تلاش اسلام آباد درمشروعيت بخشيدن جنگ افغانستان

عبدالاحمد فيض
درين روزها حملات مخالفان مسلح درسراسرافغانستان‌وبه‌خصوص درولايت هاي شمالي کشور ابعاد مضاعف کسب نموده است وسعي دارند که با سقوط حاکميت دولتي درمحلات، به گسترش سلطه ظالمانة خويش افزوده وبه حمايت ودستورمحافل وحلقات معين بيروني مدعي گردند که بخش قابل توجه ازاراضي کشوررا دراختياردارند وبه اشارة تمويل کننده گان جنگ ادعاي حاکميت ومشروعيت نمايد.
مسلم است که تلاش هاي مخالفان مسلح درراستاي گسترش حوزه نفوذ آن ها درچنان برهه حساس سياسي وامنيتي کشورصورت مي گيرد که گفته مي شود فشارهاي بيروني به ويژه واشنگتن براسلام آباد نسبت به گذشته بيشترگرديده وپاکستان به مثابه کشورحامي تروريزم با شدت فزاينده‌اي تحت فشارافگارعمومي درمنطقه وجهان قراردارد.
جنگ ويرانگرنيابتي کنوني درافغانستان که اداره جاسوسي نظامي پاکستان سازمانده، طراح وتمويل کننده آن است ودروجود مخوف ترين وبيرحم ترين تشکيلات تروريستي چند مليتي درکشورما دنبال مي گردد، پيشنة تاريخي چندين دهه دارد که هدف محوري واستراتيژيک اسلام آباد فروپاشي مجدد افغانستان ايجاد يک دولت مزدوروکنترول از سياست خارجي افغانستان است وادارة جاسوسي پاکستان به مثابه مجري دخالت سيستماتيک ، تجاوز و جنگ حتا در صورت گذشتن افغانستان ازادعاي حقوقي مرزي به سود اسلام آباد ازادامه دخالت واستمراربحران دراين کشوردست نخواهند برداشت؛ زيرا به قول کرستين فيير، پژوهشگرومحقق بلند آوازه غرب ونويسنده اثري (( نبرد تا آخرين نفس))، پاکستان پيش از اين که يک کشور باشد، يک تفکرتوسعه طلب است ، کشوري که ارتش آن منازعه ونبرد با کشورهندرا ابدي دانسته وخود را مدافع يک کشوروجغرافياي معين نمي داند، بلکه رسالت ديگري نيزبراي ارتش تراشيده است و آن دفاع ازمرزهاي ايدئولوژيک پاکستان است، مرزي که يک جغرافياي وسيع تا آسياي ميانه را احتوا نموده وپاکستان درصدد است تا با تداوم راهبرد جنگ وتجاوز، افغانستا ن به عمق سياست استراتيژيک پاکستان مبدل گردد.
نويسنده معتقد است ازآنجايي که دشمني اسلام آباد ودهلي، دشمني هويتي وايدئولوژيک است بنابرآن پاکستان سعي خواهد کرد که افغانستان را درين مسيرجذب نمايد.
با توجه به تئوري هاي فوق وتجارب تاريخي روابط پرتنش حاکم ميان کابل واسلام آباد به وضوح مي توان اذعان داشت که اهداف نظاميان پاکستاني به مراتب فراترازآن است که درکابل تصورآن مي‌رود، لذا به باوراين قلم، اسلام آباد کماکان به جنگ‌وخون ريزي درکشورما ادامه داده وازحمايت مزدوران وجنايتکاران دراين جنگ نيابتي تحت هيچ شرايطي دست نخواهند برداشت ، بنابرآن تشديد مداخلات پاکستان دراين فصل جديدي ازقتل وکشتارمردم ما به وضوح بازتاب اين حقيقت است که ادارة جاسوسي (آي-اس-آي) بيشرمانه تلاش دارد که فشارجهاني مبني برحضوردست جات متعدد تروريستي درقلمروآن کشوررا نه با قطع حمايت ازمزدوران جنگي، بلکه با گسترش ابعاد جنگ وتوسعه حملات سربازان اجيرش به عزم گسترش حوزه نفوذ آن ها درداخل پاسخ دهد وبا گسترش ساحه نفوذ مخالفان مسلح وسقوط حاکميت دولتي درمحلات ، سياست هدفمند جديدي را با توجه به وضعيت پيش آمده احتمالي عملي نمايد.
لذا اداره جاسوسي پاکستان دراين برهة معين ازبحران به استقرارهسته هاي اصلي مزدوران جنگي درداخل پرداخته وتلاش خواهند نمود تا ازفشار جهاني ومنطقوي خود را بيرون کشيده ومدعي گردند که گويا مخالفان مسلح کابل بيشترين قلمروآن کشوررا درکنترول خود داشته وبا استناد واهي به اصل حق دولت ها درحمايت ازجنبش هاي ملي وآناني که به خاطررهايي ازاشغال مي جگند، به جنگ اعلام ناشده و تحميلي کنوني با استفاده ازتجارب جنگ داخلي دهه هشتاد درافغانستان مشروعيت دهد .
اما آيا رزمنده گان مسلح اجيرکه به دستوروحمايت هاي همه جانبة مالي، تسليحاتي واطلاعا تي بيگانه به هدف تحقق اهداف دشمن بيروني درکشورما دست به انواع جنايات ضد بشري وتروريستي مي زنند، مبارزان ملي هستند ويا گروه هاي اجيرتروريستي ؟
به منظوردريافت پاسخ به اين موضوع، وجوه تشابه وافتراق ميان وضعيت حقوقي وسياسي مبارزان ملي ورزمنده گان مسلح تروريستي غيرمشروع را درچارچوب قواعد بين المللي تبيين مي بخشيم:
مسلم است که مبارزه ملي به خاطررهايي ازاشغال وتجاوزازدرخشان ترين فصول تاريخ بشري است واين حق به مثابه يک اصل حقوق بين‎المللي ، درفقره دوم ماده اول منشورسازمان ملل متحد تصريح ومبارزه به خاطراستقلال سياسي ورهايي ملي ازاشغال وتجاوزمشروعيت کسب نموده است ، هکذا قطعنامه هاي شماره (2918) سال (1972) وقطعنامه (3134) مورخ (1978) مجمع عمومي ملل متحد به صراحت مجوزاستعمال زوررا برضد تجاوزواشغال به رزمنده گان ملي اعطا نموده است ، بنابرآن با توجه به اصول فوق ،گروه هاي چند مليتي تروريستي وجنگجويان اجيرتحت حمايت اسلام آباد که آن کشوربا تشديد جنگ سعي درراستاي توسعه حوزة نفوذ ودرنهايت مشروعيت آن ها دارند درفقدان وضعيت وويژه گي هاي سياسي وحقوقي قراردارند که رزمنده گان مسلح مشروع ازآن برخورداراست که اين ويژه گي ها وتفاوت ها قرارآتي است:
الف- مزدوران مسلح درجنگ کنوني ازمنابع مجهول ، حمايت هاي مالي ،تسليحاتي،لوژیستيکي واطلاعاتي کسب نموده دولت يا دولت هاي حامي آن ها با هويت مخفي ازين دسته جات مسلح آدم کش به مثابه ابزار سياست خارجي خويش استفاده مي نمايند درحالي که رزمنده گان ملي چه درعصراستعمار، اپارتاید ونژاد پرستي ونيزدردوران کنوني به وضوح در پناه حقوق بين المللي قراردارند.
ب- جنگجويان حاضردرصحنه نبرد درکشورپيوسته به خاطردستيابي به مقاصد ضد بشري وظالمانة شان ازمردمان ملکي وغيرنظامي وبه خصوص کودکان ومادران ميهن حين رويارويي با نيروهاي دفاعي کشوربه مثابه سپرانساني استفاده نموده واهالي غیر نظامی ازاهداف دست اول آن ها به منظورايجاد فضاي رعب ووحشت محسوب مي گردد، درحالي که حمايت مردمي عنصراصلي درمبارزات ميهن دوستانه پنداشته مي شود.
ج- حمايت مردمي ازويژه گي هاي بنيادين ومميزات حقوقي وسياسي مبارزان راه آزادي ملي دربرابرتجاوزواشغال است درحالي که تفنگداران اجيردرجنگ نيابتي کنوني با سيماهاي اجحاف آورودهشت آفرين بدون ابهامي درفقدان حمايت مردمي بسرمي برند.
د- گروگان گيري درمسيرجاده ها ودرروستا هاي کشور، به اسارت کشيدن مردم بي دفاع ، شکنجه ، تعذيب، توهين وتجاوزبه عزت وشرف مردم بيگناه غيرنظامي ازروش هاي معمول جنگجويان اجيردرکشوراست که ازويژه گي هاي گروه هاي تروريستي است درحالي که راه رزمنده گان مشروع ازچنين فيگورهاي مخوف جدا است.
ح- ايجاد فضاي ترس ووحشت با انجام حملات انتحاري وحملات ديگري ازين نوع درمکان هاي ملکي که قربانيان آن جزغيرنظاميان نيست ودرنتيجة آن فقط مردم بي دفاع کشته مي شوند علي رغم توصيف آن به جنايت جنگي ، بيگانه گي دشمن مسلح را ازمردم به مثابه عمال خارجي برجسته ساخته است.فلهذا با درنظرداشت مفاد فوق ، کرکتروماهيت سياسي وحقوقي جنگ تحميلي کنوني درافغانستان که توسط سربازان اجيرومزدوران بيگانه درضديت با همه اصول ومعيارهاي پذيرفته شدة جهاني درراستاي تحقق اهداف راهبردي دراز مدت دشمن خارجي به پيش برده مي شود، يک جنگ تمام عيارتروريستي تجاوزگرانه بوده ومکتوم داشتن چهرة واقعي دشمن تحت پوشش مبارزه به خاطردفاع ازارزش هاي ديني، ملي ومفاخرتاريخ ويا حتا توسعه حضورونفوذ دشمن در بيشترين ساحات جغرافياي کشورازعدم مشروعيت جنگ نيابتي درکشورنخواهند کاست.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید