سرمقاله: کابل شهر وحشت!

شهر کابل به یک شهر وحشت و کاملن ناامن تبدیل شده است. به جز از تهدید گروه های هراس افگن و حملات انتحاری، موجودیت باندهای جنایتکار، تهدید دیگر برای باشنده گان شهر کابل است.
سرقت های مسلحانه در برخی از نقاط شهر کابل در آن حدی است که باشنده گان این مناطق از طرف شب پهره داری می کنند تا از گزند دزدان مسلح در امان بمانند.
در برخی از جاده های عمومی و فرعی دزدان در مسیر راه قرار می گیرند و پول و اموال عابرین را به یغما می برند و در صورت مقاومت با کارد و چاقو بر آنها حمله می شود.
بیمارستان های کابل همه روزه شاهد تعدادی از زخمی هایی است که به وسیله دزدان مسلح، مجروح می شوند.
آدم ربایی از بلاهای دیگری است که بالای باشنده گان کابل نازل شده است. باندهای آدم ربا چنان سازمان یافته و با قدرت اند که همه به شمول مقامات دولتی از آنها در هراس اند.
بسیاری از سرمایه داران از ترس همین آدم ربایان از کشور با سرمایه های شان بیرون شده اند و فرار را بر قرار ترجیح داده اند.
آن عده از سرمایه دارانی که در شهر کابل بنابر هر عللی بود و باش دارند مجبور اند برای حفاظت جان خود و اعضای خانواده شان، محافظان را استخدام نمایند و به هر جا که می روند باید این محافظان دور آنها را حلقه بزنند، تا آدم ربایان نتوانند به آنها آسیب برسانند.
خانواده های مقامات دولتی نیز مجبور اند برای رفت و آمد فرزندان شان به مکتب و دانشگاه، محافظ داشته باشند و بیشتر زیاد از منسوبان وزارت داخله مسوولیت دارند تا اعضای خانواده مقامات دولتی را حفاظت کنند.
ولی با آن هم باندهای آدم ربا، برخی از اعضای خانواده ثروت‌مندان اقتصادی و سیاسی را می ربایند و طالب مقدار زیاد پول از آنها می شوند و در صورت نرسیدن به خواست شان، متوسل به خشونت های غیر انسانی و طاقت فرسا و حتا قتل می گردند.
به همین گونه سرقت وسایط نقلیه در روز و شب به یک خبر عادی برای پولیس و مردم تبدیل شده است.
برخی باور دارند که پولیس با باندهای جنایی در رابطه اند و اعضای این باندها بدون کمک و همکاری پولیس نمی توانند دست به سرقت های مسلحانه و دزدی وسایط و آدم ربایی بزنند.
آنها استدلال می دارند که گاهی این دزدان به کمک مردم بازداشت می شوند، ولی با گذشت بیست و چهار ساعت به دلایل نامؤجه دزدان دوباره از بازداشتگاه ها آزاد می گردند و گاهی از متضررین هم انتقام می گیرند و یا آنها را تهدید به گرفتن انتقام می کنند.
این وضعیت نگران کننده و ناامنی در شهر کابل ادامه دارد و مردم تا اکنون به نهادهای امنیتی هم باور ندارند که تبوانند جلو این باندهای تبهکار را بگیرند.
با توجه به این گفته ها، باید نهادهای امنیتی با مشورت با نماینده گان مردم و متنفذین شهر کابل، به این ناامنی ها نقطه پایان دهد و یا دست کم گراف جرم و جنایت را در شهر کابل کاهش دهند.
باشنده گان شهر کابل نیز مسوولیت دارند که برای کاهش ناامنی ها با پولیس همکاری نمایند و از جنایتکاران زیر نام قوم و زبان و سمت حمایت نکنند.

 

اشتراک گذاری:

نظر بدهید