سرمقاله: بیجا شده گان به دستگیری نیاز دارند!

افغانستان از چهل سال به این سو گرفتار مشکلات فراوانی گردیده است. این مشکلات عمدتاً به سبب ادامه جنگ های خونین در این سال‌هاست که آسیب های فراوانی را به زنده گی اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی ما وارد کرده است.
آواره گی از همان آوان جنگ ها یکی از این مشکلات ما بود که سبب شد میلیون‌ها تن از شهروندان کشور راهی دیار غربت شوند و دراین مدت این رقم همچنان در حال افزایش است.
حالا اداره هماهنگی کمک های بشردوستانه سازمان ملل متحد اعلام کرده است که در سال گذشته میلادی سه صد و چهل هزار تن از هموطنان ما از اثر جنگ در مناطق شان خانه و کاشانه خویش را ترک کرده و به مناطق امن تر پناه برده اند.
همچنان در همین حدود شهروندان کشور در برخی از مناطق به دلیل خشک سالی مجبور شده اند مناطق شان را ترک کنند و برای بدست آوردن نان، آب و سرپناه در ولایت‌های دیگر جا به جا شوند.
این در حالیست که گزارش هایی مبنی بر بیشتر بودن این ارقام در دسترس است و این امر نشان می‌دهد که مردم دردمند کشور هر روز بیشتر از روز های دیگر گرفتار چالش هایی می‌شوند که به تنهایی نمی توانند با آنها مقابله کنند.
بیجا شدن نزدیک به یک میلیون انسان از خانه و سرپناه شان به این معنی است که این آواره گان داخلی، نیاز به خانه و امکانات معیشتی و از جمله کار دارند و آماده کردن این همه نیازمندی ها برای دولت یک امر محال و نامقدور به نظر می رسد.
بیشترین این بیجا شده گان داخلی در شهرهای ولایت‌های شمال و یا هم در کابل در برخی از نقاط زیر خیمه های عاریتی زنده گی می کنند و گرسنه گی و بیماری و بیکاری، سه دشمن خطرناک آنان می باشد که هر لحظه آنان را تهدید می کند.
در همین حال در مناطق جنوبی کشور نیز شماری از این بیجا شده گان وجود دارند که با مشکلات یکسانی دست به گریبان هستند.
اگر وضعیت این بیجا شده گان همینگونه ادامه یابد، مشکل نبود زمینه و فرصت های آموزشی و تحصیلی برای فرزندان این بیجا شده گان معضل دیگری است که قابل درنگ می باشد.
هر چند برخی از نهاد های کمک رسان بین المللی در راستای کمک رسانی به این بیجا شده گان فعالیت دارند، ولی معلوم است که این کمک هانمی تواند زیاد کار ساز باشد، زیرا نیازمندی های مردم بیجا شده بیشتر از آن است که این نهاد ها می پندارند.
حالا که در سراسر کشور سرما بیداد می کند، نبود شغل و امکانات برای بیجا شده گان وضعیت رقت باری را به بار آورده است و این امر از همه‌ی ما می طلبد تا به سهم خویش به این هموطنان خویش کمک کنیم.
اما وظیفه اساسی در این میانه مربوط دولت می شود تا با در نظرداشت و خامت وضعیت کنونی؛ به کمک آنان بشتابد و این بیجا شده گان را در این حالت دستگیری کند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید