طرح اداره موقت واکنش در برابر انحصار قدرت!

سروصداي تشکيل اداره موقت بار دگر در کشور طنين انداز شده است. در برخي از محافل سياسي بديل حکومت وحدت ملي که به گفته تعدادي از آگاهان، ناکام و همه شمول نمي باشد، اداره موقت تلقي مي شود.

حامد کرزي رييس جمهور پيشين که خودش در به قدرت رسانيدن اشرف غني نقش عمده داشت، از طرفداران تشکيل اداره موقت است، طالبان نيز پيشنهاد داده اند در صورتي آنها در مذاکرات صلح شرکت مي کنند که اداره موقت ايجاد شود.

برخي از مقام ها و شخصيت هاي سياسي نيز همين که از قدرت کنار زده مي شوند فوراً به فکر بديل حکومت وحدت ملي مي افتند و مي خواهند دوباره پروسه حکومتداري از نقطه صفر آغاز شود.

اداره موقت پس از شکست طالبان و جلسه بُن در کشور به وجود آمد.

در آن زمان نهادهاي سياسي کاملاً از ميان رفته بود، اقتصاد کشور در زير صفر قرار داشت و از نهادهاي امنيتي و قواي مسلح خبري نبود.

در دوران اداره موقت و حکومت انتقالي و پس از آن که انتخابات در کشور راه اندازي شد، به تدريج حکومتداري در افغانستان جان گرفت، نهادهاي امنيتي فعال و اقتصاد نسبتاً رونق يافت و آزادي هاي مدني قانونمند شد.

حالا از آن زمان حدود شانزده سال مي گذرد و پروسه حکومتداري هم با نشيب و فراز و کاميابي ها و ناکامي ها به همراه بود.

پس چرا برخي از نهادهاي سياسي و افراد سرشناس موضوع اداره موقت را دوباره مطرح مي کنند و آن را حلال مشکلات کشور تلقي مي دارند، در حالي که روند دموکراتيک که ظاهراً در کشور شکل گرفته است بايد ادامه پيدا کند.

يکي ازدلايل عمده تداعي اداره موقت در اذهان، موضوع انحصار قدرت در دست رييس جمهور غني و تيم هاي انتخاباتي تلقي مي شود.

بيشتر مقرري هايي که در نهادهاي دولتي صورت مي گيرد مربوط دو تيم انتخاباتي که اکنون قدرت را ميان شان توزيع کرده اند، مي باشد و به افراد متخصص، کارشناس و با تجربه يي که در بيرون از اين حلقات قرار دارند، براي شامل شدن در داخل دولت مجالي داده نمي شود.

حتا گفته مي شود که بيشتر قراردادهاي کلان اقتصادي هم به بهانه هاي گوناگون به افراد مرتبط به همين تيم ها داده مي شود و مقامات حکومت با شرکت هايي که در بيرون از کشور هم فعاليت دارند و با آنها در رابطه مي باشند و يا از دوستان شخصي شان است، به داخل فراخوانده مي شوند و قراردادهاي ميليون دالري به آنها سپرده مي شود.

برخي باور دارند که رييس جمهور غني با بسيار مهارت افراد مربوط خودش را در نهادهاي دولتي نصب مي کند و براي وي مهم نيست که در گذشته اين افراد چه کرده اند و يا چه تجربه و لياقت و شايستگي دارند.

قرار گرفتن قدرت سياسي و اقتصادي در دست طرفداران رييس جمهور و يا رييس اجراييه و مقرري هاي بي رويه و بدون معيار، بسياري از افراد سرشناس سياسي و يا گروه ها را ناراض ساخته است و اين ناراضي ها و بيرون ماندن آنها از قدرت، سبب شده است که آنها به فکر بديل حکومت اداره موقت شوند.

در حالي که رفتن به نقطه صفري کار عاقلانه نيست و براي رفع اين انحصار طلبي ها، راه هاي ديگري از جمله راه اندازي انتخابات زودهنگام که در قانون اساسي پيش بيني شده است، مي شود که مطرح گردد.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید