حدود 100 دانشجوي نظامي که براي کسب مهارت هاي جنگي به خارج اعزام شده بودند، دوباره بر نگشته اند

در شش سال اخير بيشتر از 11 هزار افسر و دانشجوي نظامي که از طريق بورسيه‌هاي تحصيلي جهت فراگيري مهارت هاي مدرن جنگي به خارج اعزام شده اند، اما حدود 100 تن آنها دوباره به کشور برنگشته و از سرنوشت آنها هيچ معلوماتي در دست نيست.
در 6 سال اخير نزديک به صد تن از افسران ارتش ملي افغانستان حين آموزش نظامي در خارج از کشور فرار کرده و درخواست پناهنده‌گي داده اند. هر يک افسر دانشجو در خارج از کشور الا 150 هزار دالر امريکايي هزينه بر مي دارد.
بورسيه‌هاي که به افسران ارتش ملي افغانستان داده مي‌شوند شامل کورس‌هاي کوتاه مدت يک ماهه و برنامه‌هاي بلند مدت اکادمي نظامي سه ساله مي‌شود.
شواهد و سندهاي که به روزنامه آرمان ملي رسيده است نشان مي دهد که از سال 1390 الا سال 1396، افسران اعزام شده وزارت دفاع ملي به خارج از کشور به 1131 تن مي رسد که از اين جمله 506 تن از افسران بعد از ختم تحصيل شان دوباره به کشو برگشته اند و 531 افسر ديگر اين وزارت در حال تحصيل استند و سرنوشت 94 تن از افسران ارتش ملي افغانستان نامعلوم است.
مسؤولان وزارت دفاع ملي افغانستان مي گويند؛ از افسراني که سرنوشت شان معلوم نيست؛ يا ناکام مانده اند يا هم فرار کرده اند.
بريد جنرال محمد رادمنش، معاون سخنگوي وزارت دفاع ملي در رابطه به راهکار فرستادن دانشجويان جهت فراگيري فن نظامي به خارج از کشور به آرمان ملي گفت: «هر منصوب اردوي ملي که به خارج از کشور فرستاده مي‌شود، بايد تابعيت افغانستان را داشته باشد و در قدم دوم آن‌ها ضمانت‌هاي معتبر داشته و اسناد ضمانت را به وزارت دفاع تحويل بدهند که آن ها دوباره به افغانستان بر مي گردند و در صفوف نيروهاي دفاعي افغانستان خدمت مي کنند. بعد از سپردن ضمانت، اين وزارت توسط ارگان‌هاي کشفي خود، اينها را مورد مطالعه قرار مي دهد. يک رياست به نام رياست کشف در درون وزارت دفاع ملي وجود دارد و افرادي که به خارج از کشور از تشکيلات اين وزارت فرستاده مي‌شود، بايد خانه‌پري و همراه تضمين خط به اين رياست سپرده شود و بعداً اين ها به خارج از کشور فرستاده مي‌شوند».
رادمنش افزود؛ در خارج از کشور اينها هم تابع تحصيل مي شوند، هم يک مقدار معاش براي شان پرداخته مي‌شود و بعد از پايان دورة آموزشي، دوباره به افغانستان برگشته و به خدمات امنيتي گماشته مي شوند.
به گفتة آقاي رادمنش؛ هر افسري که به خارج از کشور جهت فراگيري فن نظامي فرستاده مي‌شود، از 20 هزار دالر الا 150 هزار دالر امريکايي هزينه بر مي دارد و اين مصارف بستگي به وقتي که آن ها در خارج از کشور سپري مي کنند دارد. اين بورسيه‌ها از کورس‌هاي کوتاه مدت (يک ماه) الا اکادمي‌ها (سه سال) را در بر مي گيرد.
آقاي رادمنش در ادامه گفت؛ از ميان افسران که به اساس بورسيه‌هاي رسمي به خارج از کشور اعزام مي‌شوند، برخي از آن ها ناکام مي شوند و يا اين که تعدادي از آن ها ممکن فرار کرده باشند، دانشجوياني که فرار مي کنند ناگزير اند خسارة دولت را بپردازند، به همين دليل وزارت دفاع از کساني که اين افسران دانشجو را ضمانت کرده‌اند بازخواست خواهد کرد و خساره‌اي را که افسران فراري به دولت جمهوري اسلامي افغانستان رسانده اند، بايد بپردازند.
گزارشگر آرمان ملي تلاش زياد نمود تا در رابطه به ارقام دقيق افسران اعزامي دولت جمهوري اسلامي افغانستان در چوکات بورسيه‌ها را از وزرات دفاع ملي دريافت نموده و همچنان در رابطه به اين که چقدر از افسران ناکام و به چه تعداد آنها فرار کرده اند، معلومات به دست بياورد، وزرات دفاع ملي در اين مورد پاسخ نداد.
شرح نامه‌اي که براي دريافت معلومات از سوي ادارة آرمان ملي به وزارت دفاع ملي فرستاده شده بود، قرار ذيل است:
به وزارت محترم دفاع ملي جمهوري اسلامي افغانستان
قابل توجه رياست ارتباط و استراتيژيک امور عامه!
روزنامه آرمان ملي براي تهية گزارش به مصاحبه با يکي از مسؤولان محترم دانشگاه نظامي مارشال محمد قسيم فهيم ضرورت دارد، بناءً از اداره محترم مي خواهيم تا در زمينه مصاحبه، خبرنگار روزنامه آرمان ملي را با رييس آن دانشگاه فراهم ساخته ممنون سازيد. با احترام
روز بعد خبرنگار روزنامه درجواب مکتوب يک نامه سربسته را دريافت کرد، که عنواني قومانداني اکادمي مارشال محمد قسيم فهيم نوشته شده بود و گزارشگر آرمان ملي با مراجعه چندين روز پي هم به اين دانشگاه براي مصاحبه پذيرفته نشد و برايش گفته شد که هيچ رسانه حق مصاحبه با مسؤولان اين دانشگاه را ندارد.
بعد از آن خبرنگار روزنامه آرمان ملي نامه سربسته که از طرف وزارت دفاع ملي به اين دانشگاه راجع شده بود را باز کرد و در آن نامه که از طرف رياست ارتباطات و استراتيژيک امورعامه وزارت دفاع ملي براي اين دانشگاه نوشته شده بود، چنين آمده است:
موضوع: معرفي خبرنگار روزنامه آرمان ملي
به قومانداني محترم پوهنتون دفاعي مارشال فهيم!
روزنامه آرمان ملي طي نامه شماره (05) مورخ 25/2/1396 خويش از وزارت دفاع ملي تقاضا نموده است تا به ژورناليست آن روزنامه اجازه داده شود که مصاحبه يي با محترم قوماندان صاحب پوهنتون دفاعي مارشال فهيم، پيرامون روند آموزش و اعزام محصلين به خارج از کشور داشته، گزارش خبري تهيه نمايد.
هويت ژورناليست:
سليمان حميدي خبرنگار: دارنده کارت نمبر (005)
بناءً موصوف ذريعه مکتوب هذا به شما معرفي گرديد اميد است در مطابقت با پاليسي نشراتي و حفظ محرميت‌هاي نظامي با ايشان همکاري نموده ممنون سازيد.
بااحترام
رييس ارتباطات ستراتيژيک و امور عامه تورن جنرال دولت “وزيري”
گرچند قانون دسترسي به اطلاعات تمام ادارات دولتي را مکلف به اراية معلومات ساخته است، اما وزارت دفاع ملي برخلاف قانون دسترسي به اطلاعات از روزنامة آرمان ملي در بدل ارايه معلومات؛ خواستار اراية مکتوب شد. ادارة روزنامة آرمان ملي ناگزير شد به وزارت دفاع ملي مکتوب بفرستد، اما با آن هم وزارت دفاع ملي از اراية معلومات در آن رابطه خودداري کرد.
شماري از آگاهان امور نظامي به اين باور اند که علت اصلي فرار دانشجويان و افسران ارتش حين آموزش‌هاي نظامي در خارج از کشور موجوديت فساد اداري در وزارت دفاع ملي است. به باور اين آگاهان؛ بورسيه‌ها نه به اساس شايسته‌گي، بل به اساس روابط و پرداخت رشوت در اختيار دانشجويان و افسران قرار مي‌گيرد.
عتيق الله امرخيل، آگاه امور نظامي اعزام افسران ارتش ملي را به خارج از کشور به اساس شناخت ويا پرداخت رشوه مي داند و در ادامه مي افزايد: «افسران و افرادي که به خارج از کشور فرستاده مي شوند، اينها افرادي يا واسطه دار استند، يا توسط پرداخت پول انتخاب شده تا به خارج از کشور فرستاده شوند و آن ها در اصل براي تحصيل نمي روند، بلکه براي گرفتن تابعيت مي‌روند و اين مسأله در افغانستان به يک فرهنگ مبدل شده است و افراد زورمند يا پولدار، اولادهاي خود را در اردو مي‌فرستند و بعدش از اين طريق رسمي و آسان به کشورهاي خارج مي فرستند که اين اشخاص در کشورهاي خارج حتا خانواده هم دارند، وقتي رفتند ديگر بر نمي‌گردند.
امرخيل در رابطه به پاسخ ندادن به پرسش‌هاي مکتوب ارسال شده به وزارت دفاع ملي مي گويد؛ آن ها حرفي براي گفتن در اين رابطه ندارند که پاسخ بدهند، افسران فراري کجا استند و ضامن آن ها اشخاص بسيار با قدرت استند که حتا جرأت مراجعه و پرسيدن از آن ها را هم ندارند.
افسران ارتش اشخاص فراري را که براي تحصيل به خارج از کشور فرستاده مي‌شوند خائنين کشور مي پندارند و از اين وزارت مي خواهند تا در انتخاب افسران براي فرستادن به خارج از کشور از دقت بيشتر کار بگيرند.
يکي از سربازان اردوي ملي که بودن در ارتش را افتخار مي داند گفت: «هر شخصي که مي خواهد در ارتش ملي بيايد، هم براي خود شان مفيد است و هم براي کشورما و کاري کنند که ديگر افراد جامعه ما تشويق شوند تا به پروسه جلب و جذب اردو ثبت نام کنند و سرباز شوند و اين راه مقدس است اگر شهيد هم شوند هر قطرة خون شان نزد خداوند«ج» ارزش و اجر دارد».
او در ادامه مي گويد؛ اما اينک در خارج از کشور فرار مي کنند، و خيانت مي کنند و فرق اينها و دشمنان در چيست، بعضي از همسنگرانم که به خارج از کشور رفته اند، دوباره پس نيامده اند که اين عمل زيبنده يک نظامي که وظيفه اش حفاظت از ناموس و وطن است نمي‌باشد.
سرباز ديگر ارتش که نيازمندي افغانستان را به افراد نظامي بيشتر از هر کشور ديگر مي داند مي گويد: «افسرهاي که در خارج از کشور از جريان درس فرار مي کنند، اين کار شان بسيار زشت است، در اول نبايد اين افراد به خارج از کشور فرستاده شوند و اگر فرستاده هم مي شوند بايد دوباره به وطن برگردند چون افغانستان به آن ها نياز دارد، وطن ما بسيار درد و رنج ديده است ونسبت به ديگر کشورهاي جهان از هر نگاه سطح کشور ما پايين است، افغانستان به ما ضرورت دارد تا پيشرفت اش بدهيم و اين که فرار مي کنند، خاين ملي استند.
هزينه هاي هنگفت براي افسران ارتش
شواهد و اسنادي که به رزونامه آرمان ملي رسيده است نشان مي دهد که ازحمل سال 1390 الا ثور سال 1396 به تعداد 1131 تن افسر ارتش ملي افغانستان به کشورهاي (امريکا، ترکيه، هندوستان، ايتاليا، آلمان، انگلستان، چين، فرانسه، روسيه و پاکستان) براي فراگيري دانش نظامي اعزام شده اند،
که از جمله 506 افسر دوباره به کشور برگشته و 531 افسر ديگر مصروف فراگيري دانش مي باشند و سرنوشت 94 افسر ديگر نامعلوم است.
اگر بالاي هر افسر فراري که براي تحصيل به خارج از کشور اعزام شده اند، 20هزار دالر امريکايي مصرف شده باشد، جمعاً يک ميليون و هشتصد و هشتاد و هشت هزار دالر امريکايي مصرف شده است.
و اگربراي بورسية هريک از اين افسران مبلغ 150 هزار دالر امريکايي مصرف شده باشد، مجموع مصارفي که وزارت دفاع ملي بالاي افسران فراري کرده است به 14 ميليون و 100 هزار دالر امريکايي مي رسد.
يا اگر اوسط اين مصارف را در نظر بگيريم، بالاي افسران فرستاده شده اين وزارت مبلغ 7 ميليون و 50 هزار دالر امريکايي هزينه شده است.
افسران فراري
اسنادهايي که بيان کننده شهرت افسران فراري از افغانستان استند قرار ذيل است:
عزيز الله احمدي که در سال (1388) شامل اکادمي ملي نظامي گرديده بود بعد از سپري نمودن چهار سال در اکادمي در رشته کامپيوتر ساينس ومسلک نظامي کشف و استخبارات فارغ و بعد از آن چندين کورس تقويه مسلک را در نهادهاي نظامي داخلي وخارجي سپري نموده است.
وي مدت شش ماه در مکتب کشف و استخبارات واقع سياه سنگ کابل نزد مشاورين امريکايي درس‌هاي فني و فوق‌العاده مؤثر را فراگرفت و بعداً به حيث کارمند کشف و استخبارات قول اردوي اتل که در قندهار مي‌باشد تعيين بست گرديد .
چهارسال از دوره خدمتش باقي مانده وقطعة عسکري را خودسرانه ترک کرده و فعلاً در کشور بلجيم درخواست پناهنده‌گي داده است.
شکرالله “کوهدامني” که در سال ( 1388) شامل دانشگاه مارشال محمد قسيم فهيم شده و در رشته اکادميک (انجينيري سيول) به تحصيل ادامه داده و در سال (1392) از اين دانشگاه فارغ شده است.
وي بر علاوه چهار کورس داخلي، مدت يک سال در کشور هندوستان در اکادمي پونه تحصيل کرده است که به حيث افسر کشف و استخبارات لواي دوم قول اردوي 201 سيلاب ايفاي وظيفه مي‌نمود و بعد از يک سال ونيم از وظيفه فراري شده وسرنخ از خود نگذاشت که در کدام کشور به سر مي برد.
عبدالمجيد “متين” باشنده ولايت هرات که بعداز چهارسال تحصيل در رشته حقوق ومسلک نظامي کشف واستخبارات به حيث افسر کشف واستخبارات قول اردوي 203 تندر تعيين بست گرديد.
در سال 1393 از اکادمي ملي نظامي فارغ و در سال 1394 وارد کشور سويدن شد .
محمد نواز “بازنورگلي” باشنده ولايت کنر ولسوالي نورگل که فارغ التحصيل دور ششم اکادمي ملي نظامي مي‌باشد و از رشته کمپيوترساينس و مسلک نظامي(کشف و استخبارات) فارغ شده است.
وي بعد از سپري نمودن چهار سال تحصيل در بزرگترين نظام که از نگاه مخارج تحصيل نظير اش در کشورهاي منطقه کم است ( دانشگاه مارشال محمدقسيم فهيم) و چندين کورس تقويه مسلک را فرا گرفته و به حيث افسر استخبارات قول اردوي 201 سيلاب، کندک چهارم، لواي دوم واقع در دره پنج ولايت کنر تعيين بست گرديد.
وي که حد اقل شش سال وظيفه اجرا مي‌کرد، تنها شش ماه وظيفه اجرا کرد وخودسرانه قطعه را ترک و فعلاً در ايالت بايرن مونيخ آلمان اقامت دارد.
رمضان علي “کريمي” فارغ دوره ششم دانشگاه مارشال محمد قسيم فهيم که در رشته اکادميک انجينيري سيول ومسلک نظامي انجينيري ماين تحصيل کرده، وي برعلاوه چهار سال تحصيل در کورس هاي متعددِ در نزد مشاورين امريکايي تحصيل را فراگرفته وتنها مدت يک سال ونيم وظيفه در لواي دوم قول اردوي 201سيلاب بايک عالم باقيات و صالحات، فرار و فعلاً مقيم کشور جرمني مي‌باشد.
احکام قانون جزاي افغانستان (جزاي عسکري)
فصل دوم: جرايم ومجازات
مادة سيزدهم:
(1). هرگاه منسوب عسکري از رخصتي، خدمتي مؤسسات صحي يا در اثناي تعيينات و تبديلات بدون عذر مؤجه به قطعه يا محل خدمت خود حاضر نشود و يا از وظيفه خود سرانه غايب و غيابت وي از يک الي شش ماه دوام نمايد، حسب احـوال به حبس از شش ماه الي يک سال يا جزاى نقدي که از سه هزار کمتر واز ده هزار افغاني بيشتر نباشد، محکوم مي‌گردد.
(3). هرگاه جرايم مندرج فقره‌هاي (1و2) اين ماده در حالت سفر ارتکاب يابد و غيابت خودسرانه بيشتر از سه شبانه روز باشد، مرتکب حسب احوال به جزاي حبس ازيک الي چهار سال محکوم مي‌گردد.
مادة چهاردهم:
هرگاه منسوب عسکري خودسرانه قطعه يا محل خدمت را در حالت سفر يا جنگ يا محاربه ترک نمايد، صرف نظر از مدت آن، حسب احوال به حبس از يک الي پنج سال محکوم مي‌گردد.
مادة پانزدهم:
(1). منسوب عسکري که از وظيفه طور دايمي عمداً فرار نمايد، حسب احوال به جزاي حبس از دو الي پنج سال محکوم مي‌گردد.
(2). در صورتي که عمل مندرج فقرة (1) اين ماده در حالت سفر يا جنگ يا محاربه ارتکاب گردد، مرتکب حسب احوال به جزاي حبس پنج الي پانزده سال محکوم مي گردد.
نظر به اين ماده هاي قانون جزاي عسکري افغانستان، افسران فراري ارتش ملي که در جريان تحصيل فرار کرده‌اند و توسط ضامن‌هاي شان دوباره برگشت داده شده و به جزاي اعمال شان برسند.
اما وزارت دفاع ملي هيچ آماري را در دسترس اين روزنامه قرار نداد تا واضح شود چند تن از اين افسران دوباره برگشت داده شده اند ويا چند تن از ضامن هاي افسران فراري به دادگاه کشانده شده اند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید