دشمنان افغانستان به اهداف شان نمي رسند

 

با گسترش جنگ در افغانستان وهمچنان افزايش حملات انتحاري درشهرهاي بزرگ مانند پايتخت که قرباني آن فقيرترين وبي گناه ترين افراد جامعه است دولت مردان کشور در سخنراني ها و اعلاميه هاي مطبوعاتي شان هميشه تاکيد مي ورزند که دشمنان کشوربه اهداف شان نمي رسند.

بايد پرسيد که اهداف دشمنان در افغانستان چيست؟ در اين کشور حدود بيست گروه تروريستي مصروف پيکارو باجنگ  با دولت اند ، آن ها تلاش دارند که زمين هاي بيشتري را در جنگ جبهه يي تصاحب نمايند وباجنگ دورن شهري برفشار توسط حملات انتحاري افزوده اند.

در کل هدف تروريزم معاصر ايجاد فضاي ترس ورعب درميان مردم به وسيله کشتار افراد ملکي است که ازاين منظر درافغانستان آن هابه اهداف شان رسيده اند. مشخص است که گروه هاي تروريستي نمي توانند به قدرت سياسي از طريق قتل افراد بي گناه و شهروندان عادي برسند واز جانب ديگر دنيا آماده پذيرش حکومت تروريستان در ميان جامعه جهاني نمي باشد.

اما کشتار افراد بي گناه که رقم  آن تنها درچهارسال  حکومت وحدت ملي به چهل هزارتن مي رسد به خوبي نشان مي‌دهد که تروريستان طالب وداعش به اهداف شان درافغانستان رسيده؛ وحشت به حدي است که مردم درتشيع جنازه ها هم نگران هستند که مورد حمله انتحاري قرار نگيرند. شهادت خبرنگاران تلويزيون طلوع وجراحت چهار خبرنگار وهمچنان کشتن  و زخمي کردن بيش از صد نفر در يک بازشگاه ورزشي در تازه ترين رويداد هاي تروريستي کابل مشخص مي سازد که دشمنان مردم افغانستان هدف شان کشتن خلق الله است که به اهداف شان در هرحمله انتحاري دست مي يابند.

داغ دار نمودن خانواده ها، قتل جوان وکودکان ومردم عامه از اهداف جدي تروريست ها است؛ زيرا فضا را به حدي مرتعب وملتهب کرده اند که کسي در خانه خويش احساس آرامش نمي کند. ودقيق اين چيزي است که تروريستان بنا بر ايدئولوژي که دارندآن را مي خواهند.

در برابر اين ددمنشي دشمنان افغانستان دولتي وجود دارد که رييس جمهورش با بستن عمامه پس از سال‌ها مي خواهد اکت رهبران قومي را نمايد دردستور کارش سياست قومي قرار دارد تا مبارزه باتروريزم. رييس اجرائيه اصلن صاحب هيچ نوع صلاحيت نبوده واوقات ايشان در انتخاب لباس مي گذرد. مسوولان امنيتي مامورتامين امنيت رئيس جمهوروارکان بلند پايه دولت اند تا مسوول تامين امنيت شهروندان کشور.

در چهار سالي که از عمر حکومت رييس جمهور غني مي گذرد دردهل ميان تهي صلح موهوم کوبيدند و منتظر معجزه نشستند در حالي هر روز مردم اين سرزمين قرباني ميدهند ورنج جنگ را بدوش مي کشند. اکنون بايد ازاين آقايان پرسيد که دشمن آيا به اهداف اش رسيده است ياخير؟

سقوط حکومت افغانستان بستگي به خروج نيروهاي خارجي دارد به يقين اگر نيروهاي امريکايي ( سربازان ماموريت قاطع) از افغانستان بيرون شوند اين حکومت آناً فروخواهد ريخت ، اختلاف ميان سران حکومت ، بي مهري نسبت به سربازان شهيد وخانواده هاي شان ، بلند رفتن نرخ بيکاري درميان جوانان ، زير خط فقر قرار گرفتن بيش از شصت درصد از مردم کشور پايه هاي اين نظام را به حدي سست وبي بيناد نموده است که با وزيدن باد سرسرهم امکان واژگوني آن مي رود.

باوجود اين حقايق تلخ حکومت ورييس جمهور خود کامه آن با شعارهاي ميان تهي و القاب علمي کذايي دم از آوردن صلح وتوسعه پايه دارمي زند. عوام فريبي دولت مردان به حدي رسيده است که از يک طرف جنازه هاي جوانان را مردم دفن مي کنند از جانب ديگر رييس جمهوري با تاکيد بر، برنامه صلح به مردم اطمينان مي دهد که بالاخره صلح تأمين خواهد شد. اما اکنون دست همه رهبران حکومت ورهبران سياسي قدرت طلب نزد مردم افغانستان روشده است ومردم هيچ گونه اعتنايي به سخنراني ها و اکت هاي تصنعي آن ها ندارند، وبه تنها چيزي که مردم فکر مي کنند اين است که چه وقت  دوره کاراين حکومت پايان خواهد يافت.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید