روز سیاه در تاریخ کشور!

دیروز ششم جدی برابر باچهلمین سالروز تجاوز ارتش سرخ اتحاد شوروی وقت به افغانستان بود. چهل سال پیش در چنین روزی ارتش اتحاد شوروی وقت از زمین و هوا به افغانستان هجوم آوردند و با کشتن حفیظ الله امین که خود با کودتایی علیه نورمحمد تره کی- رهبر وقت افغانستان به قدرت رسیده بود، ببرک‌کارمل رهبر جناح پرچم را به قدرت رسانیدند.
ببرک کارمل پیام سقوط حفیظ الله امین را از تاشکند پایتخت جمهوری اوزبیکستان به نشر رساند و خود با طیاره به کابل آمد تا نظام تحت رهبری حزب دموکراتیک خلق را بر کشور ما را مدیریت کند.
به این ترتیب پس از شکست انگلیس‌ها در صد سال پیش در افغانستان، نیروهای خارجی این بار از همسایه‌گی افغانستان، این کشور را اشغال کرد.
اشغال افغانستان مورد نکوهش جهانیان قرار گرفت، ولی در داخل کشور مخالفت های مردم ما را بر علیه نظام شدت بخشید و مرحله جدیدی از اغتشاشات و شورش‌ها بر ضد نظام آغاز گردید.
رهبری حزب دموکراتیک خلق با تحت الحمایه‌گی ارتش متجاوز روند سرکوب به زعم خودشان مخالفین، را در سراسر کشور شروع کردند که همراه با آن جهاد مردم افغانستان نیز سراسر کشور را فرا گرفت و در مدت نزدیک به ده سال، شیرازه ایستاده گی‌های رژیم و ارتش سرخ را متزلزل ساخت.
هجوم ارتش سرخ به افغانستان پیامد های مدهش و ناگواری به مردم و کشور ما داشت. میلیون‌ها تن از شهروندان کشور را مجبور به تن دادن به آواره‌گی مهاجرت کرد و در کنار آن میلیون.ها تن از مردم ما را شهید، معلول و معیوب ساخت که درد‌های این مصایب هنوزهم جامعه و کشور ما را رنج می‌دهد.
تهاجم ارتش سرخ به افغانستان مردم کشور از همه اقوام ساکن در آن را متحد ساخت ولی نبرد خونین و تباهی بخش، شیرازه اقتصاد، فرهنگ و حتا مناسبات اجتماعی ما را ضربه و آسیب فوق العاده رسانید که امروز پس از سی سال هنوز ما نتوانسته ایم از زیر بار آن قامت راست کنیم.
زیان‌های ناشی از آن تجاوز، با وجود ده‌ها میلیارد کمک‌های جامعه جهانی هنوز جبران نشده است و شاید ما سال‎های دراز دیگری باید برای برطرف کردن آن تلاش کنیم .
ثمره شوم تجاوز ارتش سرخ به افغانستان در کنار پیروزی مردم ما در برابر اشغال‌گران، این هم است که پیوندهای سیاسی و تشکیلاتی اتحاد شوروی وقت از هم گسیخت و پس از آغاز دهه نود قرن بیست، کشور های سازنده اتحاد شوروی وقت یکی پی‌دیگر استقلال شان را اعلام کردند و همراه با کشور های اروپای شرقی از کمپ کمونیزم بریدند و میخ آخر را بر نظام کمونیستی در جهان کوبیدند.
اما این جنگ‌ها برای مردم ماپس از پیروزی در برابر ارتش سرخ نیک و میمون نبود و تا هنوز که چهل سال از آن می‌گذرد ادامه دارد.
مردم ما در نتیجه ادامه جنگ‌ها شاهد پیامدهای دیگر جنگ و بد امنی از جمله شکل گیری شبکه‌های ترور و دهشت در کشور شان بودند که پای هزاران نظامی غربی را به افغانستان باز کرد- پدیده‌یی که سبب شد بار دیگر مهر اشغالگری این بار بر تارک غربی‌ها در افغانستان زده شود.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید