باشنده گان شهر کابل به ستوه آمده اند!

در حالي که راه بندان هاي ديروز مردم شهر را سرگردان و سراسيمه کرده بود، مردم در هر گوشه و کنار شهر به حکومت و سازمان دهنده گان راه بندان لعن و نفرين مي گفتند.
از چند روز مي شود که آنان خوشحال بودند که شهرداري کابل تصميم گرفته است تا موانع را که توسط اراکين بلند پايه دولتي و زورداران در بسياري از مناطق شهر ايجاد کرده بودند بر مي دارد، راه بندان هاي تازه ديروزي اميد آنان را به يأس مبدل کرد.
از سوي ديگر گفته مي شود که برنامه چنان است تا ساحه وزير محمداکبرخان از چهار راه مقاومت در مکروريان به روي وسايط شخصي بسته نگهداشته شود و در عين حال راه منتهي به شهرک آريا از تپه وزير محمداکبر خان نيز مسدود شده است.
معلوم مي شود حکومت که در تأمين امنيت در شهر کابل ناکام گرديده، دست به ابتکاراتي به زعم اعضاي کابينه مي زند که به جاي ايجاد سهولت ها براي مردم، آنان را گرفتار مشکلات عديده اي ديگر مي کند.
در چنين اوضاع و احوال گزارش رسيده است که رييس جمهور ادعا کرده است که روزانه شانزده ساعت کار مي کند تا بتواند امور کشور عزيز مان را بهتر اداره کند.
در چنين اوضاع و احوال به ياد دوران حکومت داکتر نجيب مي افتيم که حتا معينان و وزيران آن تا نيمه هاي شب کار مي کردند ولي امنيت بسيار مطمين در شهر حاکم بود و کسي از اين ناحيه شکايت نداشت.
جناب رييس جمهور عزيز کشور بايد به ياد داشته باشند که ايشان نبايد به جاي وزيران ومسؤولان نهادهاي امنيتي و ديگر نهاد هاي دولتي خودشان وکالت کنند وکار هاي ديگران را نيز انجام بدهند.
ما فکر مي کنيم که رييس جمهوري کشور بايد بيست و چهار ساعت در خدمت مردم و کشورش باشد ولي وزيران و ديگر مسؤولان هاي دولتي اعم ازنظامي و ملکي نيز به کار هاي شان رسيده گي کنند و رييس جمهور ناظر اعمال آنان باشد و روند امور را سرعت بخشد.
اگر در نظام تقسيم وظايف صورت بگيرد، آنگاه کار هاي دولت و روند خدمت رساني به مردم سريع تر انجام مي شود وآنگاه رييس جمهور مي تواند ساعاتي را تفريح و استراحت کند تا آماده اجراي امور روزانه اش باشد.
ديده مي شود که کار هاي ادارات امنيتي و ملکي چندان رو به راه نيست. رييس جمهوري کشور بايد اين روند را مديريت کند و به آن تکانة بدهد تا هر کس به وظيفه اش عمل کند.
در حالي که رييس جمهوري کشور و ديگر مسؤولان نهاد هاي امنيتي معترضين را بخاطر ايجاد مزاحمت ها براي عابرين و ترافيک شهر ملامت مي کردند، تصميم در مورد بستن راه هايي که از جانب مکروريان ها و وزيرمحمد اکبرخان وشهر به اين استقامت ها منتهي مي شدند، يک اقدام عجولانه و غير معقول به نظر مي رسد.
مردم جداً در اين مورد ناراضي اند و حکومت ضمن اين که بايد در اين تصميم تجديد نظر کند، بايد راه هاي معقول تر و سازنده تري را سنجش کرده و عملي کند تا سبب آزار و سرگرداني مردم نگردد.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید