سرمقاله: اوضاع در کشور مي تواند بحراني تر گردد!

پس از آن که امريکايي ها در گفت‌وگو با طالبان را باز کردند، تحليل گران داخلي و خارجي بيشترينه به اين باور رسيده اند که امريکا از نتايج جنگ هفده ساله در افغانستان نوميد شده است و از ا ين رو دست به اين کار زده است.

امريکا کمتر از يک ماه توانست رژيم طالبان را که بر نود درصد قلمرو کشور  حاکم شده بودند، از قدرت خلع و فراري سازد، اما در حضور جامعه جهاني و در حمايت  بيش از يک صد و چهل و چار  هزار نيرو هاي نظامي آنها، نه تنها که جنگ عليه تروريزم را درست رهبري نکرد، بلکه علايم شکست آن کشور در افغانستان روشن گرديد و از اين رو پنج سال پيش هم امريکا و هم ديگر نيرو هاي خارجي تصميم گرفتند تا اين کشور را ترک کنند.

روند دفاع مستقلانه به عهده نيرو هاي دفاعي و امنيتي افغانستان گذاشته شد که با تلفات سنگيني همراه بود. پس از آن طالبان با قوت بيشتري وارد ميدان شدند و اين نکته سبب شده است که امريکا حاضر است اين جام شوکران را سقراط وار سر کشد تا از بزرگ‌ترين مخمصه و درد سر تاريخي اش رهايي يابد.

حالا گزارش شده است که امريکا ئيان  مايل اند هفت هزار تن ديگر از نيروهاي نظامي شان را از افغانستان بيرون کنند که با واکنش هاي شديدي در امريکا و برخي از کشور هاي جهان مواجه شده است.

اين امر زماني گزارش شد که دور سوم گفت‌وگوهاي صلح در امارات متحده عرب با مشارکت کشور هاي امريکا، امارات، عربستان سعودي و پاکستان برگزار شد و نشان مي‌دهد که توافقات پنهاني اي که در آن جا بدست آمده است، يکي از مؤلفه‌هايش اين اقدام رييس جمهوري امريکا مي باشد.

اتخاذ موضع‌گيري هاي جديد ارگ در برابر اين گزارشات هشداري بود متوجه نشست امارات ولي آيا اين  تهديد ها بچه ترسانک نيست و اگر امريکا بخواهد از افغانستان بيرون شود( که اشتباه بزرگي هم است) وضعيت در افغانستان چه خواهد شد؟

به باور ما رژيم کنوني بي حمايت جهاني و در قدم اول امريکا، تا چند ماه سقوط مي کند و از آن پس ديگران هم مي‌دانند که سيل خون را جاري خواهند کرد و افغانستان در کام يک جنگ مدهش داخلي زماني خواهد افتيد که ديگر شرايط مقاومت به دليل نبود چهره‌ي کاريزما که بتواند همه نيرو هاي مقاومت را برضد طالبان بسيج کند، وجود ندارد.

راه حل اين است که همه نيرو هاي ضد طالبان در کنار هم بسيج شوند و از حالا براي آن روز فاجعه آفرين انديشه کنند. تفريق و دو دسته گي نيز در کار نيست. ما سرنوشت مشترک و يک ساني خواهيم داشت.

ما باور داريم که با خطرناک شدن اوضاع، بسياري از چهره هايي که ما مي شناسيم فرزندان خود را به بيرون از کشور به جاهاي امني که از قبل تدارک ديده اند منتقل مي کنند و آنگاه است که ما همه چيز مان به شمول دست آورد هاي هفده سال گذشته را از دست خواهيم داد.

اين فرصت را  دولت مي تواند به مدارا  و مديريت سالم به يک پيروزي تبديل کند. تقرري هاي جديد هر چند بسيار بي موقع و کار از کار گذشته بود، ولي اميدواريم که در مورد ديگر، در مخالفت با حمايت گران بين المللي افغانستان نباشد.

جنگ را بايد بر ضد طالبان از سرگرفت. به دشمن نبايد فرصت داد تا خود را بيشتر از اين جمع و جور کند و از کشور هايي معلوم سلاح و تجهيزات جديد و مدرن به دست آورد.

همه اين مخاطرات با يد در ارگ توسط اين همه مشاورين و کارشناساني که در آن جا استخدام شده اند با ياران بين المللي افغانستان  بررسي شده و تدابير لازم براي هر گونه پيش آمدي گرفته شود.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید