سرمقاله: پاکستان منافق دست از حمایت طالبان بر نداشته است!

در حالی که زلمی خلیل زاد نمایندۀ وزارت خارجۀ امریکا برای گفت و گو های صلح با طالبان، از پاکستان بی آن که نتیجۀ دلخواهی داشته باشد، برگشت، طالبان بر یک مرکز پولیس ملی با موتر بم حمله کرده و بعد جنگجویانش به این مرکز هجوم بردند و موجب تلفات در میان منسوبین پولیس و خسارات شدید به این مرکز گردیدند.
خلیل زاد برای تأمین صلح در افغانستان چهار بار با نماینده گان شان دیدار کرده است و دیدار آخری شان که قرار بود در قطر برگزار گردد، به سبب بروز اختلافات میان امریکا و طالبان به تعویق افتاد.
طالبان بیشترینه روی مسألۀ خروج امریکا از افغانستان تأکید دارند و مسایل دیگر را مشروط به توافق روی این مسأله گذاشته اند. آنان در گام نخست علاقه‌مند آتش بس و گفت و گوی رودر رو با نماینده گان حکومت افغانستان نیستند.
نماینده کان طالبان از مذاکره با خلیل زاد در پاکستان خودداری کردند. این نکته دور از گمان نبود؛ زیرا معلوم است که برای آنان موجودیت نیرو های امریکایی در افغانستان معنی خاصی دارد و در موجودیت آنان نمی توانند به عمر حکومت افغانستان به زودی پایان بدهند.
طالبان در گفت و گو های گذشتۀ شان نیز روی خروج امریکا از افغانستان اصرار داشتند و پرواضح است که پاکستانی ها نیز در این راستا می توانند نقش داشته باشند.
هنوز تغییر مشهودی در سیاست های پاکستان در قبال مسألۀ صلح در افغانستان رو نما نگردیده است. آن کشور هنوز مانند سابق به دشمنی با مردم ما ادامه می‌دهد و منافقت می‌کند.
اما حکومت افغانستان نباید در حسرت گفت و گو با طالبان، از ادامه جنگ با طالبان منصرف شود و نظاره گر کشتار و تباهی نیرو های دفاعی و امنیتی ما در سراسر کشور بدست طالبان باشد.
حمله طالبان به قطار نیرو های دفاعی و امنیتی ما در شاهراه جوزجان، فاریاب، یکی از پردست آورد ترین حملات برای آنان بود. دراین حمله خسارات سنگینی به این نیرو های دولتی وارد گردید. ادامه جنگ در شمال کشور خود نماینده گی از آن است که طالبان مصممانه به ادامه جنگ درافغانستان پایبند هستند و حاضر نیستند درحکومتی سهیم باشند که متشکل دولت کنونی نیز باشد.
دشمنی که حاضر به آشتی و گفت و گو مصالحه نیست، باید با قاطعیت سرکوب گردد. تسامح و سهل انگاری با دشمن به مورال نیرو های دفاعی و امنیتی ما آسیب می رساند.
ما حاضر به صلح و آشتی باورمندیم ولی نباید ما را وادار کنند که این موهبت را از جانیان و تروریست‌‌ها گدایی کنیم. طالبان باید خوشحال باشند که در کنار دولت افغانستان قرار داشته باشند و زنده گی صلح آمیز داشته باشند.
جنگ را در سراسر کشور بر ضد طالبان تا زمانی ادامه بدهیم تا دشمن خود حاضر به گفت و گو و آشتی گردد.
از یاد نبرید که ما بهاری را در پیش داریم که شاید جنگ های خونینی را در پیش داشته باشیم. مگذارید طالبان با جسارت تر به حمله ادامه بدهند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید