سرمقاله: از اردوی افغانستان چون جان حفاظت کنید

در حالی که برگزاری گفت وگو های صلح برای چندمین مرتبه در قطر، امیدواری هایی را برای مردم ما و پایان جنگ های چهل ساله در افغانستان بوجود آورده است، شمار زیادی از مردم و تحلیل گران در مورد موجودیت ابهاماتی در روند این گفت و گو ها تشویش دارند و آن را ناستوده می دانند.
تا هنوز مردم نمی دانند که در چند دور گفت و گو های صلح در قطر میان امریکا و نماینده گان طالبان چه گذشته است و طرفین روی کدام موارد به توافق دست یافته اند.
این مسأله موجب بروز ترس و ارعاب در میان مردم گردیده که مبادا امریکائیان دولت و نظام را دو دسته به طالبان تقدیم کنند. این مسأله حایز اهمیت فراوان می باشد، زیرا طالبان تجربه تلخی از حکومت داری و استبداد در دوران حاکمیت خویش در کشور دارند و رفتار آنان در بیست سال اخیر در افغانستان همراه با خشونت و کشتار مردم بی‌دفاع بوده است.
از این رو مردم باور دارند که این گروه نه تنها تغییر نکرده اند، بل به شدت خشن تر نیز شده اند.
نمونه واضح از سرشت و ماهیت طالبان اظهارات جدید عباس استانکزی عضو تیم مذاکره کنندۀ آنان می باشد که گفته است وقتی آنان دوباره به قدرت برگردند، اردوی افغانستان را منحل می کنند. این اظهارات یک مقام طالبان مشت نمونه خروار است و می رساند که با آمدن دوباره طالبان شاید وضعیت مردم ما بدتر از سال‌های حاکمیت آنان گردد.
از یاد نبریم که انحلال اردوی ملی افغانستان، دسیسه بزرگی از سوی پاکستانی ها بود که رهبران مجاهدین با به قدرت رسیدن شان در این کشور آن را عملی کردند و با تحقق آن تمامی اسلحه و تجهیزات، طیارات و دیگر ساز و برگ نظامی ما توسط آنها به گونه وحشیانه یی از بین برده شد و آهن پاره های آن به پاکستان انتقال یافت.
افغانستان در آن سال‌ها اردوی بزرگی داشت که در منطقه بی مانند بود. حالا که در جریان هفده سال اخیر نیرو های دفاعی و امنیتی ما دوباره به کمک جامعه بین المللی و به ویژه ایالات متحده امریکا احیا، آموزش و تجهیز گردیده، پاکستان دوباره می خواهد این نیرو های آموزش دیده و کارا و نیرومند را از بین ببرد.
این بار طالبان کمر همت بسته اند تا عملی کننده این برنامه وحشتناک و ضد ملی باشند. اگر این برنامه ها عملی گردد درواقع یک بار دیگر کشور ما را به سال های وحشت و بربریت می برند، زیرا اگر این نیرو ها از میان برده شوند مردم بی‌دفاع می مانند.
ما طرفدار صلح در کشور و پایان یافتن جنگ های ویرانگر می باشیم ولی این راه را باید محتاطانه و با تدبیر عملی کنیم در غیر آن یک بار دیگر به عقب باز خواهیم گشت .
این نیرو ها باید حافظ مردم خویش بمانند. کشور های دوست و متحد افغانستان نباید اجازه بدهند که در حق مردم ما چنین مظالمی روا داشته شود. جهان باید بداند که در هفده سال گذشته ده ها هزار تن از نیرو های نظامی ما برای برقراری و استحکام پایه های نظام کنونی جان های شان را از دست داده اند و به دست جنگجویان طالبان به شهادت رسیده اند.
جهانیان به یاد داشته باشند که در همین مدت ده ها هزار تن از مردم بیگناه ما که شهروندان عادی افغانستان بودند، نیز توسط طالبان کشته شده اند. این همه جنایات را چگونه نادیده می گیرید و سرنوشت مردم و کشور را به دست جانیان و قاتلان شان می سپارید و آن گاه خود را از مدعیان و حامیان دموکراسی و مردم سالاری می دانید.
مردم افغانستان پس از این همه قربانی، مستحق افتادن در آتش تنور طالبان نیستند. مردم ما سزاوار صلحی اند که در کنار یک دیگر برای آبادی وعمران کشور خویش کار کنند و فردای روشنی را به فرزندان عزیز خویش نوید دهند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید