دزدان مساعدت‌های بین‌المللی مجازات گردند

روز یکشنبه آقای جان بس سفیر امریکا در نشست سالانه مبارزه علیه فساد اداری گفت که نهادها و کشورهای کمک کننده به افغانستان به دلیل فساد اداری مأیوس و بی اعتماد شده اند و به همین دلیل علاقمند کمک به افغانستان نیستند.

او اشاره کرد که مساعدت‌های بین‌المللی توسط چند فرد خاص برای اهداف شخصی استفاده می‌شوند و این برای امریکا مأیوس کننده است.

در این نشست محمد اشرف غنی رییس حکومت وحدت ملی نیز حضورداشت، اما او خاطرنشان نمود که مبارزه با فساد از اولویت‌های کاری حکومت‌اش در پنج سال گذشته بوده است.

این در حالی است که جامعه جهانی پس از شکست طالبان و ایجاد اداره موقت، افغانستان را در محراق توجه‌اش قرار داد و به ملیون‌ها دالر در کشور ما زیر نام بازسازی و نام‌های دیگر سرازیر شد.

اگر این مساعدت‌ها مدیریت می‌شد و غارت نمی‌گردید اکنون افغانستان چهره دیگر داشت و مردم آن از بیکاری و وضعیت خراب اقتصادی رنج نمی بردند و گرفتار مصایب فراوان نمی‌شدند. اما با تأسف این مساعدت‌ها بیش‌تر یا به وسیله خارجی‌ها غارت شدند و یا مقام‌های بلند پایه دولتی با نفوذ و قدرتی که داشتند، در تاراج این کمک‌ها دست اول داشتند.

در هژده سال گذشته برخی از بلند پایه‌گان دولت به منظور دزدی مساعدهای خارجی، برای اعضای خانواده، دوستان و اقارب نزدیک شان، نهادهای غیردولتی (NGO) را ایجاد کردند و از این طریق پیمان‌ها را با زور و تزویر به دست آورند و با کار بی کیفیت شان، به میلیون‌ها دالر را دزدی کردند که از این سرمایه‌های حرام صاحب قصرهای فرعونی در داخل و خارج کشور شدند.

این مقام‌ها، چنان شبکه‌های مافیایی را سروسامان دادند که کسی جرأت نمی‌کرد که از آن‌ها بپرسد که این امکانات و سرمایه را در این چند سال محدود از کجا و چگونه به دست آوردید؟ فرزند یک وزیر دفاع حکومت پیشین در حالی که در یک بانک امریکایی پیش از وظیفه پدرجان‌اش، پنچ هزار دالر داشت، ولی پس از گذشت چند سال به میلیون‌ها دالر در حساب او افزوده شد و کسی صدا بلند هم نکرد و اگر صدا هم بلند شد هیچ نهادی به آن توجه نکرد و صداها در گلوها خفه گردید و این سلسله دزدی‌ها تا امروز ادامه دارد.

ما می‌دانیم که نماینده‌گی‌های خارجی در کابل از چگونه‌گی فساد در دستگاه دولت آگاهی کامل دارند و آقای جان بس آگاهانه گفته است که مساعدت‌های جامعه جهانی در جیب چند شخص می‌رود و به مقاصد خاص از آن استفاده می گردد.

پیشنهاد می‌کنیم که آقای سفیر امریکا باید با وضاحت بیش‌تر سخن بگوید و مشخص نماید کدام چهره‌ها در حکومت افغانستان دست به غارت مساعدت‌ها می‌زنند و چرا امریکا از مسامحه در برابر این دزدان کار می گیرد؟ ما باور داریم که این چپاول گران، تجربه‌های گوناگون در سازمان های بین المللی دارند، زبان انگلیسی خوب بلند اند و می‌فهمند که چگونه دزدی کنند و چگونه از هزینه شدن آن به نهادهای کمک کننده گزارش بدهند و دزدی‌های شان را توجیه قانونی کنند.

برخی از مسوولان نهادهای بین‌المللی با این دزدان حرفوی رابطه تنگاتنگ دارند و تا این نهادها، کمیشن شان را نگیرند بعید است که دزدان داخلی بتوانند به راحتی و بدون کدام دردسر به چپاول و تاراج شان ادامه بدهند.

باید به هرگونه‌یی که می‌شود در طی همین هژده سال مساعدت‌های خارجی بررسی شوند و مشخص گردد که کی‌ها در تاراج این کمک‌ها نقش دارند. هویت دزدان روشن گردد و باید آن‌ها در دادگاه‌های ملی و بین‌المللی به پای میز محاکمه کشانیده شوند و مجازات گردند.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید