بازی موش و گربه غربی‌ها در افغانستان!

 

طالبان همزمان با آغاز مذاکرات صلح در دوحه پایتخت قطر با امریکایی‌ها جنگ با نیرو های‌دولت جمهوری اسلامی افغانستان را شدت بخشیده اند. آن‌ها در آغاز بهار عملیات های سال نو شان را الفتح نام‌گذاری کردند و باور شان این بود که امسال سال فتح و پیروزی شان است و بر دشمن غلبه خواهند کرد.

هر گروهی که برای رسیدن به قدرت مبارزه می‌کند باید چنین باشد ولی در میان رهبری کشور در هجده سال گذشته، مفکوره پیروز شدن در میدان‌های جنگ بر دشمن نبوده است و این یکی از دلایل ناکامی‌های نظام بود و شکست مفتضحانۀ امریکا در افغانستان.

اما در چند ماه اخیر روحیه نوی در رهبری افغانستان عرض اندام نموده است و آن فکر غلبه بردشمن لااقل در چند ماه اخیر تا رسیدن به انتخابات ریاست جمهوری.

دولت بر بنیاد همین اندیشه جنگ‌های دفاعی را به حمله و تهاجم مبدل کرده است و چنان‌چه دیده می شود می خواهد در انتخابات زعامت کنونی کشور را به پیروزی برساند.

جنگ افغانستان در هجده سال گذشته برای حکومت افغانستان می‌توانست سرنوشت ساز باشد. این در صورتی میسر بود که هم نیروهای بین‎المللی و هم زعامت‌های کشور اراده سیاسی و نظامی شان را یک‌جا می‌کردند و برضد تروریزمی که در افغانستان ریشه دوانیده است جنگی سرنوشت ساز را سازماندهی می‌کردند. سیاست های دوگانه امریکا و دیگر کشور های غربی در افغانستان نشان داد که آنان در کشور ما سیاستی را در پیش گرفته اند که دوگانه است. از یک سو برای مبارزه با طالبان به عنوان حامی تروریزم آمده اند و از جانبی هم برای اهداف خاص خودشان بازی  موش و گربه را به راه انداخته اند و این سال‌ها نشان داد که آنان نیت پیروزی بر دشمن را نداشتند.

اما جنگ  در افغانستان جنگی سخت و هزینه بردار است. هزینه‌های سنگین جنگ امریکا را وادار کرده است تا به این جنگ به نحوی پایان بدهد.

با این حال ما باور داریم که نظام کنونی صد بار نسبت به امارت طالبان برتری دارد و مردم ما طعم زهر آگین این امارت  را در پنج سال حکومت شان چشیده بودند و اکنون  نمی‌خواهند یک بار دیگر آن جام شوکران را یگان یگان سربکشند.

ما باور داریم که نیروهای دفاعی و امنیتی دیگر نباید خسته و درمانده در قرار گاه های شان لم بدهند و منتظر شکست ننگین این نظام باشند. این نیروها باید همان‌گونه که تهاجم شان را برضد طالبان آغاز کرده اند ادامه دهند. باور داشته باشند که این نیروی سه صد هزار نفری بر نیروهای شصت تا پنجاه هزار نفری پیروز خواهند شد، این را عقل سلیم می‌گوید و هر نظامی جنگ دیده نیز به آن باور مند است و برای آن می‌جنگد.

پس همه توانایی‌های ارتش،  پولیس ملی و امنیت ملی باید در مسیری که شکست دشمن را سرعت بخشد به کار افتد و این نیروها حتمی پیروز خواهند شد. هر قدر نیروهای ما در میدان‌های جنگ قوی باشند، جایگاه ما نیز در مذاکرات و گفت‌وگوها برتر خواهد بود.

 

اشتراک گذاری:

نظر بدهید