از ايجاد بورد مشورتي صلح استقبال مي کنيم!

 

دفتر مطبوعاتي شوراي امنيت ملي ديروز در يک خبرنامه‌يي از ايجاد بورد مشورتي پروسه صلح و تيم مذاکره کننده دولت به منظور به وجود آوردن تفاهم ملي براي تأمين صلح از طريق مشوره با نخبه گان و شخصيت هاي سياسي و رهبران جهادي و اجتماعي خبر داد.

بر اساس فرمان رياست جمهوري کشور، رييس جمهور غني در رأس اين بورد قرار دارد و اعضاي آن برخي از مقامات بلند پايه دولت و رهبران سياسي و جهادي مي باشند.

در فرمان آمده است که رييس جمهور مکلف است آجندا و چارچوب مؤثر مذاکرات را به تيم مذاکره کننده ارايه کند و از تحقق روند مذاکرات صلح نظارت نمايد.

در حالي که در اين اواخر موضوع مذاکره با طالبان به منظور تأمين صلح در کشور جدي شده است و زلمي خليل زاد فرستاده ويژه امريکا عجله دارد تا مذاکره با طالبان پيش از برگزاري انتخابات به يک نتيجه برسد،  اما حکومت اشرف غني که چندان با تلاش هاي خليل زاد هم آهنگي نشان نمي دهد و فکر مي شود رهبران حکومت در مذاکرات امريکا با طالبان به حاشيه رانده شده اند، اقدام به ايجاد بورد مشورتي صلح و تيم مذاکره کننده حکومت با طالبان کرد و ديروز آن را همه‌گاني ساخت.

با توجه به اعضاي بورد مشورتي که متشکل از شخصيت هاي سياسي و اجتماعي و بيرون از چارچوب حکومت اند، اين اميدواري پيدا مي شود که مذاکره با طالبان و تأمين صلح در کشور ممکن است دور و يا نزديک نتيجه يي را در قبال داشته باشد؛ زيرا در ترکيب اين بورد، شخصيت هاي در نظر گرفته شده اند که مي توانند با رهبران طالبان استدلال شرعي کنند و آنها را قناعت بدهند که جنگ شان به سود کشور نيست و بايد راه صلح را در پيش گيرند و با در نظر داشت اين نکته بايد به چنين شخصيت هاي آگاه از علوم اسلامي براي مذاکره مستقيم با طالبان مسووليت داده شود.

اما موضوع قابل انديشه اين است که طالبان آزادي و اراده مستقل ندارند که بتوانند بدون تصميم جنرالان پاکستاني وارد مذاکره با بورد مشورتي صلح و تيم مذاکره کننده شوند؛ زيرا طالبان تا حال به حيث مزدوران و عساکر پاکستاني نقش ايفا کرده اند و آنها تنها با شعارهاي زير نام جهاد و تطبيق شريعت برنامه هاي شبکه استخباراتي پاکستان را در افغانستان عملي ساخته‌‎اند و در طالبان اين ظرفيت و توانايي ديده نمي شود که خودشان را از جال پاکستاني ها نجات بدهند و به منافع کشور و مردم شان فکر نمايند.

به باور ما تيم مذاکره کننده با طالبان بايد با شخصيت ها و نهادهاي پاکستاني نيز داخل تماس شوند و از آن ها بخواهند که بالاي نظاميان شان فشار بياورند که دست از حمايت طالبان بردارند و به طالبان اجازه مذاکره را بدهند.

به همين گونه حکومت نبايد به بهانه آغاز مذاکره با طالبان، از جنگ در برابر طالبان و ديگر هراس افگنان دست بکشد.

اگر حملات نيروهاي ملي و بين المللي مانند حمله به ولسوالي سنگين هلمند که در آن تعدادي از تروريستان به قتل رسيد، ادامه يابد در آن صورت طالبان و پاکستان تحمل اين فشارها را ندارند و مجبور مي شوند تا به نداي صلح لبيک بگويند.

با توجه به اين ملاحظات ما از ايجاد بورد مشورتي صلح استقبال مي کنيم و مي خواهيم براي شخصيت هاي بيرون از حکومت بيشتر اختيار داده شود تا روند مذاکره با طالبان را به پيش ببرند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید