بیرون شدن نظامیان از مناطق دور دست، فاجعه به بار می‌آورد!

 

در حالی که روزنه‌ای به سوی صلح در افغانستان گشایش یافته است و امریکا نخستین دور مذاکره را با نماینده‌گان طالبان در قطر انجام داد، گزارش‌ها حاکی از آن است که  قرار است نیروهای نظامی نقاط دور دست کشور را ترک و بساط خود را جمع کنند و به مراکز شهرها و قرار گاه‌های بزرگ خود برگردند. این کار که خود یک نوع عقب نشینی از مناطق دور دست به حساب می‌آید، در واقع پس از انجام نخستین دور مذاکرات طالبان و امریکا طرح ریزی شده است که در همین آغاز با مخالفت‌های مردم مواجه گردیده است. معلوم نیست گام‌های بعدی امریکا و دولت افغانستان پس از تحقق یابی دورهای بعدی مذاکرات صلح با طالبان چیست؟ اما این نوع اقدام‌ها اگر دامنه گیرتر شود، به معنای آن است که مناطق زیادی از کنترل دولت خارج و این برای ثبات حکومت زنگ خطر بزرگی پنداشته می شود.

واگذاری مناطق دور دست به طالبان هم‌چنان سبب تقویت روحیه جنگ‌جویان آن‌ها گردیده و آنان را به رسیدن به پیروزی و برتری امیدوار تر می‌کند و آنگاه است که طالبان در هر گونه مذاکراتی با دست بالا وارد میدان گفت‌وگوها خواهند شد.

واگذاری مناطقی به طالبان، دادن امتیاز بیشتر به این گروه است که در صورت شکست هرگونه گفت‌وگو، دولت افغانستان و نیروهای دفاعی و امنیتی آن تاوان سختی را متحمل می‌شوند که جبران آن ناممکن به نظر می‌رسد.

گفته شده است که امریکائیان در گفت‌وگوهای شان با طالبان در مورد پایگاه‌های نظامی شان در افغانستان نیز صحبت‌ کرده و این نکته روشن می‌سازد که امریکائیان به گمان اغلب تمایل دارند تا بخش‌های زیادی و یا حتا کل افغانستان را به آنان واگذار کنند و حکومت افغانستان را قربانی سیاست های نادرست و شکست خورده خود در منطقه سازند. تقویت روز افزون طالبان و گسترش دامنه نفوذ آن‌ها در بسیاری از مناطق کشور گواهی می‌دهد که امریکا نتوانست در راه مبارزه با تروریزم که هم‌دوش افزایش کشت، تولید و ترافیک مواد مخدر در افغانستان است، کامیاب گردد.

همچنان برخی باور دارند که پدیده دیگری که داعش نام دارد از یک سال به‌این‌سو از جنوب شرق، وارد افغانستان شده و این نکته نیز می‌رساند که جهان غرب اکنون تاریخ طالبان را سپری شده می‌دانند و سعی دارند که مراکز و جنگ‌جویان داعش را از سوریه و عراق به افغانستان و حواشی آن منتقل سازند، تا برنامه‌های دیگرشان را با تفنگ و خون آنان عملی سازند.

ما باور داریم که قربانی کردن نظام کنونی و دست آوردهای آن که با خون هزاران انسان این سرزمین و نیروهای خارجی متحد افغانستان به دست آمده است، جنایت بزرگی است که نباید انجام شود. هرگونه صلحی نباید با دادن امتیازات اراضی به دشمن به دست بیاید. چنین صلحی که نتواند خون آشامی‌ها و تندروی‌های طالبان را مهار بزند، آغاز یک فاجعه در تاریخ معاصر ما خواهد بود.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید