مسوولان بی کفایت بر کنار شوند!

 

شهروندان هر کشوری مردم همان کشور اند و این مردم اند که به نظام ها و حکومت ها مشروعیت می بخشند و در وقت ضرورت کمر می بندند  و از سرزمین خویش حراست و نگهداری می کنند.

از این است که حکومت ها در برابر مردم خویش مکلفیت ها و وجایبی دارند که باید آن رابپذیرند و در راستای تحقق آن از هرگونه تلاش دریغ نکنند.

امروز در کشور های جهان بر بنیاد  همین مسوولیت پذیری ها زنده گی حتا  یک تن از شهروندان حایز اهمیت است و زمانی یکی از شهروندن در رخدادی تلف می شود و این کار ناشی از غفلت یک نهاد مسوول می باشد، فورن مسوول آن نهاد از وظیفه اش استعفا می‌دهد.

در افغانستان این نکته را رعایت نمی کنند. این روز ها در کشور ما شمار کسانی که جان های شیرین خود را در رخداد های نظامی و غیر نظامی از دست داده اند، رو به فزونی نهاده است.

در طی هفته اخیر نزدیک به چهار صد تن از نظامیان کشور در نتیجه حملات دشمنان مزدور و جنایت پیشه به شهادت رسیده اند. همین دیروز در ولایت ننگرهار بیش از صد و بیست تن از مردم غیرنظامی شهید و زخمی شده اند. با همه این ها دیده می شود که نظام و زعامت کشور به گونه حیران کننده ای پنبه در گوش کرده اند و هیچ گونه اقدام لازم  برای جلوگیری آن در پیش نمی گیرند. گویی حیات سربازان و صاحب منصبان اردو و پولیس ملی ما و افراد ملکی این کشور در نزد آنان هیچ ارزشی ندارد.

مردم از این نکته بسیار نگران و عصبی شده اند. مردم می گویند که اگر  فرزند یکی از منسوبین بلند پایه دولتی در رویدادی از این دست کشته شود، آنگاه واکنش آن در برابر رهبری کشور و یا مسوولان نهاد های امنیتی و دفاعی سکوت و بی تفاوتی خواهد بود؟

افزایش در تعداد تلفات افراد ملکی و نظامی در کشور گواه آن است که حکومت  نظارتی از نهاد های امنیتی و دفاعی ندارد و از این رو مسوولان این نهاد ها با سهل انگاری و ضعف مدیریت شان، ناظر اوضاع اند و گویی تلفات افراد ملکی و نظامی به آنها ربطی ندارد.

مسوولان نهاد های دفاعی و  امنیتی باید به مردم پاسخ بگویند که به کدام دلیل می گذارند تا پاسگاه‌های امنیتی در سراسر کشور با خطر سقوط مواجه شوند و چرا نمی توانند به این نیرو های شان در مواقع حساسی که در معرض تهاجم دشمن قرار می گیرند، کمک نمی رسانند و در نتیجه پاسگاه در حالی سقوط می کند که در آن نیرو های ما تا آخرین مرمی مقابله می کنند و در آخر به دست دشمنان مزدور به شهادت می رسند.

پارلمان کشور باید به زودترین فرصت بدون ضیاع وقت مسوولان نهاد های امنیتی را مورد استیضاح قرار داده و از آن ها سلب صلاحیت کنند. این مسوولان بی کفایت باید هر چه زودتر سبکدوش گردند و به جای آنان افراد کاردان و مسلکی که بتوانند این نهاد ها را مدیریت کنند گماشته شود تا جلو سقوط اراضی به دست طالبان و تلفات منسوبین اردو، پولیس و امنیت ملی و افراد غیرنظامی گرفته شود.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید