دولت روسيه اظهارات سفير افغانستان درمسکورا رد کرد

 

سجاد بدخش

آقاي عبدالقيوم‌ کوچي سفير افغانستان در مسکو در تازه ترين اظهارات‌اش گفته است، دولت روسيه به خاطر اعزام نيروهاي نظامي اتحاد شوروي پيشين به افغانستان، خرابي زيربناها و هم‌چنان حمايت از رژيم «ضد مردمي» در کشور بايد از مردم افغانستان معذرت بخواهد. اين شخص در گذشته نيز سخنان نفرت انگيزي را نسبت به روسيه ابراز داشته است.

آقاي کوچي در زمان ملاقات با اعضاي دوماي دولتي (مجلس نماينده‌گان) روسيه از فراکسيون حزب ليبرال دموکرات‌هاي اين کشور، به طور عمده موارد ذيل را يادآوري نموده است:

«ما علاقه‌مند هستيم تا مناسبات بين هر دو کشور توسعه يافته و از تکرار اشتباهات گذشته جلوگيري شود. مثلن اشتباهات سال 1979 در سال 1978 نيروهاي چپ قدرت را در افغانستان به دست گرفتند که در اصل چپي نبودند. آن‌ها يک آرزو داشتند، آن‌هم آرزوي رسيدن به قدرت را در سر مي‌پرورانيدند. اتحاد شوروي  پس از به رسميت شناختن حکومت چپي‌ها به رهبري نورمحمد تروکي و حفيظ الله امين، نخستين اشتباه خود را انجام داد و اين حکومت چپي‌ها در افغانستان مستقل نه، بلکه يک رژيم دست نشانده بود.»

به گفته آقاي کوچي، اعزام نيروها به افغانستان دومين اشتباه اتحاد شوروي پنداشته مي‌شود که در نتيجه آن، «بيشتر از دو ميليون شهروند افغانستان و شمار زيادي از سربازان شوروي جان‌هاي خود را از دست دادند و تمام زيربناهاي کشور از بين رفتند.»

اين ديپلومات افغانستاني اضافه کرده است که چنين حوادث بين همسايه‌ها رخ مي‌دهد، اما حالا توقع اين است که حکومت روسيه به يک نحوي از شهروندان افغانستان معذرت بخواهد. چنين معذرت خواهي به منزله تعميق و تحکيم واقعي مناسبات بين دو کشور تلقي خواهدشد.»

آقاي ضمير کابلوف نماينده خاص رييس جمهوري روسيه براي افغانستان و پاکستان در واکنش به اظهارات سفير افغانستان در مسکو گفته است:

«البته نه، روسيه از هيچ‌کس معذرت نخواهد خواست، اتحاد شوروي حکومت جديد در افغانستان را به رسميت شناخت و روابط عادي را با آن برقرار نمود، اعزام قطعات بعدن صورت گرفت، آن‌هم در نتيجه اقداماتي که عليه حکومت آن وقت اتخاذ گرديده بود. اين اظهارات آقاي کوچي به جز از تعجب و حيرت زده‌گي، چيز ديگري تلقي نمي‌گردد.» اين مطلب را آقاي کابلوف در يک مصاحبه با آژانس «سپوتنيک» ابراز نموده است.

در عين زمان نماينده خاص رييس جمهوري روسيه براي افغانستان و پاکستان باآژانس خبررساني رامبلر (Rambler) نيز تاکيد کرده است که روسيه به خاطر هيچ چيز معذرت نمي‌خواهد. اعزام نيروهاي نظامي به افغانستان بنابر تقاضاي دولت قانوني اين کشور صورت گرفته بود. چنانچه امروز در سوريه هم همين وضعيت جريان دارد، قطعات روسي مبتني به تقاضاي حکومت قانوني سوريه در آن کشور حضور دارند.

اتحاد شوروي نه تنها کمک‌هاي نظامي را در اختيار حکومت قانوني افغانستان قرار مي‌داد، بل کمک‌هاي بشردوستانه را براي شهروندان اين کشور نيز فراهم کرده بود. هزاران کيلومتر جاده و صدها تصدي در بخش صنايع به کمک‌هاي مالي مسکو احداث گرديده اند. آقاي عبدالاحد مومند منحيث نخستين و يگانه فضانورد افغانستاني به ستيشن فضايي «MIR» اعزام گرديد. در ضمن ارسال کمک‌هاي اتحاد شوروي به افغانستان مدت‌ها پيش تا سال 1979 آغاز گرديده بود و به صورت فوري پس از خروج قطعات در سال 1989 قطع نگرديد.

همچنان 11 ميليارد دالر امريکايي مجموع قروض اتحاد شوروي و روسيه بالاي افغانستان بود که در سال 2007 بخشيده شد.

اتحاد شوروي زيربناهاي افغانستان را تخريب نه، بلکه آن‌ها را ايجاد کرده بود. افغانستاني‌هايي که به طرف‌داري از مجاهدين مي‌جنگيدند، با دريافت حمايت‌ از پاکستان و ايالات متحده امريکا، اين زيربناها را نابود کردند، اما فرمان‌روايي مجاهدين با از بين رفتن جمهوري دموکراتيک افغانستان در سال 1992 مدت کمي طول کشيد و در سال 1996 قدرت سياسي درافغانستان به دست طالبان افتاد.

پس از حادثه تروريستي 11 سپتمبر 2001 که  توسط شهروندان عربستان سعودي صورت گرفته بود، رژيم طالبان به دليل آن که به اسامه بن لادن پناه داده بودند، سقوط کرد. جنگ‌هاي داخلي در کشور جريان دارند. ناتو از دولت افغانستان حمايت مي‌نمايد. زيربناها بازسازي مي‌شوند و دوباره از بين برده مي‌شوند. تأسيسات ملکي  مورد ضربات هوايي نيروهاي امريکايي قرار مي‌گيردکه بعدن عذرخواهي مي‌کنند. اما متهم کردن روسيه درتخريب زيربناهاي افغانستان پس از حدود 20 سال پس از خروج نيروهاي‌ نظامي يک مفکوره چندان باورنکردني و گستاخانه پنداشته مي‌شود.

چرا انگلستان را در از بين بردن زيربناهاي افغانستان حتا در قرن 19 متهم نمي‌کنند، زماني که داکتر جان واتسون (قهرمان داستان آرتور کونان دُويل تحت عنوان «ماجراجويي‌هاي شِرلوک هولمس» که پيش نمونه آن جگلن حقيقي از بخش خدمات صحي ارتش بريتانيا بود که در سال 1880 ميلادي در جنگ ميوند در افغانستان اشتراک کرده بود.)

آقاي کوچي جوان نيست، 77 سال سن دارد و کاکاي  محمد اشرف‌غني رييس جمهور کنوني افغانستان است. اين قرابت براي آقاي کوچي فرصت باقي ماندن در اين پست را ميسر ساخته است، آن‌هم پس از جنجال‌هاي گذشته، زماني که او در جنوري 2017 روسيه و تاجيکستان را در سازماندهي قاچاق مواد مخدر از افغانستان متهم کرده بود. پس از مصاحبه آقاي کوچي، موضوع فراخواني او از سفارت افغانستان در مسکو در شوراي ملي افغانستان مطرح شد. سناتور احمد شاه رمضان در مصاحبه با روزنامه روسي زبان «Izvestiya» گفته است: «اظهارات آقاي عبدال‌قيوم کوچي غيرقابل قبول است. تاجيکستان و روسيه از نزديک‌ترين کشورها به افغانستان هستند. ما مناسبات  نيک را با اين کشورها داريم. کوچي به تاجيکستان توهين کرده است. اظهارات آقاي سفير نظر شخصي او مي‌باشد و او نا آگاهانه خود را فريب داده و به قول معروف، تيشه به ريشه خود زده است. اظهارات آقاي کوچي نه از موضع دولت افغانستان، نه از موضع پارلمان و نه از موضع مردم اين کشور در قبال روسيه نماينده‌گي مي‌کند.»

آژانس خبررساني رامبلر (Rambler): آيا رسوايي جديد اين ديپلومات افغانستاني را به اندازه کافي يک هشدار جدي به رييس جمهوري افغانستان نخواهد بود که حالا وقت آن فرا رسيده است، تا آقاي کوچي به تقاعد سوق داده شود و يا به يک کار ديگر، به مراتب دور تر از عرصه سياست گماشته شود.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید