نشست دوحه روزنه‌ی امید برای کشور!

سرمقاله روزچهارشنبه

روز دوشنبه، نشست دو روزه دوحه در قطر میان چهره‌های سیاسی و اجتماعی افغانستان و طالبان پایان یافت. در این نشست شصت تن ازچهره‌های سیاسی ، فعالان مدنی، روزنامه نگاران و فعالان حقوق زن به‌شمول نماینده‌گان گروه طالبان، برای دو روز گفت‌وگو کرده و در پایان گفت‌وگوهای شان قطع‌نامه هشت ماده‌یی را صادر و به نشر سپردند  که دیدگاه‌ها و نظریات هردو طرف را در باره اوضاع کنونی افغانستان و آرزوهای مردم ما در برداشت.

این قطع‌نامه هر چند هنوز قابلیت تطبیقی ندارد، اما مهم ترین نکاتی که باید در کشور تطبیق گردد در آن گنجانیده شده بود.

برای نخستین بار یک تیمی از نهادهای گوناگون افغانستانی با طالبان گفت‌وگو کرده اند که توانسته اند دیدگاه‌ها و نیات مردم ما را به خوبی بازگو کنند.

شخصیت‌های سیاسی و اجتماعی افغانستان که این بار از طیف نسبتاً جوانترها برگزیده شده بودند توانستند به خوبی به طالبان بفهمانند که افغانستان امروز با آن که گرفتار جنگ خونین چهل ساله می‌باشد، نسبت به هر زمان دیگر متفاوت  است.

این تفاوت‌ها که در هجده سال گذشته پس از سقوط طالبان شکل گرفته است، یک بار دیگر، نشان می‌دهد که افغانستان با آن که گرفتار جنگ ویرانگر است در سایه حمایت جامعه جهانی در پرتو قانون اساسی جدیدش که یکی از قوانین نمونه و بهتر در منطقه است، به تحولات شگرفی دست یافته است. این تحولات در نتیجه دستیابی مردم به آزادی بیان، حقوق و وجایب شهروندی، عدالت و برابری و عدم تبعیض در میان شهروندان و دیگر ممیزات یک جامعه دموکراتیک را در برمی‌گیرد. گفت‌و‌گو کننده‌گان به گونه مطلوب به وظایف شان رسیده‌گی کردند و با روشن کردن این وضعیت، نشان دادند که مردم افغانستان در چنین حالتی خواهان عقب‌گرد سیاسی و اجتماعی نیستند و نمی‌خواهند دارای یک حکومت  متحجر و قرون وسطایی باشند.

آنان به طالبان به روشنی تذکر دادند که در جامعه امروزی، زنان جایگاه شان را در نظام و در جامعه به درستی دریافته اند و امروز در ضمن این که حق کار و تحصیل را دریافت کرده اند، در پرتو ارزش‌های دین مبین اسلام، حقوق و وجایب خود را شناخته اند و دیگرحاضر نیستند حقوق و جایگاه بایسته شان را از دست دهند.

در قطع‌نامه به مسأله پایان دادن به جنگ در کشوراشاره مطلوبی گردیده است و از هردو طرف می‌خواهد تا دست از خشونت‌ها بردارند و لحن خود را علیه یک‌دیگر نرم کنند، تا زمینه ساز پیش‌رفت‌های دیگر در این عرصه گردد.

دراین قطع‌نامه طالبان پذیرفته اند که به تأسیستات غیرنظامی، دانشگاه ها، مکتب‌ها، مدارس و اماکن عام المنفعه حمله نکنند و هردو طرف سعی‌کنند تا تلفات غیرنظامیان را به صفر برسانند.

هر چند این قطع‌نامه زمینه اجرایی درحال حاضر ندارد و نمی‌تواند پایان جنگ و تنش‌ها را تضمین کند، اما بیان‌گر نکاتی است که در هر گونه توافق‌نامه‌یی برای صلح و پایان جنگ در افغانستان، میان طرفین باید مورد قبول قرار بگیرد.

ما باور داریم که اگر گفت‌وگوهایی در آینده میان افغانستانی‌ها صورت بگیرد، زمینه ساز دست‌یابی به توافق نهایی برای برقراری صلح در افغانستان خواهد بود.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید