سرمقاله: تروریستان از آزادی رسانه‌ها بیم دارند!

افغانستان در هفده سال گذشته در زمینه رسانه ها پیشرفت های گسترده‌یی داشته است. حاصل این پیشرفت ها دست آورد نظام کنونی در تنوع رسانه‌یی، و مهم تر از آن آزادی بیان می باشد که در نوع خود در منطقه بی نظیر می باشد.
در هفده سال گذشته در سایۀ قانون اساسی جدید افغانستان و قوانین دیگری که در مطابقت با آن ایجاد گردیده است از جمله قانون رسانه های همه گانی، صد ها گونه رسانه در این کشور ایجاد گردیده است که شامل رسانه های دیداری، شنیداری و چاپی می باشد. این رسانه ها زمانی در کشور ایجاد گردید که نظام پسا طالبانی در سایه حمایت جامعه جهانی از لحاظ قانونی مجوز به آن ها داد و اینگونه بود که این رسانه ها و آزادی بیان بزرگ‌ترین دست آورد نظام کنونی در افغانستان می باشد.
در طول این مدت خبرنگاران و مسوولان امور رسانه ها دست به کار رسانه‌یی گسترده‌ای زدند که در راستای روشنگری، دادن آگاهی و اطلاعات به مردم و ذهنیت سازی نقش سازنده ای داشته اند.
آزادی بیان که رکن اساسی هر گونه دموکراسی در جهان است، سبب شد که در این مدت نویسنده گان، خبرنگاران، پژوهش‌گران، شاعران و نویسنده گان و دیگر آفرینش‌گران آثار بیشماری از خود به نشر سپردند که از این لحاظ این آثار چاپ شده خود از گنجینه مهم فرهنگی این سال‌ها می باشد.
با این همه ادامه جنگ در کشور و وجود رگه های ترور و دهشت در کشور سبب شده است که خودسانسوری نیز به نحوی در کشور وجود داشته باشد ولی با آنهم رسانه ها به عنوان چراع نظام دموکراسی در کشور مردم را بیدار کرده است و دهشت افگنان و تروریست ها و جنگ سالاران از آن بیم دارند.
حالا که روند گفت و گو های صلح در کشور به رهبری ایالات متحده امریکا آغاز گردیده، این دلهره در میان مردم عرض اندام کرده است که مبادا در سایه این گفت و گو های پنهان که تا هنوز کسی از آن چیزی نمی داند، این بزرگ‌ترین دست آورد مردم ما قربانی گردد و به یک باره چراغ فروزان رسانه ها در کشور روبه تاریکی نهد و به دست طالبان خاموش گردد.
این دلهره ها و نگرانی بود که دیروز معاون اول ریاست جمهوری در نشستی اظهار داشت که این دست آورد بزرگ مردم افغانستان و آزادی بیان همچنان حفظ خواهد شد و معامله نمی شود.
هر چند به دلیل جنگ و دهشت افگنی در کشور ما در زمینه های اقتصادی چندان رشد و شکوفایی نداشته ایم ولی حیف می شود اگر ما پس از دست یابی به صلح، از این نعمت بی بدیل محروم گردیم.
روشن است که مردم و جوانان و روشنفکران کشور ازاین دست آورد ها از جمله آزادی بیان حراست و حمایت خواهند کرد.
جای دارد که از کشور های دوست و از جمله ایالات متحده امریکا درخواست کنیم که در روند مدیریت گفت و گو های صلح با طالبان، به این بزرگ‌ترین دست آورد دموکراسی نوپای افغانستان متوجه باشد و روا ندارد که به آن در هرگونه تعامل صلح آسیب برسد.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید