سرمقاله: حضور ناتو درافغانستان؛ نیازمند مبارزه جدی‌تراست

سازمان ناتو در حالی از افزایش نیروهای نظامی به افغانستان خبر داده است که حدود دو هفته بیشتر می‌شود گفت‌وگوهای زلمی خلیل‌زاد فرستاده وزارت امور خارجه امریکا با هیأت مذاکره کننده گروه طالبان در دوحه پایتخت قطر ادامه دارد و بر بنیاد گزارش‌ها خروج نیروهای امریکایی از افغانستان محور بحث در این گفت‌وگوها طی دو هفته گذشته بوده است.
سازمان ناتو به تازه‌گی اعلام کرده است که قرارست از چهار کشور جمهوری چک، پولند، هنگری و سلواکیا که عضویت ناتو را دارند نیروی اضافی به افغانستان اعزام کند.
در خبرنامه‌یی که ناتو در مورد فرستادن نیروی اضافی به افغانستان نشر کرده، آمده است که این نیروها هم اکنون در مقر ناتو (وارسا) مصروف انجام یک سلسله عملیات‌های نظامی اند و پس از این تمرینات به افغانستان فرستاده خواهند شد.
خبرنامه تصریح کرده است که مقام‌های نظامی عالی رتبه کشورهای یاد شده، برای نظارت از این تمرینات نظامی در وارسا حضور دارند.
چگونه‌گی خروج نیروهای ناتو از افغانستان که دونالد ترمپ رییس جمهوری امریکا بیشتر به این موضوع تاکید دارد، از همان آغاز رسانه‌یی شدن این خبر با واکنش‌های جدی در داخل افغانستان و خارج از کشور به همراه بود. نخستین نگرانی که در نشست‌های سیاسی مطرح است، این که در اوضاع کنونی خروج کامل نظامیان بین‌المللی از افغانستان می‌تواند زمینه را برای حضور دوباره گروه‌های تروریستی از جمله طالبان و القاعده فراهم سازد، زیرا نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان در وضعیتی نیستند که به تنهایی بتوانند مانع حملات گروه‌های تروریستی شوند. هرچند در حال حاضر هم نیروهای امنیتی افغانستان در میدان‌های جنگ با هراس افگنان مبارزه می‌کنند، اما آن‌گونه که آگاهان امور نظامی تاکید می‌کنند، در دراز مدت نیروهای امنیتی قادر به کنترل تمامی کشور در برابر گروه‌های هراس افگن که حامیان کلان به‌شمول کشورهای همسایه افغانستان دارند، نخواهند بود.
با این وجود موضوع دیگری که در رابطه به تداوم ماموریت ناتو در افغانستان مطرح است و چگونه‌گی این ماموریت را هرازگاهی با پرسش روبرو کرده، این که خارجی ها در 18 سال گذشته آن‌گونه که انتظار می‌رفت در برابر گروه‌های هراس افگن مبارزه جدی نکردند، در غیر آن صورت بعید به نظر می‌رسد که اگر نیروهای ناتو به رهبری امریکا در سرکوب هراس افگنان جدی می‌بودند، طالبان امروز دوباره با آن قدرت که دارند در میدان‌های جنگ نمی‌توانستند حضور یابند.
در برخی موارد حتا گزارش‌های که منابع رسمی آن‌ها را تاکنون تأیید نکرده اند، حاکی از آن بود که خارجی‌ها به ویژه انگلیس‌ها در برخی ولایت‌ها از جمله هلمند به افراد گروه طالبان کمک نیز کرده اند.
با این حال باید تأکید کرد که اگر ناتو و در کل نیروهای خارجی که به هدف مبارزه با تروریزم به افغانستان آمده اند، مانند 18 سال گذشته ماموریت خود را درست و به وجه احسن که انتظار شهروندان افغانستان است، در سرکوب گروه‌های هراس افگن انجام ندهند، بودن و نبودن شان فرق چندانی برای مردم نخواهد داشت، زیرا در صورت گروه‌های هراس افگن به حملات خود ادامه دهند و شهروندان افغانستان همه روز شاهد دهشت افگنی و وحشت آفرینی افراد این گروه باشند، در چنین وضعیتی حضور سربازان خارجی در افغانستان هیچ درد مردم را دوا نمی‌کند و برعکس تردیدها مبنی بر این که خارجی‌ها در افغانستان به دنبال اهداف خود هستند را نیز بیشتر به یقین مبدل خواهد ساخت.
بنابرآن فرستادن سرباز اضافی به افغانستان از سوی ناتو، این را می‌طلبد که ناتو می‌باید با جدیت بیشتر و تجدید نظر در امر مبارزه با تروریزم در افغانستان وارد شود، تا شهروندان این کشور به این باور برسند که هدف اساسی ناتو واقعن مبارزه با تروریزم است.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید