سرمقاله حق داریم از برگشت طالبان در هراس باشیم!

دور پنجم مذاکرات صلح نماینده گان امریکا و طالبان وارد سیزدهمین روز خود شد.
مذاکرات هنوزهم در پشت درهای بسته انجام می شود و از چگونگی آن تا اکنون اطلاعی در دست نیست.
سری بودن این مذاکرات، نگرانی هایی را به دنبال دارد و مردم نمی دانند که امریکا با طالبان به چه توافقاتی خواهند رسید.
مردم افغانستان حق دارند که نگران باشند، زیرا آنها از گروه طالبان و عملکردها و وابستگی و مزدوری شان به استخبارات پاکستان، آگاهی کامل دارند.
همان گونه که امریکا از تروریستان در هراس است و بالای طالبان به آسانی اعتماد نمی کند مردم نیز از طالبان در هراس اند؛ زیرا باشنده گان افغانستان گروه طالبان را تجربه کرده اند و این هراس افگنان در زمان حاکمیت شان کوچک‌ترین اعتنایی به حقوق مردم نداشتند و آن خاطرات تلخی که از ظلم، جهالت، فساد و وحشی گری های طالبان در اذهان و نفوس مردم باقی‌مانده است به زودی و به آسانی دور نخواهند شد.
اکنون که مذاکرات امریکا به هراس افگنان ادامه دارد، این اندیشه وجود دارد که طالبان با کدام امتیاز و چگونه در قدرت شریک ساخته می شوند و چگونه بر می گردند؟
پس از شکست طالبان و تشکیل ادارة موقت، افغانستان دستآوردهایی دارد که نباید این دستآوردها از جمله آزادی های سیاسی و مدنی قربانی مذاکرات صلح با طالبان شود.
اما طالبان همان طالبان گذشته اند و تا حال نشانه یی دیده نمی شود که در فکر و بینش آنها کدام تغییری رونما شده باشد. حتا در چهره طالبانی که هر روز در قطر شاور می گیرند و لباس های سفید شان را تبدیل می کنند، زشتی و خشونت هویدا است.
نماینده گان طالبان در گفت و گوهای شان با رسانه ها هنوزهم از همان باورهای قرون وسطایی حمایت می کنند و جنایات شان را از جمله حملات انتحاری و کشتن افراد بی گناه و زنان و کودکان معصوم را توجیه شرعی می کنند و به آن جنایت ها افتخار می دارند.
با این گفته ها و ملاحظات اگر امریکایی ها برای طالبان امتیازهای بیش از حد بدهند و تنها در مذاکرات صلح منافع خود شان را در نظر بگیرند، در آن صورت مردم افغانستان زیر بار این توافق ها نخواهد رفت و با این مذاکرات هیچ صلحی تأمین نخواهد شد.
مذاکرات صلح امریکایی ها با نماینده گان طالبان باید علنی شود و آنگاه قضاوت خواهیم کرد که برگشت طالبان ممکن است و یا مقاومت در برابر آنها ادامه خواهد یافت.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید