سال نو بر هموطنان مبارک!

اینک یک سال دیگر را نیز در میان خون و آتش، سپری کردیم و بی آن‌که دردی از ما مداوا شده باشد و زخمی مرحم گذاشته شده باشد، سال نو را در سایه هول‌ناک مصیبت کرونا آغاز کرده ایم. اما معنای آن این نیست که امیدهای دیگری نداریم و تقلایی برای دست یابی به زنده‌گی با سعادت، صلح و ثبات در کشور نداشته باشیم.

این امید همچنان در دل‌های هریکی از هموطنان مان در حالی موج می‌زند که هیولایی به نام کوید نزده هر روز در سراسر جهان جان انسان‌ها را می گیرد و بر جغرافیای بیشتری دامن پهن می‌کند. با این تمهید، باور داریم که در کنار تلاش‌های سازنده برای رسیدن به صلح و آشتی و پایان دادن جنگ چهل ساله در افغانستان، مقابله با این بیماری واگیر و خطرناک نیز در اولویت‌های دولت و هریکی ازماه‌ها باید قرار داشته باشد.

مبارزه با کرونا به مراقبت، مقابله و مبارزه بیشتر نیاز دارد و مهم‌تر از همه به کار و تلاش هریکی از ما ضرورت دارد، زیرا این مصیبت شاید پشت در هر یکی از ما خاموشانه برسد و سرزده وارد خانه‌ها شود و گریبان ما را بگیرد و نابود کند.

پس هریک ما باید با رعایت دساتیر صحی و هدایاتی که وزارت صحت عامه ارایه می کند توجه کرده آن را در زنده‌گی خویش عملی سازیم تا به یاری خداوند بساط این وحشت ازسرزمین ما و جهان برچیده شود.

اما به یاد داشته باشیم که در کشور فقیری چون افغانستان که امکانات بسیار ناچیزی برای مقابله با این اپیدیمی دارد، و فقر و دیگر عواملی که سبب می‌شود ویروس کرونا در اینجا بیشتر بیداد کند، جنگیدن با کرونا وظیفه فردی هر شهروند نیز می‌باشد.

همچنان در سالی که در پیش رو داریم امیدواری های زیادی نیز وجود دارد که به لطف خداوند، سرانجام قادر شویم تفنگ‌ها را به جای نشانه گرفتن یکدیگر، به دیوارها بیاوزیم و مشکلات کهنه شده‌مان را پشت میز های گفت و گو حل کنیم.

بی تردید آرزوی هر افغان است که به زودی جنگ در کشور پایان یابد. از این رو آرزو داریم تا هرچه زودتر گفت‌وگوهای صلح میان افغان‌ها آغاز گردیده داوم یابد. طالبان هم این نکته را به یاد داشته باشند که نمی‌توانند افغانستان را با زور بگیرند، زیرا اکثریت مردم افغانستان با آن‌ها مخالف اند و این میله‌های تفنگ و گلوله است که سبب شده تا مردم در ساحات تحت کنترل شان لب بسته و خاموش اند.

باور داریم که ما افغان ها باید در سالی که در پیش رو داریم، با عقلانیت و خردورزی بیشتر معضل جنگ و خون‌ریزی در کشور خویش را حل کنیم و آتشی را که چهل سال است خانه و زنده گی و آبادی های ما را خاکستر می سازد، خاموش کنیم. امید به زنده گی و آینده، شکوفه های بهارامسال ماست. آرزو داریم این شکوفه ها در سراسر کشور همیشه گی بماند. هر روز شما نوروز، نوروز شما پیروز!

اشتراک گذاری:

نظر بدهید