احتمال سقوط شهرها وبی تفاوتی نهاد‌های مسوول

 

پس از سقوط ولایت غزنی نگرانی‌ها از سقوط برخی شهرها مانند فراه ، پکتیا، هلمند ، فاریاب وبرخی دیگر از شهرها نیز به وجود آمده است که ممکن است مراکز این ولایت‌ها به دست طالبان سقوط کند.

عملکرد طالبان درسقوط شهرغزنی چهره خشن این گروه را به نمایش گذاشت، اما با وجود آن ارگان‌های امنیتی هیچ برنامه جدی را روی دست ندارند. مسوولان امنیتی و نظامی به جای این که برای مردم اطمینان کامل دهند، تراژیدی غزنی و تجربه تلخ سقوط کندز دیگر تکرار نخواهد شد، اما برخلاف سخن‌گوی وزارت دفاع نیز تائید می‌کند که این شهرها مواجه به خطرات جدی می‌باشند.

هرچند سخن‌گوی وزارت امور داخله از حضور وسیع نیروهای امنیتی اطمینان داده است، اما وی افزود که مسوول اصلی جنگ در جبهات مختلف به دوش وزارت دفاع است. از جانب دیگر نشست خبری وزیر داخله را همه به یاد دارند که در جنگ غزنی گفت، برای سربازان “بیسکویت” فرستاده شده است در حالی که مارکیت‌ها ودکان‌های زیادی درآن شهر تاریخی به آتش کشیده شد.

اکنون فاریات با تهدید جدی مواجه است؛ هواپیماها نمی‌توانند بر فراز شهر میمنه پرواز کنند، بیشتر نقاط حاکم برشهر به دست طالبان است وهر روز امکان دارد که طالبان بر این شهر حمله تهاجمی را راه اندازی کنند.

این در حالی است که فرمانده قیصاری را که در برابر طالبان می‌جنگید دولت بازداشت کرده و تاهنوز سرنوشت اوهم مشخص نیست. هم‌چنان وضع امنیتی در شهر گردیز مرکز ولایت پکتیا درحدی رسیده است که والی آن ولایت، شب‌ها به مرکز قول اردو می‌رود، تا به دست طالبان اسیر نگردد.

شهر فراه که چندی پیش قسمت اعظم آن توسط طالبان اشغال شد و پس از تحمل قربانی‌های زیاد آن‌ها مجبور به بیرون راندن از شهر شدند، در حالی حاضر نیز با تهدید بلند مواجه بوده وشهروندان این شهر هر شب با دلهره به خواب می‌روند که شاید فردا در شهرشان طالبان حاکم شوند.

تهدید هنوزهم در یک قدمی شهر غزنی است وبسیار ممکن است که طالبان باردیگر این شهر را آماج حملات شان قرار دهند. باوجود کسب امتیازهای زیاد توسط طالبان دولت افغانستان هنوزهم به دهل میان‌تهی صلح می‌کوبد و منتظر است که ملا هبت الله به ارگ آمده با داکتر غنی بعیت کند!!

اکنون فرماندهان نظامی کشور متوجه این مسأله هستند که آن‌ها مشغول جنگ اند نشود که یک باره گرفتار شکست سیاسی گردد که در آن صورت فاجعه قزل آباد مزار، زمین سوخته شمالی، یکاولنگ در بامیان وسایر نقاط کشور تکرار خواهد شد.

طالبان باوجود تأمین روابط سیاسی در منطقه از حیث ایدئولوژی تغییر نکرده همان تفکر عصبیت دینی و قبیلوی آن‌ها را برای رسیدن به اهداف شان کمک می‌کند. بنا بر این رویکرد آن‌ها تغییر نکرده و آینده روشنی در حاکمیت طالبان برای مردم افغانستان متصور نیست.

امریکایی‌ها هم با آغاز مذاکرات رسمی با طالبان آن‌ها را کمک کرد، تا اتوریته سیاسی بیشتر کسب کنند و مطمین شوند که می‌توانند بر افغانستان باردیگر تسلط یابند، اکنون افغانستان وارد مرحله حساس تاریخی گردیده است که اگر توجه جدی نگردد، ممکن است که کشور گرفتار مصایب بزرگ تری شود.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید