با این سردرگمی ها صلح در کشور تأمین نخواهد شد!

 

در حالی که موضوع گفت و گو و مذاکره با طالبان به منظور تأمین صلح در کشور ادامه دارد و زلمی خلیل زاد فرستاده ویژه امریکا دیدارهایش را با مقامات برخی از کشورها و سران طالبان ادامه می دهد، اما میان رهبران احزاب سیاسی و حکومت بر سرچگونگی مذاکره با طالبان وحدت نظر وجود ندارد و سرانجام روشن نشده است که با طالبان کدام دسته و یا گروه مذاکره خواهد کرد.

چند روز پیش حکومت افغانستان هیأتی را از ماموران حکومتی معرفی کرد تا با گروه طالبان وارد مذاکره شود، اما ترکیب این هیأت با انتقادهای شدیدی مقابل شد و اعضای این هیأت از سوی برخی از کارشناسان و احزاب سیاسی متهم به کم تجربه گی شدند.

به همین گونه احزاب سیاسی نیز هر کدام مطابق ذوق و سلیقه شان طرحی را برای گفت و گو با طالبان ارایه کردند و برخی از این احزاب خواهان تشکیل یک هیأت مستقل مذاکره کننده با طالبان شدند.

از سوی دیگر رییس جمهور غنی، محمد عمر داوودزی را به عنوان نماینده ویژه خود در امور صلح گماشت تا او پروسه صلح را به پیش ببرد و این تصمیم سبب آزرده خاطری اعضای شورای عالی صلح شد و اکنون این شورا در بی سرنوشتی به سر می برد که چه کند؟

موضوع قابل اندیشه دیگر این است که خلیل زاد در کارش عجله دارد و می خواهد پیش از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری، موضوع مذاکره با طالبان و تأمین صلح در کشور نتیجه بدهد و از نظر خلیل زاد اگر انتخابات ریاست جمهوری با تأخیر برگزار شود اشکالی ندارد و حتا تشکیل اداره موقت پیش از برگزاری انتخابات از گزینه هایی است که برای رسیدن به صلح در نظر گرفته شده است.

اما این اولویت های فرستاده ویژه امریکا با واکنش های منفی رهبران حکومت وحدت ملی مقابل شده و سبب دل سردی آنها شده است.

دیروز داکتر عبدالله رییس اجرایی حکومت در یک نشست اعلام کرد که برای شان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری اولویت دارد و نباید این پروسه ملی و قانونی به بهانه رسیدن به صلح به تأخیر افتد.

پیش از این نیز داکتر عبدالله طرح اداره موقت را به شدت رد کرد و گفت در مذاکره با طالبان نباید به عقب برگردیم و دستآوردهای سال های گذشته را زیر سوال ببریم.

از این موضع گیری ها معلوم می شود که اختلافات جدی در میان رهبران حکومت، احزاب سیاسی و خلیل زاد برای رسیدن به صلح و مذاکره با طالبان وجود دارد.

با توجه به این گفته ها پیشنهاد می شود که نخست باید اختلافات درونی در رابطه به مذاکره با طالبان حل و فصل شود و یک اجماع ملی پس از شور و مشوره میان گروه ها و شخصیت های سیاسی به وجود آید و پس از شکل گیری این اجماع و وحدت نظر و راهکار مشخص، مذاکره با طالبان آغاز گردد تا این مأمول برآورده شود.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید