درنگی برنا درنگی سیاسی در کشور!  

صایم

دراین بحث موءجز نگاهی بر سیاست می‌افگنیم تا به معنا و ماهیت آن پی‌ببریم و دیگر بر هر ژاژ خواهی، سیاست نام نگذاریم . برای سیاست تعریف‌های بسیار وجود دارد و دریکی آن چنین توضیح شده است : سیاست به عنوان فعالیت علمی و فطری جامعه است و یا سیاست درمعنای عام هرگونه راهبردی و روش و مشی برای اداره یا بهتر کردن هرامری از امور ( شخصی و اجتماعی ) است . اما برداشت ما ازاین روش٬ پیوسته با ترفند، تزویر ودروغ مایه داشته است و این حقیفت تلخ به جام زهری می‌ماند که هرگز پادزهر نیازندارد. به هرصورت؛ دربحث سیاست نباید روابط دیپلماتیک را هم کنارزد . زیرا این دو مفاهیم جدا نا شدنی است .

اگردیپلماسی را هنرظریف و پیشه شریف بدانیم و یا تعبیر کنیم دانش ارتباط میان سیاست ورزان سران کشورها است پس ما چرا درروابط٬ این همه حد و حصر را کنار می‌گذاریم و تکیه برتزویر می‌کنیم به عنوان نمونه بحث می‌کنیم.

رییس جمهوری روز دوشنبه ۴ قوس درملاقات با هیأت مشترک کانگرس و سنای امریکا گفت : ما وماموریت مشترک ما در راستای مبارزه با تروریزم نتایج خوبی درقبال دارد وما ازآن رضایت داریم . مگر چرا نگفت که گروه طالبان سرنگون شده‌٬ چگونه دوباره زنده شدند و به عنوان یک طرف حل معضل افغانستان تبارز کردند. چرا نگفت گروه داعش ازکجا شده وچگونه درافغانستان هسته گذاری شد. چرا نگفت وضعیت افغانستان با داشتن نیروی سه صدهزار نفری امنیتی٬ جمع متحدان هرروز بد وبد تر می‌شود. ویا درهمین ملاقات رییس جمهوری کشور درمورد جنگ و صلح گفت٬ با مردم از نزدیک مشوره می‌کند. اما نگفت که مردم هرگز از نه (9) دور مذاکرات امریکا باطالبان آگاهی ندارند، مگر نگفت که هیأتی به صورتی پنهانی به قطر فرستاده بود تا با طالبان مذاکره کند . ولی نگفت که مردم همه صلح می‌خواهند و چرا به این رویا دست نمی‌یابند .

موضوع دیگر این ملاقات که بیش‌تر آزار دهنده است و آن این که رییس جمهور دراین ملاقات گفت : ما شاهد تغییر نسلی در پنچ سال گذشته هستیم، اما فراموش کرد که بگوید میلیون ها جوان در روزگار ما بیکار اند، هزارها جوان برای کاریابی راهی مهاجرت شدند، فراموش کرد بگوید که در افغانستان کسی معتاد به مواد مخدر را سراغ نداشت، اما به اساس ارقامی که ارایه شده رقم معتادان درکشور به سه میلیون انسان رسیده است. همچنان رییس جمهوری در این ملاقات گفت که رشد اقتصادی٬ تجارب وافزایش عواید پیش‌رفت‌های خوبی دارد، می‌خواهیم افغانستان را به چهار راه اقتصادی منطقه مبدل کنیم . اما نخواست بگوید که فقر در کشور بیداد می‌کند٬ بیش‌تر از نصف جمعیت کشور زیر خط فقر قرار دارند. نگفت که سالانه هزار، هزار جوان دیگر به لشکربیکاران می‌پیوندند و نگفت که افغانستان را به جای چهار راه اقتصادی به چهار راه جنگ نیابتی وهراس افگنان مبدل کرده ایم. بیان این حقیقت تلخ، استخوان سوز است، اما اگر فکر شود که چرا چنین می‌گویند، پاسخ روشن است که دروغ باید گفت، تا پنچ سال دیگر ریاست جمهوری کرد.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید