نارضايتي هاي مردم عمر حکومت را کوتاه خواهد ساخت!

مشکلات مردم کشور به ويژه باشنده گان شهر کابل با گذشت هر روز بيشتر مي شود.
از يک طرف فضاي ملتهب سياسي در کشور مردم را نگران ساخته است و صداي اعتراض از هرگوشه و کنار برعليه حکومت و رهبران آن، بلند گرديده از سوي ديگر نبود و کمبود برق، آب، و راه بندان هاي هر روزه، بيکاري، فساد اداري، زورگويي و بي عدالتي و ده ها موارد ديگر به اعتبار دولت اشرف غني شديداً آسيب رسانيده و ميزان نارضايتي مردم مضاعف شده است.
در اين شب و روز باشنده گان کابل با کمبود شديد برق و آب مقابل مي باشند.
با وجودي که برق وارداتي از کشورهاي همسايه هاي شمال به داخل کشور تمديد شده است ولي سيستم انتقال برق همه ساله يا به اثر حوادث طبيعي و يا جنگ و درگيري ها، آسيب مي بيند و مردم را با مشکلات گاهي طاقت فرسا مقابل مي سازد.
در همين چند روز به اثر نبود برق، تأمين آب در بيشتر مناطق به ويژه مکروريان هاي شهرکابل که فيصدي زياد مردم در آن اسکان دارند، آسيب ديده و باشنده گان شهرکابل به ساعت ها آب ندارند و حتا نمي توانند به ساده گي رفع حاجت کنند.
در يکي از مساجد در ساحه مکروريان ها، زماني که صداي آذان صبح شنيده نشد، ملا امام مسجد به علت نبود آب از نمازگزاران معذرت خواست گرچه مي توانست با تيمم مشکل پاکي بدن اش را برطرف سازد.
به همين گونه به علت نبود آب و برق، باشنده گان برخي از بلند منزل هاي ناحيه هاي چهارم و دهم و نهم شهرکابل، خانه ها و اپارتمان هاي شان را ترک کرده اند.
ميزان بيکاري چنان بلند رفته است که در هر مجلس و محفل خوشي و يا غم از شرکت کننده گان اگر پرسيده شود از ده نفر، نه نفر آن خودشان را بيکار معرفي مي دارند و مي گويند زنده گي شباروزي خودشان را به مشکل سپري مي دارند.
بيشتر بازرگانان به علت افزايش ناامني ها، فساد در ادارات و يا چگونگي پرداخت ماليات و پاره يي از مشکلات ديگر، کشور را ترک کرده اند و سرمايه ها و خانواده هاي شان را به بيرون کشور انتقال داده اند.
اين در حالي است که مقامات بلند پايه دولت از بهترين امتيازات مستفيد مي شوند و با موترهاي ضد گلوله و آخرين مادل و محافظان و معاشات بلند، از مصيبت هايي که دامنگير مردم شده است يا اطلاع ندارند و يا با وجدان هاي مرده صداي مردم را نمي شنوند.
برخي از وزيران نه تنها از معاشات و حقوق حکومتي مستفيد مي شوند، امتياز و معاشات دالري ديگر را نيز زيرنام هاي گوناگون از مؤسسات بين المللي و سفارت ها و نماينده گي هاي سياسي بدست مي آورند و بيشتر خانواده هاي اين عالي جنابان در بيرون کشور بود و باش دارند و با اندک‌ترين نگراني آنها مي توانند به خارج از کشور فرار کنند.
با توجه به اين ملاحظات و گفته ها اگر به مشکلات مردم توجه نشود و اين زنده گي طبقاتي از ميان نرود، بعيد به نظر مي رسد که حکومت بتواند دوسال باقي عمرش را به آخر برساند؛ زيرا گذشته از عوامل سياسي، تنها عوامل اقتصادي مي تواند به عمر اين حکومت پايان دهد.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید