سرمقاله: لطفن بی‌گناهان را نکشید!

ادامه جنگ در افغانستان هرروز ار میان مردم ما قربانی می گیرد. این قربانیان شامل افراد نظامی و ملکی اعم از مردان و زنان و کودکان می باشند و این امر دلیلی بر نارسایی ها و بی رحمی های عاملین این کشتار ها می باشد که طالبان، نیرو های نظامی افغان و خارجی می باشد.
گزارش‎ها حاکیست که در طی سال گذشته میلادی بیش از شش هزار و ششصد تن از غیر نظامیان کشور که در میان آن ها زنان و کودکان نیز شامل هستند جان های عزیز شان را از دست داده اند.
این گزارش همچنان مشعر است که دو هزار و ششصد تن از نظامیان نیز در این مدت به شهادت رسیده اند و این آمار نشان از فاجعۀ بزرگی در کشور ما می باشد که در دراز مدت مشکلات فراوانی را برای دولت و مردم به بار می آورد.
این آمار ها گویای واقعیت تلخی است که ما هرروز با آن مواجه هستیم و آن ضایعه بزرگ انسانی در کشور ما می باشد که حاصل آن درد و الم بزرگیست که مادران، خواهران و همسران شهدا بار دوش خانواده ها گردیده و خانواده ها و نان آوران خود را از دست می‌دهند و کودکان شان از همه نعمت هایی که باید داشته باشند محروم می گردند.
جالب است که رییس جمهوری کشور در نشست داووس در سویس اعتراف کرده است که در زمان زمامداری اش تا کنون چهل و هشت هزار تن از نظامیان افغان جان های عزیز شان را از دست داده اند.
این رقم تکان دهنده غیر از شمار از غیر نظامیان و جنگجویان طالب می باشد و بسیار تکان دهنده می باشد.
طالبان و نظامیان افغان و نظامیان خارجی که در کنار نیرو های افغان قرار دارند همه در کشتار این شهروندان کشور ذی‌دخل اند. از جمله طالبان بیش از همه در کشتار مردم بی گناه مجرم هستند؛ زیرا در حملات انتحاری آنان که در شهر ها و مکان های پرازدحام صورت می گیرد، زنان و کودکان و مردانی که همه بی‌گناه اند کشته می شوند.
به باور ما بی توجهی و مدیریت ضعیف فرماندهان قطعات و جزو تام های نیرو های امنیتی و دفاعی ما در بروز تلفات در میان نیرو های ما یکی از مؤلفه های این تلفات می باشد.
حملات انتحاری بالای مراکز قطعات و جزو تام های پولیس و نیرو های امنیتی نیز عامل این کشتار ها می باشد. این در حالیست که طالبان با افتخار و سربلندی همیشه مسوولیت این گونه حملات را به عهده می گیرند.
ما باور داریم که مسوولان نهاد های امنیتی هنگام اجرای عملیات های محاربوی در سراسر کشور به زنده گی و سلامتی پرسونل خویش بیشتر از هر زمان دیگری باید توجه کنند. نباید از اثر غفلت و ناکارایی های فرماندهان تلفات سربازان و افسران نیرو های دفاعی و امنیتی ما بلند برود. به همین گونه این نیرو ها در برابر جان و زنده گی مردم ملکی نیز مسوولیت دارند و باید از هرگونه غفلت و سهل انگاری که سبب کشتار آنان گردد، خود داری کنند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید