آيا هراس‌افگنان به سرنوشت کشور حاکم خواهند شد؟

 

سید مکارم

مذاکره با طالبان و خوش‌بيني از تأمين صلح در کشور زبان‌زد همه محافل سياسي و سرخط رسانه‌هاي ملي و بين‌المللي شده است.

بنابر گزارش برخي از رسانه‎‌ها، زلمي‌خليل‌زاد فرستاده ويژه امريکا ماموريت دارد تا در چند ماه آينده چگونه‌گي مذاکره با طالبان را به يک نتيجه برساند و وي در يک نشست خبري اعلام کرد که اميدوار است پيش از برگزاري انتخابات رياست جمهوري مذاکره با طالبان ثمري داشته باشد و آنها بايد از اين فرصت پيش‌‎آمده استفاده لازم نمايند.

طالبان به منظوري که در نشست با نماينده يا نماينده‌گان امريکا امتياز به دست بياورند و خودشان را يک‌طرف مطرح و سرنوشت ساز در قضيه افغانستان وانمود سازند، حملات نظامي‌شان را در برخي از دولايت‌هاي کشور افزايش داده اند  و مي‌خواهند و تلاش دارند تا مناطق بيشتري را در کنترل شان در آورند.

اکنون مقامات امريکايي براي توجيه مذاکره‌شان با هراس‌افگنان از طالبان به عنوان يک گروه قدرت‌مند و شکست ناپذير ياد مي‌کنند و مي‌گويند که قضيه افغانستان راه‌حل نظامي ندارد.

پرسشي وجود دارد که چرا کشورهاي غربي به ويژه امريکا در اين چند سالي که در افغانستان زيرنام مبارزه با تروريزم مصروف بودند، نتوانستند يک گروهي بدنام و هراس‌افگن را که حمايت مردمي هم ندارند، شکست بدهد.

در حالي‌که نيروهاي مستقر در افغانستان مجهز با جنگ افزارهاي بسيار پيش‌رفته مي‌توانند و از زمين و هوا مي‌توانند با حملات شان، ماشين جنگي طالبان را در چند روز يا يک هفته نابود کنند.

چنين معلوم مي‌شود که امريکا از همان ابتدا نخواست طالبان در افغانستان نابود شوند و به اين فکر بودند و هستند که بايد از اين گروه هراس‌افگن استفاده ابزاري کنند و اکنون مي‌خواهند همان روابط و رفاقت‌هاي گذشته را با طالبان زنده سازند.

در حالي‌که طالبان در مسايل قومي رويکرد قومي و حتا فاشيستي دارند و از نطر فکري و باورهاي ديني، جداً افراطي مي‌باشند و هم اين گروه وابسته به نظاميان پاکستاني اند و اهداف شبکه استخبارات پاکستان را در افغانستان دنبال مي‌کنند که اگر براي شان امتيازهاي بيشتري داده شود  و سرنوشت کشور و مردم در اختيار آنها قرار بگيرد در آن‌صورت روزگار مردم سياه خواهد شد و همه دست‌آوردهاي چندين ساله و آزادي‌هاي مدني به بادفنا سپرده خواهد شد.

با توجه به اين ملاحظات بايد همه گروه‌‎هاي سياسي و اجتماعي به چشم انداز صلح در کشور بي‌تفاوت نباشند و با تلاش‌شان نگذارند که سرنوشت مردم در دست يک گروه هراس‌افگني که جز آدم‌کشي و خون ريختاندن چيزي ديگر بلد نيستند، قرار بگيرد.

ما بازهم اذعان مي‌داريم که صلح در کشور يک ضرورت است، اما نبايد همه ارزش‌ها براي رسيدن طالبان به قدرت، قرباني شود.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید