قتل عام مردم غزني و خوش‌بيني حکومت به گفت‌وگوهاي صلح!

 

ز در حالي که هراس افگنان طالب بار ديگر با قتل عام باشنده‌گان و نظاميان در شهر غزني نشان دادند که کشتن، آتش زدن و ويران کردن، خصلت شان است و اهل صلح و آتشي نيستند، اما شوراي صلح گفته است که گروه طالبان براي گفت‌وگو با حکومت افغانستان چراغ سبز نشان داده اند.

عطاالله سليم معاون شوراي صلح، گفته است: «پيش‌بيني ما از گذشته‌ها اين بود که طالبان به اين مرحله مي‌رسند که با حکومت افغانستان مذاکره کنند، از اين‌رو ما از قبل آماده‌گي داشتيم و هر زماني‌که نشست‌هاي مقدماتي آغاز شود، به نماينده‌گي از مردم افغانستان با طالبان گفت‌وگو مي‌کنيم.»

حکومت افغانستان از گذشته تا حال سياست تضرع در قبال هراس افگنان طالب داشته و با وجودي که اين گروه، هم‌واره شهروندان افغانستان را به صورت وحشيانه به قتل مي‌رسانند، اما ارگ بازهم آنان را شهروندان «افغان» مي‌خواند و دست دوستي به‌سوي شان دراز مي‌کند.

صلح حکومت با طالبان؛ گروهي که نه تنها دشمن مردم افغانستان هستند، بل دشمن طبيعت و تاکستان‌هاي اين سرزمين نيز هستند، به اين معناست که رهبران حکومت که خود را انتخاب شده از جانب مردم قلم‌داد مي‌کنند، با دشمن بي‌رحم مردم دوست هستند و اعمال ضد انساني اين گروه براي شان اهميت ندارد.

برخي انگشت انتقاد شان را به‌سوي خارجي‌ها نشانه مي‌گيرند که گويا خارجي‌ها مي‌خواهند براي تروريستان طالب امتياز بدهند، اما وقتي رهبران حکومت با وجود کشته شدن هزاران شهروند اين کشور در ولايت غزني و سوختاندن اين شهر باستاني توسط تروريستان، هنوز هم سخن‌ از صلح و آشتي با اين طالبان مي‌زنند و مدعي اند که آنان چراغ سبز براي گفت‌وگوهاي صلح نشان داده اند. از حمايت خارجي‌ها از گروه طالبان نبايد گلايه داشت، زيرا خارجي‌ها براي آوردن صلح و ثبات در افغانستان نيامده اند و آنان به دنبال تأمين منافع خود شان اين‌جا حضور دارند.

عملکرد و اقدام‌هاي ارگ رياست جمهوري در برابر هراس افگنان طالب، هم‌واره براي شهروندان افغانستان پرسش بر انگيز بوده و اين که آيا طالبان تنها دشمن نيروهاي امنيتي و شهروندان غيرنظامي افغانستان است و يا اين‌که رهبران حکومت هم طالبان را دشمن خود و افغانستان مي‌دانند يا خير؟

باورها بر اين است که يکي از دلايل سياست‌ مبهم محمد اشرف‌غني در برابر تروريستان طالب، ريشه در باورهاي او دارد، زيرا آقاي غني که به قوم‌گرايي شهره شهر است، خود را هم‌تبار طالبان از نظر قومي مي‌داند، از اين رو هم‌واره تلاش کرده است، حتا به بهاي سپردن حکومت به طالبان هم که شده اين گروه را وارد بدنه نظام سازد، به همين دليل چند ماه پيش در يکي از سخن‌راني‌هاي خود گفت: «آماده است بدون هيچ پيش شرطي با گروه طالبان در هر کجا که بخواهند مذاکره کند و خواست‌هاي آن‌ها را بپذيرد.»

واقعيت امر اين است که هراس افگنان طالب مذهب شان کشتن انسان‌هاي بي‌گناه، ويران کردن افغانستان و برآورده ساختن اهداف کشورهاي همسايه
( پاکستان) و منطقه است و جز اين، طرح و برنامه‌اي براي افغانستان ندارند، اما محمد اشرف غني و حلقه معين که در ارگ برگرُد او حلقه زده اند، با روي‌کردهاي برتري طلبي قومي فکر مي‌کنند، رهبري گروه طالبان به دست پشتون‌هاست و مي‌توانند اين گروه تروريست را شريک قدرت سازند، تا با نفوذ بيش‌تر بر ديگر شهروندان افغانستان حاکميت کنند، اما اين باور در نهايت سرنوشت افغانستان را به بحران و سرنوشت شهروندان اين کشور را به تباهي خواهد کشاند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید