غروب آن رنگين کمان هنر

پرتو نادري:
محمد يوسف کهزاد، نقاش، شاعر، داستان نويس، هنرمند تياتر و بنياد گذار نگارستان غلام محمد ميمنه‌گي به روز پنج شنبه يازدهم دلو 1397 خورشيدي برابر با 31 جنوري 2019 ميلادي در ايالات متحده امريکا به عمر هشتاد و سه ساله‌گي چشم از جهان پوشيد.
زنده‌ياد يوسف کهزاد شخصيت چندين بعدي فرهنگي داشت و اما از ميان آن همه هنرهايي که داشت بيشتر در هنر نقاشي پر آوازه بود. از او هميشه به حيث يکي از چهره‌هاي پيش‌گام در هنر نقاشي نوين افغانستان ياد شده است.
او، به سال 1314 خورشيدي برابر با 1935 ميلادي در شهر کابل چشم به جهان گشود. مکتب را در ليسة اماني که در آن روزگار نامش را به ليسة نجات بدل کرده بودند تمام کرد. به سال 1333 خورشيدي برابر با 1954 ميلادي به دانشگاه کابل رفت و در دانشکدة ادبيات به آموزش عالي پرداخت.
کهزاد از همان دوران دانش‌ آموزي به هنر و ادبيات روي آورد و در همين سال‌‌ها بود که جايزة نخست ادبي شعر را از رياست مستقل مطبوعات به دست آورد.
او، در شعر وشاعري بيشتر به مکتب هند گرايش داشت که دليل آن مي‌تواند اين امر بوده باشد که او، از همان نوجواني با شعر ابوالمعاني بيدل آشنايي پيدا کرد. شعر بيدل بر تخيل شاعرانة او تاثير گذاري بزرگي داشته است. اوهم‌چنان خود جايي گفته است که استاد زبان و ادبيات پارسي دري نجف علي خان او را در زمينة ادبيات و هميشه تشويق مي کرده و رمز و راز مکتب هند را براي او ياد داده است. به همين گونه بينوايان هوگو يکي از کتاب‌هاي تأثير گذار بر کهزاد بوده است.
کهزاد پس از پايان آموزش به حيث نويسنده‌ و هنرمند در « شاري ننداري» به کار پرداخت. پس از آن به سال 1339/ 1960 براي آموزش در بخش نقاشي به ايتاليا رفت و در اکادمي هنرهاي زيباي شهر روم به آموزش پرداخت.
در همان زمان رشته ‌نمايشگاه‌هاي نقاشي خود را در ايتاليا، آلمان، دنمارک، سويدن راه اندازي کرد. چنان که در نمايش‌گاه ايتاليا جايزة نخست هنري را دريافت کرد.
زنده‌ياد کهزاد پس از پايان آموزش به کشور برگشت مدت زماني مدير دفتر هنر بود و مدتي هم در رياست تاليف و ترجمة وزارت معارف کشور کارکرد.
به سال 1345/ 1966 به رياست ثقافت و هنر وزارت اطلاعات و فرهنگ گماشته شود. در همين زمان بود که زنده ياد يوسف کهزاد نگارستاني پروفيسور غلام محمد ميمنه‌گي را پايه گذاري کرد. اين نگارستان داراي بخش‌هاي آموزشي در زمينه‌هاي نقاشي، مجسمه‌سازي، خطاطي، ميناتوري بود که در پيوند به رشد و توسعة اين هنرها در افغاستان خدمات چشم‌گيري انجام و صدها هنر جوان در اين نگارستان آموزش ديده اند.
کهزاد خود مدت زماني مسووليت رهبري نگارستان غلام محمد ميمنه‌گي را بر عهده داشت.
آخرين شغل ديواني زنده‌ياد کهزاد در وزارت اطلاعات و فرهنگ بود که آن‌جا مسوُوليت رياست فرهنگ را برعهده داشت.
سال 1371/ 1992 خورشيدي کهزاد همراه با خانواده کشور را ترک کرد. هشت سال را به گونة پناهنده در هند به سر برد تا اين که کشتي سرگردان زنده‌گي او به ايالات متحده امريکا رسيد و تا آخرين لحظه‌هاي زنده‌گي همان‌جا زيست.
کهزاد در امر معرفي نقاشي افغانستان در ايالات متحده امريکا نيز سهم شايسته‌يي داشت. چنان که رشته‌نمايشگاه‌هاي نقاشي خود را در شهرهاي گوناگون امريکا راه اندازي کرد که اين نمايشگاه‌ها هربار پيروزي‌هايي براي هنر افغانستان در پي داشت.
او، پيش از اين نمايشگاه‌هايي را نيز در هند راه اندازي کرده بود. بدين گونه کهزاد چنان مسافر هفت شهر هنر، هنر نقاشي افغانستان را چنان مشعلي کشورهاي گوناگون جهان برد و در فروغ آن چهرة ديگري از افغانستان را براي جهانيان معرفي کرد.
او از ميان همه هنرهاي که داشت به گفتة خودش نقاشي را رشتة اساسي خود مي دانست در حالي که به تعبيري با هفت شهر هنر آشنا بود.
از کهزاد تا کنون اين آثار نشر شده است:
– جلوه‌هاي زيبايي در هنر
– خدا زيبايي را آفريد
– مرواريد سياه
– گزيده‌هاي شعر
در پايان بايد گفت که افزون بر اين نوشته هاي زياد و داستان‌هايي نيز از کهزاد در نشريه هاي گوناگون چه در کشور و چه در بيرون و به همين گونه در نشرات برقي نشر شده اند که نياز است گرد آوري شوند تا به گونة کتاب‌هاي جداگانه در اختيار علا قمندان آثار او قرار گيرند.
آسمان روانش پر از ستاره‌گان مغفرت الهي باد!

اشتراک گذاری:

نظر بدهید