سرمقاله سیاست یک بام و دو هوای حکومت!

گزارش شده است که حکومت افغانستان دیروز اعلام کرد که بخاطر سفر شماری از نماینده گان طالبان به قطر و روسیه به شورای امنیت سازمان ملل متحد شکایت کرده است.
حکومت دلیل این شکایت را موجودیت نام این عده نماینده گان طالبان در فهرست سیاه سازمان ملل متحد می داند که مطابق به مفاد فیصلۀ آن سازمان حق سفر به کشور های جهان را ندارند و کشور های عضو سازمان ملل باید این امر را رعایت کنند.
این بار اول نیست که نماینده گان طالبان از پاکستان به کشور های دیگر سفر می کنند. آنان چند بار به قطر و دو بار هم به روسیه سفر کرده اند و حالا باید از حکومت افغانستان پرسید که اگر ریگی در کفش ندارد، چرا در این گونه موارد دیگر شکایت نکرده است و حالا که نماینده گان طالبان با شمار زیادی از افغان ها در روسیه دیدار کرده اند، دست به اعتراض زده و حتا به سازمان ملل متحد شکایت سپرده است.
این در حالیست که حکومت این عده را به نام تروریست ها شامل سازمان ملل دانسته اند و حالا تناقض گرایی حکومت زیر پرسش مردم قرار گرفته است که حکومت چرا بار اول که نماینده گان طالبان به روسیه رفت، این شکایت را نکرده و اکنون چنین اعتراضی را پیشکش نموده است.
نکته روشن این است که حکومت به خاطر دیپلماسی ضعیف اش، از راه یابی به نشست هایی که در این اواخر در کشور های امارات، قطر و روسیه پیرامون حل معضل افغانستان و برقراری صلح تدویر یافته است، محروم گردیده است.
جالب است که نشست دوم روسیه پیرامون حل مشکل افغانستان باز تاب گسترده یی در داخل و خارج کشور داشته است، زیرا در این بار تعداد شرکت کننده گان آن از طیف های گوناگون افغانی بوده و همه سیاسیون ورزیده کشور در آن سهم گرفته بودند و این چیزیست که اشرف غنی آن را نمی خواست.
حالا که شرکت کننده گان نشست مسکو در جریان گفت و گو های شان نزدیکی هایی حاصل کرده اند، رییس جمهور از آن ناراحت گردیده؛ زیرا احساس می کند که به شدت در انزوا قرار دارد و شاید او همچنین در حاشیه قرار داده شود.
از رییس جمهور باید پرسید در صورتی که رهبران طالبان تروریست هستند، پس از چه رو از آن ها صلح گدایی می کند و چرا از عملکرد های امریکا که حالا در چندین نوبت با آن ها گفت و گو کرده است، انتقادی ندارد.
این سیاست های یک بام و دو هوا بیشتر از همه وقت حکومت را از اعتبار و وجاهت می اندازد.
اما نکته روشن این است که ما در شرایط بسیار حساسی قرار گرفته ایم. از یک سو جنگ چهل ساله همه را خسته و درمانده کرده است و از جانبی هم ذهنیت ها در جامعه جهانی و از جمله امریکا نیز عوض شده است که باید به این جنگ پایان داد.
پس از هر تلاشی که بتواند مردم ما را به صلح برساند استقبال کرد. حکومت و هم طالبان به زودی مجبور اند بنابر تغییراتی که در وضعیت منطقه و جهان بوجود آمده است، باور های شان را دراین مورد همآهنگ سازند و به گفت‌وگو بپردازند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید