تکرار امواج راديويي در اعماق فضا دانش‌مندان را حيرت زده کرد

بر اساس دو پژوهش که نتايج آن‌ها در مجله علمي “نيچر” نشر شده است، کيان شناسان در کانادا دو توده امواج راديويي اسرارآميز در نقطه‌ي بسيار دور و خارج از کهکشان را رصد کرده‌اند.
منشأ توليد اين امواج نيرومند و محل انتشار آن‌ها ناشناخته است.
اين امواج راديويي که تکرار مي‌شوند تابستان گذشته در جريان کار آزمايشي تلسکوپي که هنوز ظرفيت کامل آن به کار گرفته نشده است رصد شده‌اند.
اين تلسکوپ که بر اساس حروف اختصاري نام آن “سي‌اچ‌آي‌ام‌اي” ناميده مي‌شود نيرومند‌ترين تلسکوپ راديويي جهان و وسعت آن به اندازه يک زمين فوتبال است و زماني که بهره‌برداري از آن کامل شود قادر خواهد بود امواج اسرارآميز بيشتري را شناسايي کند.
دبرا گود، يکي از پنجاه پژوهش‌گري که در دانشگاه بريتيش کلمبيا مشغول اين تحقيقات است، گفته است: “در پايان امسال ممکن است حدود هزار توده از امواج راديويي را کشف کنيم.”
امواج راديويي سريع (اف آر بي) فقط در يک لحظه کوتاه بروز مي‌کنند، اما مي‌توانند انرژي‌اي برابر با انرژي خورشيد که طي 10 هزار سال منتشر مي‌کند در فضا توليد کنند.
عوامل به وجودآورنده انتشار ناگهاني اين امواج راديويي دوردست هنوز هم موضوع مباحث علمي داغ است.
از سال 2007 تاکنون بيش از 60 مورد از انتشار انفجارگونه اين امواج ثبت شده است، اما فقط يک مورد از آن‌ها که سال 2012 در رصدخانه آرسيبو در پورتوريکو مشاهده شد تکراري بوده است.
شيرهاراش تندولکار، يکي از ستاره شناسان دانشگاه مک‌گيل، به خبرگزاري فرانسه گفته است: “به نظر مي‌رسد امواج راديويي سريع (اف آر بي) در نقاط فشرده و متلاطم کهکشان‌ها توليد مي‌شوند.”
تنش‌هاي داخلي کهکشان‌ها که بر اثر گازهاي متلاطم به وجود مي‌آيند و موجب شکل‌گيري ستاره‌گان مي‌شوند و يا انفجار ستاره‌گان ممکن است از عوامل مساعد براي توليد اين امواج باشند، اما انتشار امواج رايويي پياپي يک پديده ديگري است.
شيرهاراش تندولکار هم‌چنان گفته است: “تکرار اين امواج نشان مي‌دهد که منبع يا عامل اصلي توليد آن منهدم نمي‌شود. به عنوان مثال امواج سريع راديويي اگر محصول ادغام دو ستاره و يا اصابت توده گاز به يک حفره سياه باشد نمي‌تواند تکرار شود.”
هنوز مشخص نيست که آيا شرايط و عوامل به وجود آورنده انتشار تکراري اين امواج از مواردي که فقط يک بار امواج راديويي توليد مي‌کنند متفاوت است يا نه.
به عنوان نمونه امواج رصد شده در سال 2012 با موارد “تکراري” در سال 2018 شباهت‌هاي فراواني دارد.
طول موج اکثر امواج راديويي سريعي که تاکنون رصد شده‌اند چند سانتي‌متر بوده است، اما بين آن‌ها وقفه‌هايي حدود يک متر تشخيص داده شده که موضوع جديدي براي پژوهش‌هاي دانش‌مندان است.
آيا اين امواج راديويي اسرارآميز نشانه‌يي در اثبات وجود هوش و خرد در ساير نقاط فضا است؟ آيا ممکن است حاوي پيامي باشند؟
شيرهاراش تندولکار چنين چيزي را بسيار بعيد دانسته وتأکيد کرده است: “به عنوان يک دانش‌مند نمي‌توانم صد در صد منکر آن شوم، اما هيچ دانش‌مندي منبع اين امواج را حيات هوشمند نمي‌داند.”

اشتراک گذاری:

نظر بدهید