حکومت و رسانه‌ها در رابطه با کرونا تدابیری دارند؟

حالا که مصیبت اپیدمی کرونا در کشور همسایه مان شبیخون زده است و تا اکنون بیش از سه‌صد و شصت و دو تن را به کام مرگ فرو برده، بهتر است کمی ذهن افغانی خودمان را بیدارترکنیم و تکان بخوریم و یک بار به این نکته اندیشه کنیم که این اپیدیمی چه‌قدر وحشتناک است.

با اعلام حالت اضطراری ای که سازمان بهداشت جهانی داده است نمی‌توان چنین غافل بود. آنان عمق فاجعه را شناخته اند و به آن اندیشه کرده اند. دریک کلام، تا حال بیش از یک تریلیون دالر خسارت مالی به اقتصاد جهان وارد گردیده که بخش عظیم آن متوجه جمهوری چین است.

بسیاری از کشورهای جهان با توجه به خطراتی که مردم و اقتصاد شان را این اپیدیمی تهدید می‌کند، برای خود برنامه‌هایی گرفته اند، تا درصورتی که اگر این هیولای مخوف به کشورشان شایع شود، آماده باش باشند.

معلوم نیست وزارت صحت عامه ما آیا مطمین است که می‌تواند با قسم دادن مسافران برگشته از چین رد پای این ویروس را شناسایی کرده می تواند یا نه؟ مقابله با کرونا تدابیر عاجل و فوری می طلبد. نمی‌توان با چند تن ماسک بسته و چپن سفید پوش جلو آن را گرفت. این فاجعه به حدی وحشتناک است که ولایتی سی وشش میلیونی را به سرزمین ارواح مبدل کرده است و زمانی که به کوچه‌ها و جاده‌هایش سربزنی حس می کنی به سرزمین متروکی قدم گذاشته‌یی. شنیده ایم که دولت تصمیم دارد دانش‌جویان افغان و خانواده‌های شان را که مقیم شهر ووهان چین اند، از آنجا به کشور برگرداند.

این‌عده را در کجا قرنطین می کند تا معلوم شود، این عزیمت کننده‌گان به وطن عامل انتقال این اپیدیمی نیستند. این سوال شوخی پذیر نیست.

همه و از جمله مسوولان حکومت باید متوجه این وضعیت باشند. ما توانایی‌های مان را در تحمل مشکلات و مقابله با بلایای جنگ چهل سال است آزمایش کرده ایم و از مشکلاتی هم که در آینده خواهد آمد بیم نداریم، ولی کرونا از بلایایی است که هنوز از آن شناخت درستی نداریم و از جانبی هم وسایل و امکانات مقابله با آن را در اختیار نداریم.

اگر خدای ناخواسته این ویروس از راهی به این سرزمین پا ماند، آنگاه جام را بردار و حوض را پر کن. وزارت صحت عامه کارشناسان و متخصصینی دارد که در باره مسأله کار شناسی کنند و مؤلفه‌های سازنده مقابله با آن را تشخیص و مد نظر داشته باشند.

وسایل و امکانات بسیار ضروری در این رابطه نیز باید تدارک دیده شود. شفاخانه‌یی برای حفظ تدابیر احتیاطی مشخص شود، تا در صورت پیشآمد ناگواری از این جنس فوری مورد بهره برداری قرار گیرد. مهمترین نکته‌یی که همه غافل از آن هستند آگاهی دهی به مردم است که باید از طریق تمام رسانه‌های دیداری، شنیداری و نوشتاری صورت گیرد تا جوانب قضیه و تدابیری که مردم باید مدنظر داشته باشند، شناخته شود.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید