در مبارزه با کرونا بسیج شوید!

در حالی که افغانستان گرفتار بحرانات جنگ و بدامنی و تنش های ناشی از مدیریت نادرست انتخابات ریاست جمهوریست، بحران جهانی انتشار ویروس کوید نزده(کرونا) نیز پنهان پنهان وارد کشور ما شده تامشکل های مردم فقیر ما را بیشتر سازد.

کوید نزده از ووهان چین که بیش از چهار هزار قربانی گرفته است، اکنون به بیش از یک صدو بیست کشور جهان سرایت کرده و در برخی از کشور هایی چون چین، ایران، ایتالیا، هسپانیا، امریکا و کانادا وضعیت پیچیده‌یی را سبب شده است.

کوید نزده کشورهای بسیار پیشرفته و دارای اقتصاد شکوفا و دارای امکانات فوق العاده پزشکی را گرفتار مشکل کرده و به یک معضل جدی و خانه برانداز مبدل گردیده است. این بحران یکی از خطرناک ترین معضلات دوران معاصر است که به سراسر جهان سرایت کرده و جهان را به چالش فراخوانده است.

در حالی که سازمان ملل، جهان را برای جنگ در برابر کرونا دعوت کرد، افغانستان جدی تر از هر کشوری باید در مبارزه با این ویروس بیماری زا، کشنده و به سرعت سرایت پذیر از مردم و امکانات خود کار بگیرد. برای این کار دلایل چندی که روشن و آشکار است وجود دارد.

افغانستان کشور فقیر و جنگ زده‎یی است که هنوز بد امنی و جنگ در آن دامن پهن کرده است. ما دارای کمترین امکانات مالی و تجهیزاتی و تکنالوجی پزشکی برای مبارزه با کوید نزده هستیم و در حالی که کشور های دیگر، خود در حال مبارزه با کوید نزده شده اند، شاید زمینه های کمک به ما کمتر داشته باشند، از این رو باید همه مردم افغانستان در برابر کرونا بسیج گردند.

دولت افغانستان و سیاسیون کشور اول باید مشکل پیش آمده از انتخابات را از راه گفت و گو حل کنند و همزمان و جدی تر از همه برای مقابله با کرونا تدابیر سازنده و عملی اتخاذ کند. ایجاد مراکز آزمایش و تثبیت کرونا در افراد مشکوک به ابتلا به کرونا، بیمارستان‌هایی برای نگهداری بیماران مبتلا به کوید نزده در ولایتها به ویژه در ولایت های کابل، بلخ، هرات، کندهار و ننگرهار، ایجاد مراکزی برای معاینه و آزمایش عودت کننده‌گان در بنادر واقع در هرات، کندهار و ننگرهار از عمده ترین و مبرم ترین اقدامات می باشد. چون ما هم دارای کمترین امکانات و ضعیف ترین اقتصاد در منطقه هستیم، فقر، بیسوادی و رشد کم فرهنگی در میان مردم، مشکل‌های ما را در راه مبارزه با کرونا بیشتر کرده است. این است که باید ما راه‌هایی را جست‌وجو و آن‌ها را عملی سازیم که بتوانیم از انتشار ویروس در ولایت‌های کشور جلوگیری کنیم. هرقدر این مبارزه جدی باشد و سازنده و عملی، ما در راه مهار ویروس موفق خواهیم شد.

نباید ویروس کرونا امکان فراگیر شدن درسراسر کشور را دریابد. اگر با این ناتوانی‌هایی که ما داریم، سرعت انتشار ویروس وسیع و سراسری گردد، آنگاه شمار وفیات و مرگ و میر از کنترل خارج می‌شود و فاجعه انسانی‌یی رخ خواهد داد که نطیرش را هرگز این سرزمین ندیده باشد. همه رسانه‌ها، تکایا، مساجد، منابر، علما، متنفذین، آموزگاران و استادان ومسوولان دولتی باید برنامه‌های آموزشی شان را در این راه افزایش بدهند. ما باید در برابر ویروس کرونا متحد شده و در برابر آن در کشور خویش پیروز شویم.

اشتراک گذاری:

نظر بدهید