواند بدون سهم گيري آنان پايان يابد. از ياد نبريم که پاکستاني‌ها نيز تا حال در اصل طرف‌دار اين بودند تا طالبان نه با افغانستان بل با امريکا وارد گفت‌وگو صلح گردند. دليل اين که تا حال هيچ تلاش و گفت‌وگويي ميان افغانستان و پاکستان به نتيجه نرسيده است هم در همين نکته مضمر است. اکنون ما اميدواريم که گفت‌وگوهاي صلح هر چه زودتر آغاز گردد، تا به جنگ چهل ساله در اين کشور پايان دهد و منطقه به آرامش، ثبات و امنيت دست يابد.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید