انتخابات رياست جمهوري در ماه سرطان برگزار نمي‌شود

افغانستان از چندي به‌اين‌سو در بن بست سياسي دست و پنجه نرم مي‌کند؛ سياست‌ها گاهي شرقي، گاهي غربي، گاهي جنوبي، گاهي شمالي و گاهي منطقه‌يي و فرا منطقه‌يي مي‌شوند و هم‌چنان سرنوشت جنگ و صلح در کشور نيز قابل درک نيست، در حال حاضر هيچ کس نمي‌داند نتيجه مذاکرات پشت پرده امريکا با گروه طالبان در قطر چه بوده است. در سرنوشت شهروندان افغانستان و اين کشور ديگران چه تصميم گرفته اند. خليل‌زاد چه گفته است ملا برادر و عباس استانکزي چه آرزوهاي دارند همه چيز در پرده‌يي از ابهام است هيچ کس نمي‌داند که فردا چه مي‌شود جنگ ادامه مي‌يابد يا صلح سر تاسري در کشور تأمين مي‌شود.
پرداختن به مقطعى از تاريخ بدون درک و شناخت واقعيات حاکم بر آن، کارى به دور از شيوه تحقيق بوده و پرداختن به تحليل واقعيت‌ها و تحليل آن همراه با دخالت حبّ و بغض‌ها هم شيوه کم اثر است. تحليل تاريخ چند دهة اخير در افغانستان از اين روش‌ها به دور نمانده و اين خط در منابع واقعه نگارى افغانستان معاصر به نگاه درشت قابل مشاهده است. در اين فضاى مشوّش و مه آلود نگارش حقايق، شناخت و تفکيک واقعيت‌ها از بافت‌ها و گره‌ها امريست نهايت دشوار و در عين حال ضروري که ما هم در زمرة سايرين درين زمينه زبان خامه را به حکم واقعيت نگري بکار مي‌بريم.
به باور اين قلم، تحليل از وضعيت نابسامان و بحران زاي موجود در افغانستان همت بالا بلندي مي‌خواهد.
تشکيل حکومت وحدت ملي از روزهاي نخست نه معقوليت داشت و نه مقبوليت، اما مجبوريت‌هاي زمان و مکان معين شهروندان افغانستان را مجبور ساخت، تا اين لقمه استخوان دار را به گلو فرو برند و تا کنون با همه کمي و کاستي هايش آن را تحمل نمايند.
خوش‌بختانه عمر اين حکومت روزهاي آخر خود را سپري مي‌نمايد از ماه‌ها و هفته‌هاي محدودي که از ادامه کار اين حاکميت باقيست چه دشواري‌هاي دامن‌گير ماست راه حل اين مشکلات چيست با چه نگاه و چه نگرشي به آينده بهتر اميدوار بود.
نخست: در مورد انتخابات رياست جمهوري 1398 خوب به ياد دارم زماني داکتر گلاجان عبدالبديع صياد، رييس پيشين کميسيون انتخابات افغانستان که حالا پس از سبک دوشي از وظيفه با تعدادي از همکارانش به خاطر اتهام‌هاي وارده، ممنوع الخروج و تحت تحقيق مراجع عدلي و قضايي قرار دارند اعلام کرده بود که انتخابات رياست جمهوري به تاريخ 29 سرطان 1398 يک‌جا با انتخابات شوراهاي ولايتي و ولسوالي ها به‌شمول انتخابات پارلماني ولايت غزني برگزار مي‌شود.
از سوي ديگر همين آقاي صياد به مردم وعده داده بود که نتايج انتخابات پارلماني 28 ميزان 1397 نيز تا هفته آينده نهايي خواهد شد.
متأسفانه با گذشت اضافه تر از پنج ماه از تاريخ برگزاري انتخابات پارلماني کميسيون‌هاي انتخاباتي نتوانستند نتايج نهايي را اعلام نمايند. گنُد اين انتخابات پارلماني لکه‌يي ننگ است بر دامن اعضاي پيشين کميسيون انتخابات که هميشه باقي خواهد ماند.
از سوي ديگر همه مي‌دانند پس از شکايات و ارايه اسناد عليه مسوولان پيشين کميسيون انتخابات به خاطر سوء استفاده غير قانوني از يک پروسه ملي حکومت مجبور گرديد تا قانون ديگري را براي برگزاري انتخابات تدوين و افراد و اشخاص که در اين پروسه ملي خيانت کرده بودند زير پيگرد قانوني قرار دارند.
از طرف ديگر از دو هفته به‌اين‌سو در هر دو کميسيون انتخاباتي مسوولان جديدي به کار آغاز نموده اند، در حالي که رييس جمهور غني اصرار دارد به هر قيمت که مي‌شود بايد انتخابات رياست جمهوري به وقت و زمان اعلام شده برگزار گردد، اما از علايم و قرائن چنين معلوم مي‌شود که کميسيون کنوني انتخابات نه اين امکانات به دسترس آن قرار دارد و نه توان آن را دارد که انتخابات رياست جمهوري را به تاريخ 29 سرطان 1398 برگزار نمايد.
برگزاري انتخابات رياست جمهوري در اخير ماه سرطان 1398 خيال است و محال است و جنون، در حالي که همه مي‌دانند انتخابات رياست جمهوري در ماه سرطان حتا تا اخير ماه سنبله و ميزان 1398 نيز برگزار شده نمي‌تواند. از سوي ديگر مطابق قانون اساسي دوره کاري رييس جمهور در ماه جوزاي 1398 خاتمه مي‌يابد، بعد از آن تاريخ قدرت حکومتي بايد به دست چه کسي باشد و چه کسي مسووليت اداره کشور را با در نظرداشت خلاي قدرت قانوني که به وجود مي‌آيد به عهده بگيرد اين سواليست که بايد پاسخ يابد.
دوم : با در نظرداشت مذاکراتي که آقاي زلمي خليل‌زاد نماينده وزارت امورخارجه امريکا در قطر با گروه طالبان انجام داده، طالبان با ايجاد حکومت موقت يا تصاحب قدرت کامل دولتي باور دارند نه انتخابات رياست جمهوري اين معضله چگونه مي‌تواند راه حل پيدا کند که هم مورد قبول و پذيرش حکومت افغانستان باشد و هم مورد پذيرش گروه‌هاي مسلح مخالف که گفته مي‌شود پس از خروج نيروهاي خارجي به پروسه صلح مي‌پيوندند نه تنها نيروهاي مسلح مخالف اپوزيسيون غير مسلح نيز اعلام کرده اند که ادامه کار حکومت وحدت ملي پس از ماه جوزاي 1398 خلاف قانون اساسي بوده و پس از آن تاريخ ادامه کار حکومت براي يک روز هم مورد قبول ما نيست، اين معضله چگونه حل خواهد شد.
سوم: هرچند پيشاپيش آجنداي جرگه مشورتي که به تاريخ 9 ثور 1398 برگزار مي‌شود همانا صلح و مذاکره با طالبان گفته شده با آن هم عده‌يي اميدوار اند که جرگه بتواند روزنه‌ي اميدي را براي فرداي بهتر افغانستان ايجاد کند اگر صادقانه تلاش صورت گيرد اشخاص آگاه و خير انديش براي امروز و فرداي افغانستان در اين جرگه مشورتي حضور پيدا کنند مي‌شود بطور نسبي با يک اجماع ملي هم در ادامه کار حکومت و هم در سرنوشت مذاکرات صلح اميدوار بود در غير آن اگر اين جرگه از الف تا يا و از سر تا پا حکومتي و آقا بلي گويان حضور يابند از نتايج مثر آن اميدواري چنداني نبايد داشت.
احمد سعیدی

اشتراک گذاری:

نظر بدهید