چرا رييس دولت در برابر خون‌هاي جاري واکنش ندارد؟

همانگونه که همه مي‌دانند، جنگ در شمال شدت گرفته است و همين ديروز ولسوالي هاي کوهستانات در ولايت فارياب و تيوره در ولايت غور به دست طالبان سقوط کرد.
در چنين وضعيتي که هر روز خون مردم و رزمنده گان نيرو هاي امنيتي و دفاعي کشور به دست طالبان مزدور و داعشيان خون آشام و جاهل مي‌ريزد، رييس دولت در اظهاراتي تازه به مناسبت روز گردشگري ياد آور شده است که ما مي توانيم سالانه صدهاهزار گردشگر را در کشور جذب کنيم.
اين سخنان بيشترينه عوام فريبانه به نظر مي رسد تا واقعيتي که در جامعه وجود دارد.
همه ساله در حواشي رياست جمهوري کشور شهروندان خارجي اختطاف مي شوند و انفجار ها و انتحاري ها جان صد ها انسان را مي گيرد ولي رييس دولت اين‌چنين خوشبينانه مردم و شايد هم خارجي ها را با نشان دادن چراغ سبز به اين جهنم سوزان دعوت مي کند تا افغانستان را ببينند.
ما به رييس دولت پيشنهادي داريم که اول کار هاي خانه را بسازد و‌بعد مهمان بخواند تا همه چير بر وفق مراد باشد.
حالا بايد به مسأله جنگ‌نيز از منظر ديگري بپردازيم و آن اين که طالبان و داعشيان با کدام سازو برگ و پشتوانه در برابر نيرو هاي امنيتي و دفاعي ما در شمال مي جنگند؟
تروريستان اين همه تجهيزات و مهمات و اسلحه را از کجا به دست مي آورند که در برابر قوت هاي يک دولت که آن را امريکا حمايت مي کند مقاومت مي نمايند؟
اگر اين‌مناطق به پاکستان مرز مشترک‌ مي‌داشتند آنگاه ما باور مي کرديم که پاکستان آنان را کمک و تجهيز مي کند.
منطق جنگ در شمال با اين پرسش‌هاي گيچ کننده ما را وا مي‌دارد که اين موضوع را از امريکاييان و شخص رييس دولت بپرسيم شايد آنان آگاه تر از مايند و همه چيز را مي‌دانند.
با تمام اين ها حکومت و شخص رييس دولت ديروز در پيوند به رويداد هاي خونين اين چند روز اخير دغدغه‌ي جدي نداشت زيرا واکنشي از او در ارتباط به سقوط ولسوالي ها، کشته شدن پوليس هاي محلي در تگاب، کشم و لشکرگاه از خود نشان نداد.
ما اميدواريم که هموطنان مان نازکي زمان و‌حساسيت اوضاع را زودتر درک کنند و‌تا دير نشده است دست به دست هم داده، در بسيج ملي در برابر طالب و داعش به پا خيزند و پيش از آن که آنان ما را به نابودي بکشانند، گليم شان را از کشور برچينيم.
راه مقابله با طالبان همين است؛ زيرا توطيه‌ي خطرناکي بر عليه مردم و کشورمان
در جريان است و اگر حالا با بسيج ملي اين دسيسه‌ها را خنثا نسازيم بعيد نيست که افغانستان به سوريه ي ديگر مبدل نشود و مردم ما در ميدان جنگ ميان قدرت هاي بزرگ متضرر شوند و جان هاي شان را از دست بدهند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید