سرمقاله: در نشست‌های صلح از منافع ملی حمایت شود!

روز سه شنبه مسکو پایتخت روسیه یک بار دیگر میزبان نماینده‌یی از طالبان و برخی از سیاسیون مخالف طالبان خواهد بود. این نشست در حالی در مسکو برگزار می گردد که نماینده گان طالبان پس از پنج بار گفت و گو در قطر و امارات، با نماینده ویژه وزارت خارجه امریکا_ زلمی خلیل زاد، به پیشرفت هایی دست یافته اند.

در چنین وضعیتی برخی از اظهارات رییس هیأت مذاکره کنندۀ طالبان_ عباس استانکزی مبنی بر این که پس از بازگشت به کابل آن ها اردوی ملی کشور را منحل می کنند، با واکنش نفرت بار مردم ما مواجه گردید و این نیت را برخاسته از سفارشات امتیاز خواهانه پاکستانی ها دانستند که بالای طالبان نفوذ گسترده دارند.

در این روند نیز طالبان به ریاست استانکزی به مسکو می روند و گفته می شود که چهره هایی چون عطامحمد نور، محمد محقق، اسماعیل خان، گلبدین حکمتیار، حامدکرزی، ذبیح الله مجددی، سید حامد گیلانی، عبدالسلام ضعیف،  حکمت خلیل کرزی و حنیف اتمر به این نشست دعوت شده اند.

اگر دعوت کننده این اجلاس بار دیگر روس ها باشند معلوم است که آنان به نوعی سعی دارند تا با کشانیدن این طرف ها به میز گفت و گو، نوعی امتیاز صلح را برای خود کمایی کنند.

مهم این نکته است که تا اکنون دو مرکز برای گفت و گو های صلح افغانستان ایجاد شده است که در یکی از امریکا و در دیگری دیپلماسی روسی فعال شده است تا چرخۀ تعاملات جاری در این رابطه را به سود خویش بگردانند.

با آن که طالبان اعلام کرده اند که با حکومت افغانستان حاضر به مذاکره نیستند، گفت و گوی آنان با برخی از سران و چهره های مخالف شان در بیست سال اخیر، ناشی از این تصمیم آنان نیز می باشد.

طالبان باری پیش از آغاز روند گفت و گو ها با امریکا، گوشزد کرده بودند که اگر قرار باشد برای تأمین صلح در افغانستان با کسانی گفت و گو کنند، با مخالفان غیر مسلح شان مذاکره خواهند کرد.

اما آنچه در این خصوص حایز اهمیت است این خواهد بود که این گونه گفت و گوها می تواند برای آینده کشور زیان بار باشد؛ زیرا نتایج آن بدون تضمین های بین المللی خواهد بود و این می تواند برای مخالفان طالبان نوعی خود کشی باشد.

این نشست را از آن رو انتقاد می کنند و آن را ناسودمند می‌دانند که در آن برخی از مخالفان طالبان حضور دارند و فرا گیر نیستند و این امر شیرازه هر توافقی را که به دست آید، متزلزل و بی ثبات خواهد کرد و صلحی که در آن صورت برقرار گردد، پایدار نمی باشد.

ما نیز  از این منظر این نشست را نا سودمند می‌دانیم و باورمندیم که در هرگونه مذاکراتی باید نماینده گانی از تمام مردم افغانستان که از همه اقوام و مخالفان طالبان نماینده گی کنند، شرکت کند نماینده گانی از جامعه مدنی، زنان و نهاد های ضروری دیگر شرکت داشته باشند.

در غیر آن این گونه نشست ها منافع ملی مردم ما و صلح آینده را ضمانت کرده نمی تواند.

 

اشتراک گذاری:

نظر بدهید