یک بام و چند هوا!

در حالی که اکثریت مامورین دولت معاش‌های کمتری دارند، شماری از کارکنان دولت در حکومت معاش‌های حیران کننده‌یی می‌گیرند که با معاش‌های مامورین دولت حتا در عین اداره مقایسه شده نمی‌تواند. این تناقض در مورد معاش‌های کارکنان دولت در حالیست که رییس جمهوری کشور در یکی از سخن‌رانی‌هایش از تأمین عدالت عمری سخن زده بود و مردم کشور را در حیرت فرو برده بود.

اگر نگاهی به ریاست جمهوری، تشکیلات و زیر مجموعه های آن بیندازیم به موجودیت سیاست چند گانه‌گی در معاش‌های و امتیازات کارکنان آن متوجه می شویم.

این در حالیست که در وزارت های کشور و ادارات دارای واحد های مستقل نیز چنین است و تناقض در معاش‌های کارکنان دولت، بی عدالتی آشکاری را به نمایش می‌گذارد. به همین گونه در تشکیل ریاست اجرایی نیز شمار مشاورینی که بالاتر و یا نزدیک به یک‌صد هزار افغانی معاش می‌گیرند زیاد است. گویی در این مورد ریاست اجرایی و ریاست جمهوری رقابت آزادی در استخدام مشاوران متعدد وجود دارد.

ریاست جمهوری در این میانه کوی سبقت از همه ربوده است چون در آن اداره ده‌ها تن آدم‌های سویه دار و بی سویه، تحصیل یافته و دارای تحصیلات نامکمل به عنوان مشاور استخدام شده اند که معاش‌های باد آورده می‌گیرند بی آن‌که کاغذی سیاه کنند و یا هم کاری انجام بدهند. بگونه مثال، مشاوری به نام فضل محمود فضلی وجود دارد که دو صدوپنجاه هزار معاش دارد و رییس جمهوری یک‌صد و پنجاه هزار افغانی را به عنوان خرج دسترخوان هدایت داده است.

این‌ها باردوش‌های اضافی برشانه‌های نظامیست که تا چشمت در اجتماعش باز شود به فقیر و بینوا و گدا می‌افتد که از اثر ناکاره‌گی‌های حکومت در تقلای یک لقمه نان هستند و هزاران انسان دیگر این سرزمین روزانه راه فرار می‌جویند تا پا های شان به جایی برسد که کاری برای زنده‌گی خود و خانواده خود بیابند. باور ما این است که رییس جمهوری عدالت پیشه ما که رسم عدالت عمری را در پیش دارند! باید یک بار به این ماجرا اندیشه کند.

ما باور داریم که رعایت اعتدال در تعیین معاش‌های این همه مشاورین یک امر ضروری است تا (عدالت عمری!!) برقرار گردد.

ما امیدواریم روزی فرا برسد که معاش‌های متوازن برای کارکنان دولت مد نظر گرفته شود، تا مشکلات کارکنان دولت نیز تا اندازه‌یی حل گردد و گامی در راستای مبارزه با فساد نیز برداشته شود.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید