وزارت معارف هشت تفاهم‌نامه با نهاد‌های خصوصی امضا کرد

وزارت معارف در حالی هشت تفاهم‌نامه را به منظور بالا بردن کیفیت خدمات آموزشی با نهادهای خصوصی داخلی و خارجی، امضا کرد که بر بنیاد گزارش‌ها کیفیت و خدمات آموزشی در بیش‌تر مکتب‌های خصوصی درسطح بسیار پاین قرار دارد و مالکان این مکتب‌ها تنها به درامد و جنبه تجارتی این مکتب‌ها توجه دارند.

نبود نظارت جدی وزارت معارف از چگونه‌گی فعالیت این مکتب‌ها دلیل این نقایص خوانده شده و برخی خانواده‌های دانش‌آموزان مکتب‌های خصوصی مدعی اند که شماری از مفتشان وزارت معارف نیز از مالکان مکتب‌های خصوصی رشوت می‌گیرند و در عوض به از کم کیفیتی خدمات آموزشی و غیرمعاری بودن این مکتب‌ها چشم پوشی می‌کنند.
میرویس بلخی سرپرست وزارت معارف افغانستان، روز دوشنبه (11 سنبله) پس از امضای این تفاهم‌نامه‌ها گفت که بهبود عرضه خدمات آموزشی در کشور از اهداف جدی این وزارت است.
به گفته او، تفاهم‌نامه‌هایی که امضا شد 9 میلیون دالر امریکایی هزینه دارد که در مدت 5 الی 6 ماه، در سراسر کشور تطبیق خواهند شد.
آقای بلخی افزود، این تفاهم‌نامه‌ها در بخش‌های سواد آموزی، ارتقای ظرفیت کارمندان وزارت معارف و ایجاد صنوف خانگی برای افراد دارای معلولیت می‌باشند.
تدریس مهارت زنده‌گی برای دانش آموزان مکتب‌های شهر کابل و ایجاد صنوف آماده‌گی پیش از مکتب برای کودکان، نیز شامل این تفاهم‌ها اند.
سرپرست وزارت معارف گفت که تطبیق این تفاهم‌نامه‌ها، نتایج ملموسی را در قسمت ارایه خدمات با کیفیت آموزشی در پی خواهد داشت.
از سوی هم، نصاب آموزشی معیاری و کمبود کتاب‌های درسی طی 18 سال گذشته مشکلات اساسی در معارف افغانستان بوده که هنوز هم این مشکلات به طور اساسی حل نشده است.
آقای بلخی با تایید این مشکلاتی گفت: ” روی نصاب جدید تعلیمی، ارتقای ظرفیت آموزگاران، ایجاد فضای معیاری آموزشی برای دانش آموزان و همکاری والدین با مکتب‌ها کار به شدت جریان دارد.”
بر اساس برخی آمارها حدود 11 میلیون شهروندان افغانستان بی‌سواد اند و نیز همه ساله بین 200 تا 250 هزار کودک دیگر به دلایل مختلف از جمله جنگ و فقر از آموزش باز می‌مانند.

این در حالیست که بر بنیاد گزارش‌ها بیش‌تر مکتب‌های دولتی و خصوصی در افغانستان با معیارهای آموزشی برابر نیستند و در برخی مناطق دور دست کشور نیز، تعداد آموزگاران مسلکی در نتاسب به تعداد مکتب‌ها و شمار دانش‌آموزان بسیار اندک است.

از سوی دیگر شکایت‌های وجود دارد که بیش‌تر آموزگاران در مکتب‌های خصوصی را کسانی تشکیل می‌دهند از سواد خواندن و نوشتن درست برخوردار نیستند، اما به دلیل این که یا از نزدیکان و اقارب مالکان این مکتب‌ها هستند یا در بدل معاش بسیار اندک (5000هزارافغانی) استخدام شده اند تا دانش‌آموزان را مصروف نگه‌دارند.

در دوران حکومت حامدکرزی یکی از وزارت‌خانه‌های به فساد آلوده بود، وزارت معارف بود که بر بنیاد گزارش‌ها مقام‌های این وزارت‌خانه با ایجاد هزاران مکتب‌ خیالی، ده‌ها هزار آموزگارخیالی و صدهاهزار دانش‌آموز خیالی چندین سال صدها میلیون‌ افغانی از بودجه دولت و میلیون‌ها دالر از پول کمک‌های جهانی را به جیب زدند. اما پس از ایجاد حکومت وحدت ملی و بانشر گزارش‌های متعدد در رابطه به فساد گسترده در وزارت معارف، توجه‌ی اندکی به بخش معارف صورت گرفت که با آمدن میرویس بلخی به عنوان سرپرست وزارت معارف، برنامه‌های طرح ریزی و شماری از این برنامه‌ها را عملی کرد که سبب بهبود نسبی در سکتور آموزشی کشور گردیده است.

اما از آن‌جایی آوردن تغییر و عملی کردن برنامه‌ها به زمان بیش‌تر و امکانات بیش‌تر نیازمند است، وضعیت آموزش و پرورش در افغانستان هنوزهم با مشکلات جدی روبروست که از جمله می‌توان کمبود ساختمان‌های مکتب‌ها و کمبود کتاب‌های درسی در بیش‌تر مکتب‌های دولتی اشاره کرد.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید