آقای خلیل زاد! خوب گوش کنید

سرمقاله روز سه‌شنبه
سر و کله خلیل‌زاد یک بار دیگر در افغانستان پیدا شد. او این بار از چند کشور اروپایی دیدن کرد، با نماینده‌گان کشور‌های پاکستان ، چین و روسیه درمسکو دیدار نمود و حالا او دو باره در کابل است.
برنامه خلیل زاد باز هم تعقیب سناریوی صلح در افغانستان می‌باشد. او به این منظور با سران حکومت وحدت ملی در کابل ملاقات کرده و با جمعی از سیاسیون تاریخ گذشته نیز در خانه حامد کرزی گفت‌وگو کرده است.
نتایج این گفت‌و گو ها چندان روشن نیست ولی مردم افغانستان گپ‌های زیادی برای گفتن دارند تا به گوش خلیل‌زاد، نماینده وزارت خارجه ا مریکا برسد.
افغانستان بد امنیتی و جنگ را تجربه می‌کند. حکومت بسیار ضعیف و فاسدی زمام امور را در پنج سال گذشته در دست داشته است. رشد اقتصادی افغانستان افت کرد و به دو در صد رسیده است. طالبان نیرومند تر شده اند و ده‌هامشکل دیگر گریبان ملت را گرفته است.
مردم به خلیل‌زاد این‌ها را نمی‌گویند، زیرا خلیل‌زاد امریکایی این نکات را به خوبی می‌داند. بلکه می‌خواهند اورا با خبر کنند که برنامه امریکا برای صلح در نه دور گفت‌وگو ها با طالبان شکست خورده است.
باید اگر گفت‌وگو هایی صورت می‌گیرد آجندای جدیدی روی دست گرفته شود و بعد گفت‌وگوها روی آن‌ها آغاز گردد.
متن تدوین شده حاصل از نه دور گفت‌وگو با طالبان که با ویتوی رییس جمهوری امریکا لغو شد، به سود کامل طالبان بود و در آن حکومت افغانستان نادیده گرفته شده بود و خلیل‌زاد در آن از کمر خلیفه بخشیده و به طالبان امتیازات فراوانی داده بود.
مردم افغانستان آن را نمی پذیرند!
نظامی را که مردم افغانستان پس از سقوط طالبان در هجده سال پیش انتخاب کرده اند جمهوری اسلامی افغانستان است. مردم امارت قرون وسطایی طالبان را نمی‌پذیرند و برضد آن مبارزه می‌کنند.
مردم باور دارند که برای آغاز هر گونه مذاکراتی با طالبان چه میان امریکا و طالبان و یا چه میان طالبان و افغان‌ها باشد، برقراری آتش بس و قطع جنگ، ترور و کشتار مردم از سوی طالبان متوقف شود و آتش بس ضمانت شود.
مردم باور دارند که روند گفت‌وگو باید مکتوم و پوشیده نماند و از نتایج هر روز گفت و گو دم به دم به مردم ما و جهانیان به درستی آگاهی داده شود.
هیچ گروهی حق گرفتن امتیازات بیش‌تر را در این روند ندارد. واقعیات موجود افغانستان، دست آوردهای کشور در همه زمینه‌ها به ویژه حقوق بشر، حقوق زنان، حفظ دست آورد های هجده ساله بایدموردمعامله قرار نگیرد.
در مذاکرات طوری پیش‌رفت صورت گیرد که در آن صلح پایدار و آبرومند به مردم افغانستان به ارمغان بیاید. در غیر آن جنگ در افغانستان پایان نخواهد یافت و مصیبت و بلای ترور و دهشت افگنی همه جا را فرا خواهد گرفت.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید