ضرورت شکل گيري يک اجماع ملي

توافق‌نامه صلح امريکا با طالبان واکنش‌هاي گوناگون آگاهان را برانگيخته است. برخي باور دارند که پروسه صلح با طالبان به دنبال همان پروژه‌هاي قبلي امريکا است که يکي پي ديگر عملي مي‌شود و نبايد گروه طالبان سرود فتح و پيروزي بخوانند و افتخار نمايند. امريکا همان گونه که طالبان را به مقاصد خاص ايجاد کرد و مدتي به پيروزي رساند و شکست داد اکنون زير نام برنامه صلح، همان پروژه دنبال مي‌شود.

با آن هم گروه طالبان پس از توافق‌نامه صلح، خواب پيروزي تمام را مي‌بينند و به همين منظور ملا هبت الله به افراد طالبان دستور داده است که صفوف خودشان را فشرده ترسازند تا به اصطلاح امارت اسلامي را دوباره در افغانستان قايم نمايند. اما پس از توافق‌نامه صلح، رهبران حکومت يکي برسر ديگر شان مي‌زنند.

موضوع جنجالي رياست جمهوري و انتخابات تا اکنون حل و فصل نشده است. هم داکتر عبدالله خودش را رييس جمهور مي‌خواند و هم داکترغني. به همين گونه مطابق توافق‌نامه، بايد مذاکرات بينالافغاني پس از ده روز آغاز شود و پنج هزار زنداني طالب، از زندان‌ها آزاد ساخته شوند که تا حال برسر هيأت مذاکره کننده ميان گروه‌هاي سياسي و آقاي غني توافق نشده است و اختلافات شان به شدت با گذشت هر لحظه بالا مي‌گيرد. از سوي ديگر طالبان و ديگر گروه هاي سياسي حکومت غني و رييس جمهوري او را نمي‌پذيرند و طالبان حاضر نيستند که با نماينده‌گان حکومت ديدار و مذاکره کنند. در مقابل آقاي غني ديروز به صراحت گفت که آزاد سازي پنج هزار طالب از صلاحيت دولت افغانستان است و به امريکايي ها مربوط نمي‌شود.

اين موضع گيري پروسه صلح را جنجالي تر مي‌سازد و معلوم نيست که بن بست در راه مذاکره با طالبان چگونه شکسته مي شود. اگر اين جنجال ها ادامه پيدا کند و اختلافات گروه‌هاي سياسي حل نشود، ممکن است طالبان از اين فرصت استفاده کنند و اعتبار شان بيشتر شود.

با توجه به همين ملاحظات، بايد تمام رهبران حکومت و گروه‌هاي سياسي احساس مسووليت کنند و وضعيت حساس کشور ار درک نمايند. اگر گروه هاي ديگر حکومت غني را نمي‌پذيرند بايد راه بيرون رفت آن را جست وجو کنند و با يک طرحي که رهبران سياسي توافق داشته باشند، به ميدان آيند و طرح شان را با امريکا و سازمان ملل و حتا طالبان شريک سازند.

بيشتر اين رهبران از ايجاد يک اداره موقت سخن مي‌زنند، اما روشن نيست که اداره موقت چگونه شکل بگيرد و برنامه آن براي رسيدن به صلح چه باشد؟ بايد همه بدانند که بدون يک اجماع ملي مشکل سياسي کشور و مذاکره با طالبان حل نمي‌شود. در غيرآن طالبان دوباره به قدرت خواهند رسيد و رهبران سياسي دوباره به غرب، پاکستان، ايران و… متواري خواهند شد.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید