سرمقاله: ما نیز باور داریم که طالبان قابل اعتماد نمی باشند!

در حالی که گفت و گو میان نماینده گان ایالات متحده امریکا و طالبان در دوحه‌ی قطر ادامه دارد، گزارش می شود که هردو طرف در گفت و گو های شان به توافقاتی دست یافته اند.
مسأله خروج نیرو های امریکایی از افغانستان و چارچوب زمان بندی آن و این که طالبان پس از توافقات صلح خطری متوجه امریکا و دیگر کشور ها نیست و گروه های دیگر نیز از افغانستان برای حمله به امریکا استفاده نمی کنند، مهم‌ترین نکاتی بودند که در این چند روز آجندای بحث هردو طرف را در بر می گیرد.
در چنین وضعیتی که هنوز مذاکرات ادامه دارد، جان بولتون مشاور امنیت ملی امریکا در اظهاراتی ابراز داشته است که کشورش به طالبان در مورد پابندی به تعهدات شان اعتمادی ندارد.
این نکته دارای اهمیت خیلی فراوان است، زیرا به قول مشاور امنیت ملی امریکا طالبان فقط زمانی به تعهدات شان پابند هستند که منافع کلی آن گروه را تضمین کند.
از همین سبب است که در میان مردم افغانستان نیز چنین باور هایی وجود دارد که مشعر است طالبان بسیار ممکن است پس از توافقات صلح با امریکا، به جنگ و خشونت ادامه بدهند، زیرا به باور آنان طالبان تا حال هیچ گونه تغییری در رفتار شان از خود نشان نداده اند و در هفده سال گذشته و حالا در جریان گفت و گو خشن تر و غیر انسانی تر با شهروندان کشور برخورد دارند. از این جاست که نیاز است تا کشور های جهان و از جمله سازمان ملل متحد به قوت در پشت این توافقات قرار گیرد و تضمینات بین المللی در این راستا به دست آید که طالبان ملزم به رعایت تعهدات شان و پابندی در تحقق موافقات صلح و برگشت زنده گی عادی و صلح آمیز در افغانستان باشند.
در این راستا تعهدات پاکستانی ها نیز برای صلح افغانستان ضروری می باشد، زیرا این کشور از طالبان استفاده ابزاری می کنند و این نفوذ پاکستان در سمت و سو دهی رفتار طالبان در آیندۀ افغانستان اثر گذار باشد.
ما امیدواریم که در فرجام روند مذاکرات شامل حال نماینده گان دولت افغانستان نیز گردد، زیرا حکومت افغانستان که شناخت جهانی دارد و بر بنیاد خواست و اراده مردمش شکل گرفته است، یکی از طرف های اساسی مسأله صلح در افغانستان می باشد و بدون مشارکت آن هر گونه توافقاتی برای برقراری صلح در افغانستان سودمند نخواهد بود.
به باور ما حکومت نیز باید تیم فراگیری برای انجام گفت و گو های آینده با طالبان ترتیب بدهد. این تیم باید با سهم گیری زنان نیز به روند گفت و گو های صلح ملحق شوند تا زمینه های صلح و آشتی به گونه خوب‌تر در افغانستان فراهم گردد.
افغانستان چهل سال است در آتش جنگ ویرانگر می سوزد. این جنگ پایان نمی یابد مگر در صورتی که همه طرف های درگیر این جنگ تباه کننده، به گونه واقعی و درستی گفت و گو های صلح را در جهت آشتی و پایان دادن به جنگ سمت و سو دهند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید